طالبان پاكستان و سازماندهي با فرمانده جديد

ناآرامي در منطقه «سوات» ايالت سرحد با وجود اعلام قبلي مقام‌هاي پاكستاني مبني بر بازگشت آرامش به اين منطقه، بار ديگر چهره خشونت عريان را به رخ دولت «پرويز مشرف»، رئيس‌جمهوري اين كشور كشيده است.

آخرين اخبار منتشر شده درباره اين ناآرامي‌ها به ويژه در نواحي «كنجو»، «كبل» در سوات و نيز حمله به كاروان نظامي ارتش در «ماينگوره» نشان مي‌دهد كه طالبان محلي با ساماندهي مجدد، خود را آماده مقابله با دولت و ارتش پاكستان مي‌كنند.

ژنرال «ناصر جانجو»، فرمانده ارشد ارتش پاكستان در منطقه سوات ايالت سرحد، 17 آذر اعلام كرد كه منطقه سوات از طالبان محلي بطور كامل پاكسازي شده است.

به گزارش ايرنا، هم‌زمان با فشار ارتش پاكستان به طالبان منطقه سوات، مولانا «فضل‌الله»، رهبر معنوي اين گروه نيز متواري شد و اين مسئله به ساير نيروهاي مخالف دولت در مناطق قبايلي اجازه داد تا براي رويارويي با دولت و ارتش پاكستان فرد ديگري را مطرح كنند.

به دنبال انهدام منزل مولانا فضل‌الله در «امام دهيري» سوات در روز 24 آذر همزمان با لغو وضعيت فوق‌العاده در پاكستان، در نشست مشتركي بين نمايندگان قبايل اين كشور از جمله قبايل ساكن وزيرستان شمالي و جنوبي، خيبر، كرم، باجور، اوركزئي، مهمند، بونير، مالاكند، كوهستان، دره‌آدم خيل و سوات، آنان «بيت‌الله محسود» را به عنوان فرمانده و «مولوي عمر» را به عنوان سخنگوي اين جنبش تعيين كردند.

اين گروه با نام «طريق طالبان» مسئوليت حمله به كاروان نظاميان ارتش پاكستان را كه 12 كشته و 25 زخمي در پي داشت، برعهده گرفت.

روزنامه «جنگ» ـ چاپ پاكستان ـ در اين زمينه نوشت: محسود پس از وقايع منطقه سوات در ايالت سرحد، اقدام به بازسازي تشكيلاتي نموده و جنبشي را به نام «طالبان پاكستان» تأسيس كرده است.
به نظر مي‌رسد حوادث سوات و تضعيف مواضع مولانا فضل‌الله و فرار وي از امام دهيري و نااميدي «القاعده» از او، باعث تشكيل چنين جنبشي شده باشد.

درباره برادران محسود
برادران محسود موسوم به «بيت‌الله»، «عبدالله» و «ذوالفقار» از جمله افرادي هستند كه همزمان با حمله آمريكا به افغانستان به اين كشور سفر كردند تا در كنار طالبان عليه نيروهاي ائتلاف بجنگند.

عبدالله محسود يا «نور عالم» از قبيله محسودي‌هاي وزيرستان جنوبي هم مرز با افغانستان است كه در سال 1996 ميلادي و چند روز پيش از اشغال كابل توسط طالبان در انفجار مين زخمي و يك پاي خود را از دست داد.
وي در سال 2002 ميلادي از سوي نيروهاي آمريكايي بازداشت شد اما در سال 2004 ميلادي به دلايل نامعلوم آزاد و به وزيرستان شمالي بازگشت.

عبدالله محسود پس از حملات آمريكايي‌ها به مناطق «باجور»، «زومازولا» و «شوال» كه تعدادي كشته و دهها زخمي برجاي گذاشت، تهديد كرد به اقدامات تلافي جويانه دست خواهد زد.

عبدالله مسحود، دوم مرداد درحالي كه در ناحيه «ژوب» ايالت بلوچستان در آستانه بازداشت از سوي نيروهاي امنيتي پاكستان بود، خود را منفجر كرد.
با كشته شدن عبدالله، برادرش بيت‌الله مسووليت جنگ با دولت و ارتش پاكستان را برعهده گرفت.

تا اوايل سال 2005 ميلادي بيت‌الله محسود در سايه عبدالله برادر خود، به فعاليت‌هاي مخفي مي‌پرداخت.
بيت‌الله محسود سي وچند ساله، برخلاف عبدالله برادر خود بسيار مخفيانه و بي سر وصدا فعاليت مي‌كند.
وي از عكس گرفتن گريزان است و در بين مردم با چهره‌اي پوشيده ظاهر مي‌شود.

پس از گروگان گرفتن بيش از 200 نظامي توسط بيت‌الله محسود در 30 اوت 2007 (8 شهريورد 1386) دولت پاكستان يكصد نفر از زندانيان طالبان را آزاد كرد.

بيت‌الله محسود در سال 2007 ميلادي عمليات‌هاي انتحاري زيادي عليه دولت و ارتش پاكستان طراحي و انجام داد و توانست جنگ را به مناطق خارج از وزيرستان جنوبي و شمالي گسترش دهد.

بيت‌الله محسود همزمان با لغو وضعيت فوق‌العاده، جنبش طالبان پاكستان را تاسيس كرد.
اين جنبش خواستار توقف عمليات ارتش پاكستان در مناطق قبايلي و خروج فوري آنها از اين مناطق شده است.

بيت‌الله محسود هم اكنون كنترل ناحيه راهبردي وزيرستان جنوبي را در اختيار دارد، ناحيه‌اي كه آمريكايي‌ها براي مقابله با وي يك پايگاه بزرگ را در ايالت «خوست» افغانستان كه در مقابل وزيرستان جنوبي قرار دارد، ايجاد كرده‌اند.

هرچند از نظر آمريكا به عنوان متحد و حامي پاكستان در مبارزه با تروريسم، اقدام‌هاي امنيتي پرويز مشرف در اين مناطق راضي‌كننده نبوده اما رييس جمهوري پاكستان وعده داده است تا با «مشت آهنين» و استفاده از تمام ظرفيت كشور، هرگونه تحرك گروه‌هاي شبه‌نظامي و تروريست‌ها را سركوب كند.

اما اين‌كه تا چه اندازه رئيس‌جمهوري پاكستان بتواند به وعده خود مبني بر ايجاد امنيت در مناطق شمالي پيش از انتخابات عمل كند، بايد در انتظار آينده نشست.