مربي تنها طلايي المپيك چشم انتظار پاداش است

نزديك شش ماه از بازي هاي المپيك پكن مي گذرد؛ اما هنوز خبري از پرداخت پاداش سرمربي تيم ملي تكواندو نيست.

به گزارش فارس، وقتي در بازي هاي المپيك، كاروان 55 نفري ايران نتوانست به غير از برنز مراد محمدي، مدال ديگري را بدست آورد، تكواندو به داد ايران رسيد و موجب شد تا با تك مدال طلاي هادي ساعي حداقل رده 52 جدول رده بندي المپيك را به نام خود ثبت كنيم.

بعد از اين بازي ها از ساعي به اشكال مختلف تقدير شد و از كوچكترين شهرها تا رياست جمهوري جوايز ويژه اي را در اختيارش گذاشتند؛ اما مربي وي فراموش شد.

مهماندوست با اعتماد به هادي ساعي كه به زعم بسياري از كارشناسان نبايد به المپيك اعزام مي شد و به دنبال آن هدايت كم نظيرش در ميدان دشوار المپيك اين موفقيت را رقم زد.
نزديك شش ماه از اين مسابقات مي گذرد و جامعه ورزش از مشكل رضا مهماندوست و بيماري لاعلاج فرزندانش باخبرند؛ اما هيچ‌يك دستي براي گرفتن دستان اين مربي زحمتكش دراز نكرده اند و حتي جايزه تقدير از قهرمانان المپيك نيز به او پرداخت نشده است.

سرمربي تيم ملي تكواندو در اين خصوص به خبرنگار خبرگزاري فارس گفت: دارويي در بلژيك كشف شده كه مي تواند بيماري تالاسمي فرزندانم را كنترل كند؛ اما متاسفانه از نظر مالي قادر به اعزام آنها نيستم. نمي دانم چه كنم. توقع زيادي از كسي ندارم، حداقل پاداشي كه به من تعلق مي گيرد، بدهند تا بتوانم قسمتي از مشكلاتم را حل كنم.

وي ادامه داد: امسال به خاطر مسابقات جهاني 2007، دو ميليون تومان به من پول داده اند آن هم بعد از دو سال. بعد از المپيك در مراسم تجليل از مدال آوران حتي حواله اي هم به من داده نشد. اين درحالي بود كه به ساعي مبلغ نقدي پرداخت شد كه البته كاملاً حقش بود. بايد بيشتر از اين ها به هادي برسند.

مهماندوست خاطرنشان كرد: وقتي يك تيم مي بازد نوك همه پيكان هاي انتقاد روبه مربي است؛ اما وقتي ورزشكاري موفق مي شود و مدالي كسب مي كند تنها كسي كه فراموش مي شود و به حساب نمي آيد، مربي است.

وي تاكيد كرد: كارمند رسمي سايپا بودم كه به خاطر عشق به تكواندو و تيم ملي اخراج شدم. امروز فقط از اين رشته امرار معاش مي كنم؛ البته پولادگر نهايت تلاش را برايم كرده است؛ اما من از مابقي توقع دارم. اينكه فقط شفاهي حال بچه هايم را بپرسند باعث سلامتي آنها نمي شود. اگر دختر و پسرم را به بلژيك نبرم تا تحت درمان قرار گيرند از اين كه هستند بدتر مي شوند.

وي افزود: چاره اي ندارم غير از اينكه به انتظار بنشينم تا ببينم چه زماني پاداشم پرداخت مي شود. به راحتي مي توانم با كشورهاي ديگر رايزني كنم و با حقوق هاي كلان مربي آنها شوم؛ اما به هيچوجه نمي خواهم وضعيت كنوني تكواندو به هم بريزد. من براي اين تيم خيلي زحمت كشيدم.