فصل قهر تماشاگران با استادیومها به آشتی میکشد؟
سه هفته پایانی مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران در روزهای آغازین سال جدید با حرارت خاصی میان بالانشینان و پاییننشینان جدول پیگیری میشود و تنها چیزی که حتی بیشتر از کیفیت پایین مسابقات ما را آزار میدهد، سکوهای خالی از تماشاگر مسابقات فوتبال است.
به گزارش «تابناک»، اگر نبودند تماشاگران چند تیم شهرستانی که در چند فصل اخیر با حرارت بیشتری نسبت به دیگران، بازیهای تیمشان را پیگیری میکردند، شاید آمار استقبال از بازیها در لیگ امسال از این هم فاجعهبارتر میشد.
با این حال، امسال لیگ ایران در میان سیزده دوره پیشین، کمتماشاگرترین دوره را پشت سر میگذارد و حتی این عدم استقبال تماشاگران از لیگ به بازیهایی مثل جام باشگاههای آسیا هم رسیده و این برای کشوری که خود را آماده کرده تا شهریور ماه امسال، میزبانی رقابتهای جام ملتهای آسیا را بر عهده بگیرد، زنگ خطری است.
در همین روزهای پایانی اسفندماه بود که استقلال تهران در شرایط بغرنجی باید به مصاف الجزیره امارات برود، ولی نه جایگاه متزلزل این تیم در آسیا و نه دیدار با یک حریف قدیمی عربی نتوانست تماشاگران را مجاب کند برای حمایت از تیم محبوبشان به ورزشگاه بیایند و «جهنم آزادی» سابق به یک ورزشگاه سرد و بیروح بدل شده بود.
در چند سال اخیر، هر ساله ورزشگاههای فوتبال ایران، خالی و خالی تر از فصل پیش شدهاند و کارشناسان عوامل بسیاری را در قهر تماشاگران با ورزشگاهها دخیل دانستند. در برههای گران بودن بهای بلیت را علت اصلی استقبال نکردن از مسابقات فوتبال در ایران دانستند؛ اما حتی ارزان کردن بهای بلیتها هم نتوانست کمکی به پر شدن ورزشگاهها کند.
در این باره باید گفت، بی گمان کیفیت پایین رقابتهای فوتبال در ایران هم از دلایل مهم عدم استقبال تماشاگران است؛ اما نزدیک شدن به روزهای حساس رقابتها و حضور دست کم پنج تیم در کورس قهرمانی باز هم تکانی به ورزشگاهها نداد و در دو هفته از پنج هفته مهم پایانی باز هم شاهد حضور گسترده تماشاگران در ورزشگاهها نبودیم.
شاید بتوان در میان همه عوامل، فساد فراگیر در فوتبال ایران را عامل اصلی عدم استقبال تماشاگران از مسابقات فوتبال دانست. سال ۱۳۹۲ را شاید بتوان سال افشای فساد در فوتبال ایران دانست. تا پیش از این همه و همه از فساد در فوتبال ایران سخن میگفتند؛ اما سال ۱۳۹۲ سالی بود که اندکی پرده از روی هیولای بزرگ فساد در فوتبال ایران کنار رفت. افشای فساد و تبانی گسترده حتی در سطح اول فوتبال ایران و برخورد نامناسب سازمان فوتبال ایران موجب شد تا تماشاگران دیگر روی خوشی به ورزشگاههای فوتبال ایران نشان ندهند.
افزون بر اینها الکترونیکی شدن بلیتفروشی، نبود امکانات رفاهی برای تماشاگران، جو مسموم ورزشگاهها، فوتبالزدگی هواداران، کمبود ستارهها در فوتبال ایران، پیر بودن لیگ ایران و مهاجرت ستارهها به لیگهای عربی و حضور نیافتن بانوان و خانوادهها در ورزشگاهها هم از دیگر عوامل مؤثر در خالی بودن ورزشگاههاست.
بنا بر این گزارش، با توجه به اینکه ورزشگاههای ایران سازوکار مناسبی برای شمارش تماشاگران ندارد، شمار تماشاگران بر پایه برآورد بیان میشود، به گونه ای که سال گذشته، میانگین حضور تماشاگران برای هر مسابقه فوتبال، ۹۷۰۰ تن برآورد زده شد و بنابراین روشن است که این آمار به هیچ وجه آمار جذابی نیست؛ اما متأسفانه این آمار امسال به ۷۳۰۰ تن برای هر مسابقه تقلیل یافته است.
درست است که پرسپولیس به دلیل نتایج بهترش نسبت به فصول قبل، تماشاگران بیشتری در بازیهایش دیده و از طرفی میزبانی تیمهای نفت، راهآهن و سایپا از استقلال و پرسپولیس درصد تماشاگران این تیمها را افزایش داده، در مجموع شمار تماشاگران با کاهش ۲۵درصدی روبهرو شد.
در این میان کاهش چشمگیر تماشاگران استقلال قابل توجه بود. این تیم در نیمفصل شاهد خداحافظی یکی از محبوبترین ستارههایش بود و پس از آن هم دو ستاره دیگر تیمش راهی لیگهای عربی شدند؛ تراکتورسازی، تیمی که به تنهایی آبروی فوتبال ایران را در آسیا از لحاظ تعداد تماشاگر خریده، هم ریزش تماشاگر داشته است. هم اکنون قطعا لیگهای کشورهای چین، استرالیا و کرهجنوبی پرتماشاگرتر از ایران است و احتمال اینکه در سالهای آتی ژاپن و اندونزی هم از ایران پیشی بگیرند وجود دارد.
به نظر میرسید با راهیابی ایران به جامجهانی و برگزاری منظم و با دقت فوتبال در لیگ و جام حذفی ایران، شاهد رقابتهای پرتماشاگری باشیم، ولی بیماری ذاتی فوتبال ایران، موجب شده همه این کاتالیزورها هم کمکی به حضور تماشاگران در مسابقات فوتبال ایران نکند.
اکنون باید نشست و دید آیا مسابقات سه هفته پایانی لیگ ایران ـ که حساسیت بالایی هم دارد ـ میتواند تماشاگران فوتبال را به استادیومها بکشاند؟ هرچند گویا برگزاری این رقابتها در تعطیلات عید، نتواند چندان تماشاگران را به ورزشگاه برساند.
