کانون وکلا نیازمند تدبیر و امید
فرهاد شهبازوار*
کانون وکلای دادگستری و اصحاب آن همواره در نزد حاکمیت و مردم یک کشور از جایگاه و اهمیت ویژهای بر خوردار بودهاند و غالبا در بستر و فرایندهای اجتماعی سیاسی و تاریخی یکصد سال اخیر و مقارن با ورود این قشر به عرصه قدرت و حاکمیت، منشاء تحولات چشم گیری چه برای ملت کشور خود و چه در سطح مناسبات بینالمللی برای ملت های دیگر بودهاند.
بعد از پیروزی انقلاب مشروطه در ایران و خواست مردم برای اداره ی کشور از طریق هدفمند و وضع قوانین و مقررات راه جدیدی در برابر صاحبان قدرت و حاکمان و لزوم مسئولیت پذیری و پاسخ گو بودن و نوع حکمرانی آنان در مواجهه با مردم گشوده شد.
یکی از گرانیگاههای که همواره محل امید و ملجاء مردم برای استیفای حقوق قانونی و تضییع شدهی آنان بوده، کانون وکلای دادگستریست که در صورت حفظ استقلال و حراست این نهاد توسط حکومت ها، قادر به ایفای وظیفه مهم و قانونی دفاع از حقوق مردم در برابر بی عدالتی و خود کامگیهاست.
متاسفانه این نهاد در این سال ها به طور ناخواسته دچار مشکلاتی در درون اعم از عدم برنامهریزی صحیح، عدم اتخاذ تصمیمات لازم و ضروری در هیات مدیره و ارائهی راهکار راهبردی مناسب برای برون رفت از این چالش و ناتوانی در تصویب و تدوین و ترسیم یک چشم انداز لازم و اصولی برای آینده و ناهمگونی در ارائه برنامههای خود شده است.
از طرفی در بیرون هم حاکمیت با اتخاذ تصمیمات غیر کارشناسی (لایحهی وکالت از آن جمله است) و غیرقانونی (ایجاد مراکز موازی موسوم به ماده 187) عملا استقلال این نهاد را دستخوش تحولات قرار داده است.
مطابق با قانون، انتخابات هیات مدیره کانون وکلا هر دو سال یکبار برای تعیین اعضای آن با رای گیری از وکلا در اسفند ماه انجام میپذیرد. از هم اکنون گروههای مختلف صنفی یا افراد شرکت کننده (مستقل) در آزمون انتخابات مبادرت به ارائه افکار و بیان دیدگاههای خود و مشکلات کانون وکلا مینمایند که این جای امیدواری دارد، زیرا وجود شور و نشاط و انگیزه برای ایجاد تدوین آیندهای بهتر برای اعتلای نهاد وکالت و بسامان شدن اوضاع نابسامان، حکایت از پویایی و شادابی اعضای این مجموعه دارد.
از طرفی شرکت حداکثری شاغلین امر وکالت در انتخابات پیش رو را میتوان به دمیدن هوای پاک در کالبد کانون وکلای دادگستری و به تبع آن انتخاب اعضای جدید و کاردان و دلسوز در هیات مدیره توسط وکلا را به برداشتن گام های استوار و امید بخش و بهبود و اصلاح وضعیت موجود و حرکت رو به آیندهای روشن را در این نهاد صنفی مدنی و قدیمی تشبیه کرد.
شاید سوالی که این روز ها ذهن بیشتر وکلا و حامیان این صنف را به خود مشغول کرده این باشد که واقعا کانون وکلا برای بقا و حفظ استقلال و حرکتی توام با تعالی و رو به آینده و برای برون رفت از این وضع موجود به چه اهداف کوتاه مدت (تاکتیکی) و بلند مدت (استراتژیکی) نیازمند است؟
به نظر نگارنده، کانون وکلا نیازمند تدبیر و امید است. به عبارت دیگر "تدبیر" برای اداره کار آمد و بلند مدت این نهاد برای آینده و با تدوین برنامه های اصولی و راهبردی و عملیاتی کردن قوانین و مقرات موجود و تصمیمات هیات مدیره و "امید" برای شکستن پوستهی یاس و انفعال و ایجاد روحیه همدلی و وفاق و ایستایی در برابر نا ملایمات با حضور آگاهانه هر یک از وکلا در انتخابات پیش رو و دفاع همه جانبه از ماهیت استقلال کانون وکلا در مواجهههای بیرونی.
آرزو مندیم خانهی وکلای دادگستری با تدبیر و امید به این بهروزی دست یابد.
* وکیل پایه یک دادگستری
بعد از پیروزی انقلاب مشروطه در ایران و خواست مردم برای اداره ی کشور از طریق هدفمند و وضع قوانین و مقررات راه جدیدی در برابر صاحبان قدرت و حاکمان و لزوم مسئولیت پذیری و پاسخ گو بودن و نوع حکمرانی آنان در مواجهه با مردم گشوده شد.
یکی از گرانیگاههای که همواره محل امید و ملجاء مردم برای استیفای حقوق قانونی و تضییع شدهی آنان بوده، کانون وکلای دادگستریست که در صورت حفظ استقلال و حراست این نهاد توسط حکومت ها، قادر به ایفای وظیفه مهم و قانونی دفاع از حقوق مردم در برابر بی عدالتی و خود کامگیهاست.
متاسفانه این نهاد در این سال ها به طور ناخواسته دچار مشکلاتی در درون اعم از عدم برنامهریزی صحیح، عدم اتخاذ تصمیمات لازم و ضروری در هیات مدیره و ارائهی راهکار راهبردی مناسب برای برون رفت از این چالش و ناتوانی در تصویب و تدوین و ترسیم یک چشم انداز لازم و اصولی برای آینده و ناهمگونی در ارائه برنامههای خود شده است.
از طرفی در بیرون هم حاکمیت با اتخاذ تصمیمات غیر کارشناسی (لایحهی وکالت از آن جمله است) و غیرقانونی (ایجاد مراکز موازی موسوم به ماده 187) عملا استقلال این نهاد را دستخوش تحولات قرار داده است.
مطابق با قانون، انتخابات هیات مدیره کانون وکلا هر دو سال یکبار برای تعیین اعضای آن با رای گیری از وکلا در اسفند ماه انجام میپذیرد. از هم اکنون گروههای مختلف صنفی یا افراد شرکت کننده (مستقل) در آزمون انتخابات مبادرت به ارائه افکار و بیان دیدگاههای خود و مشکلات کانون وکلا مینمایند که این جای امیدواری دارد، زیرا وجود شور و نشاط و انگیزه برای ایجاد تدوین آیندهای بهتر برای اعتلای نهاد وکالت و بسامان شدن اوضاع نابسامان، حکایت از پویایی و شادابی اعضای این مجموعه دارد.
از طرفی شرکت حداکثری شاغلین امر وکالت در انتخابات پیش رو را میتوان به دمیدن هوای پاک در کالبد کانون وکلای دادگستری و به تبع آن انتخاب اعضای جدید و کاردان و دلسوز در هیات مدیره توسط وکلا را به برداشتن گام های استوار و امید بخش و بهبود و اصلاح وضعیت موجود و حرکت رو به آیندهای روشن را در این نهاد صنفی مدنی و قدیمی تشبیه کرد.
شاید سوالی که این روز ها ذهن بیشتر وکلا و حامیان این صنف را به خود مشغول کرده این باشد که واقعا کانون وکلا برای بقا و حفظ استقلال و حرکتی توام با تعالی و رو به آینده و برای برون رفت از این وضع موجود به چه اهداف کوتاه مدت (تاکتیکی) و بلند مدت (استراتژیکی) نیازمند است؟
به نظر نگارنده، کانون وکلا نیازمند تدبیر و امید است. به عبارت دیگر "تدبیر" برای اداره کار آمد و بلند مدت این نهاد برای آینده و با تدوین برنامه های اصولی و راهبردی و عملیاتی کردن قوانین و مقرات موجود و تصمیمات هیات مدیره و "امید" برای شکستن پوستهی یاس و انفعال و ایجاد روحیه همدلی و وفاق و ایستایی در برابر نا ملایمات با حضور آگاهانه هر یک از وکلا در انتخابات پیش رو و دفاع همه جانبه از ماهیت استقلال کانون وکلا در مواجهههای بیرونی.
آرزو مندیم خانهی وکلای دادگستری با تدبیر و امید به این بهروزی دست یابد.
* وکیل پایه یک دادگستری
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳
امیدواریم هم قضات در قضاوت از استقلال برخوردار باشند و هم وکلا با حفظ استقلال و عدم وابستگی جرات دفاع قانونی را داشته باشند. قطعاً این در بلند مدت ضامن عدل است و عدل ضامن بقای ملک! بنظرم باتصویب ماده 187 به نوعی سکته ناقص کانون وتصویب لایحه وکالت مرگ وکالت را درپی دارد نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟