یک نماینده مجلس: اگر نامه من را جایی بردند، پاره کنند و دور بریزند!

یکی از انواع مفاسد اقتصادی که به تازگی به آن توجه بسیاری شده و در بیشتر محافل اقتصادی و سیاسی از آن به وفور یاد می‌شود، ویژه‌خواری است. باید گفت، این مفسده چنان ضربات مهلکی به بدنه اقتصاد کشور وارد آورده که دولت و مجلس را بر آن داشته تا در برابر آن بسیج شده و به ریشه‌کنی آن ممارست بورزند. یکی از پرسش‌های مطرح در این زمینه، نه وجود ویژه‌خواران که اساسا امکان پرورش و رشد طولانی مدت ویژه‌خواری بدون موانع قانونی در سیستم اقتصادی کشور است.

مصری در گفت‌وگو با خبرنگار مجلس درباره موانع برخورد با ویژه‌خواری گفت: در ارتباط با ویژه‌خواری و فساد اداری به دنبال افراد می‌گردیم و تا هنگامی که به این کار بپردازیم، به جایی نمی‌رسیم؛ اما ‌اگر به دنبال اصلاح سیستم باشیم، دیگر این وضعیت پیش نمی‌آید. از ۳۰میلیارد تومان اختلاس داشتیم تا ۱۲۳ میلیارد تومان و ۳۰۰۰ میلیارد تومان و الان پرونده ۹۰۰۰ میلیاردی داریم. اگر این روند ادامه داشته باشد و سیستم اصلاح نشود، اختلاس ۳۰ هزار میلیاردی هم خواهیم داشت، چون به دنبال این هستیم که همه مشکلات و مسائل را بر سر یک نفر خراب کنیم و بعد به دنبال کار خود برویم.

در خیابان‌ها همه ویراژ می‌روند و حق دیگران را رعایت نمی‌کنند، ولی به هنگام ورود به ‌تونل،  چون سیستم و دوربین دارد و خط کشی‌ها مرتب است، با سرعت مجاز پشت سر هم می‌روند. می‌دانند اگر کسی از این حد تجاوز کند، جریمه می‌شود. همه مراعات می‌کنند و فکر نمی‌کنند کسی حق دیگری را ضایع می‌کند، چون می‌دانند هر کسی حق دیگری را ضایع کند، جریمه می‌شود.

اگر سیستم مالی ما از این موضوع درس بگیرد و سیستم را اصلاح کنیم و پول‌های میلیاردی، به دست رانت‌خواران نیفتد و اگر کسی چنین درآمدی داشته باشد، جریمه شوند، جامعه احساس آرامش می‌کند. اکنون همه گمان می‌کنند از بقیه جا مانده‌اند و برای همین، به دنبال جبران هستند، ولی نمی‌دانند که دنبال جبران چه چیزی هستند. این حس را شاید عده معدودی در کشور پدید آورند، ولی هنگامی که ایجاد شود، خطرناک است؛ بنابراین، به جای دستور و سخنرانی اگر سیستم‌ها را اصلاح کنیم همه این‌ها حل می‌شود.

این نماینده مجلس دلیل ‌اصلاح نشدن سیستم را بی‌ارادگی دانست و گفت: اراده‌ای در حاکمیت برای اصلاح سیستم‌ها نیست. همه با هم و همه قوا باید اراده کنند. مشکل در هر سه قوه وجود دارد. اگر می‌خواهیم حلش کنیم، هر کدام از قوه‌ها باید مشکل خود را حل کند و راه‌ها را ببندند.

اگر من فقط نماینده ‌و مجبور باشم به دنبال اعتبارات و پروژه‌های محلی بروم، از کار خود باز می‌مانم و نمی‌توانم نظارت کنم. اگر روزی نماینده تنها قانونگذار و ناظر باشد و هیچ مسئولیت دیگری در حاشیه آن نداشت، کار‌ها درست می‌شود. برگه وام و انتقال دانشگاه را چرا باید از نماینده بخواهند؟ وقتی سیستم‌ها را مختل می‌کنیم، همه یا به هم نان قرض می‌دهیم یا دستمان در جیب دیگری است. اگر سیستم‌ها اصلاح شود و قانون‌گذار تنها قانونگذار باشد و مجری تنها اجراکننده و پاسخگو باشد و قاضی بدون جانبداری از احدی و بدون چشم‌داشت، تنها حکم دهد، همه این مشکلات حل می‌شود. اگر به حق خود قانع باشیم همه چیز درست می‌شود. اشکال از خود ماست.

اگر نماینده تنها به کار خود بپردازد و در سایر امور دخالت نکند، کار‌ها درست می‌شود. برای تعیین رئیس یک اداره باید نماینده مجلس دخالت کند. من نماینده چه مسئولیتی دارم که در تعیین رئیس اداره دخالت کنم؟ با این روال چگونه می‌توانم بر کارهای این رئیس نظارت کنم؟ اراده کشوری می‌خواهد یعنی اگر نامه من را جایی بردند، پاره کنند و دور بریزند اما رئیس بانک می‌گوید برو از فلان نماینده نامه بیاور! بعد زنگ می‌زند و می‌گوید آقای نماینده ما اطاعت امر کردیم و... .