تکرار حادثه شین آباد در کمین مدارس
شنیدن خبرهایی از آوار سقف کلاسهای درس٬ آتش سوزی مدرسه شین آباد، گازگرفتگی دانش آموزان و حوادث اینچنینی که بارها تکرار شده و میشود پشیمانی را به دنبال دارد که هیچ سودی برای آن وجود ندارد.
خانه ملت، تکرار حوادث ناخوشایند در مدارس٬ انتشار اخبار آن در صفحه نخست روزنامهها٬ اظهارنظر کارشناسان با رسانهها٬ اظهار تاسف و همدردی مسئولان با آسیبدیدگان و دادن خبر خوش اختصاص بودجه عمرانی ویژه برای بهسازی و بازسازی مدارس آسیب دیده و دیگر مدارس کشور و در نهایت اظهارات وزیر در رسانه ملی و قول پیگیری رویداد بهگونهای ویژه و تلاش نمایندگان مجلس برای پیگیری این موضوعات از وزیر و حتی استفاده از ابزارهای نظارتی همچون سوال و استیضاح همه و همه سیر تسلسلی است که از آغاز رخداد حادثه ای ناگوار در مدارس شکل گرفته اما تا زمان وقوع حادثه ناگوار دیگری به فراموشی سپرده می شود.
در حالی که هر روز حادثه ای در نقطه ای از کشور دانش آموزان را غافلگیر و خانواده های آنان را داغدار می کند مسئولان از نبود منابع مالی کافی برای نوسازی، ترمیم و تجهیز مدارس به سیستم گرمایشی استاندارد سخن می گویند؛ در این باره ابوالقاسم خسروی- عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس- با بیان اینکه در حال حاضر 150 هزار کلاس درس در کشور فاقد سیستم های گرمایشی و سرمایشی استاندارد هستند، می گوید: تجهیز این میزان مدرسه به سیستم گرمایشی و سرمایشی استاندارد اعتباری در حدود 10 هزار میلیارد تومان می خواهد تا شاهد تکرار حادثه شین آباد نباشیم.
این نماینده مردم در مجلس نهم با انتقاد از کسری بودجه آموزش و پرورش، می افزاید: متاسفانه بیش از تمامی بودجه وزارت آموزش و پرورش برای امورات جاری و بیشتر پرداخت حقوق فرهنگیان هزینه می شود بنابراین اعتباری برای هزینه کرد در جهت تجهیز و نوسازی مدارس باقی نمی ماند.
خسروی سهل آبادی با بیان اینکه اعتبارات سال آینده وزارت آموزش و پرورش در حد حقوق فرهنگیان و اعتبارات جاری آموزش و پرورش پیش بینی شده است، می افزاید: باید دولت و وزارت آموزش و پرورش با پیگیریهای لازم بودجه لازم برای جلوگیری از بروز حوادثی که جان دانش آموزان را تهدید می کند را تامین کنند.
مجلس شاهد هشدارهای پی در پی نمایندگان به وجود مدارس فرسوده و فاقد تجهیزات گرمایشی استاندارد
در میان ترس و دلهره دانش آموزان از گاز گرفتگی یا طعمه حریق شدن، صحن مجلس هر روز شاهد تذکرات مکرری است تک تک نمایندگان مجلس با درک اوج فاجعه وجود مدارس تخریبی در کشور و همچنین عدم تجهیز آن ها به سیستم گرمایشی استاندارد به وزیر آموزش و پرورش و همچنین دولت می دهد در این باره شهلا میرگلوبیات- عضو کمیسیون کشاورزی و درمان مجلس- یکی از نمایندگانی است که به صورت متوالی تذکراتی را در این راستا به فانی داده است.
میرگلوبیات با بیان اینکه بیتوجهی به مجهز نشدن مدارس به سیستمهای گرمایشی و سرمایشی استاندارد است فاجعه است٬ می گوید: استفاده مدارس از سیستمهای گرمایشی و سرمایشی غیر استاندارد این روزها در سایه غفلت مسئولان حوادث دلخراشی را برای آیندهسازان ما ایجاد میکند.
این نماینده مردم در مجلس نهم، با یادآوری وجود مدارسی در کشور که عمری بیش از 50 سال داشته و همچنین از وسایل گرمایشی ابتدایی استفاده میکنند٬ تصریح می کند: این مدارس قاتلانی هستند که در صورت بیتوجهی مسئولان به آنها حادثهای وحشتناکتر از شینآباد را منجر خواهند شد.
مدارسی که قاتلان خاموش دانش آموزان هستند
مدارس فرسوده، مدارسی که هنوز با نفت و گاز در گرما به سر می برند قاتلان خاموشی هستند که در سایه بهانه نبود منابع مالی کافی هر روز قتل های زنجیره ای را به جامعه آموزشی ما تحمیل می کنند.
عطالله سلطانی صبور- عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس- با بیان اینکه بودجه جاری تخصیص یافته به وزارت آموزش و پرورش مربوط به پرداخت حقوق و دستمزد فرهنگیان میشود، می گوید: سال گذشته بیش از 98 درصد بودجه جاری آموزش و پرورش صرف پرداخت حقوق معلمان شد که در سال 93 نیز با بودجه پیش بینی شده بی شک شاهد همین منوال خواهیم بود.
میرگلوبیات با تاکید بر اینکه وزارت آموزش وپرورش باید هر چه سریعتر با تخصیص اعتبارات نسبت به تجهیز مدارس به سیستمهای گرمایشی استاندارد در کشور اقدام کند٬ می افزاید: بیتوجهی مسئولان به پیامدهای وجود کلاسهای درس فرسوده، خطرات بیشمار جانی برای دانشآموزان به دنبال دارد.
این نماینده مردم در مجلس نهم٬ با بیان اینکه متاسفانه کمکاری وزارت آموزش و پرورش در ساخت و تجهیز مدارس در دولت نهم و دهم پیامدها و تبعات بی شماری را به همراه داشته است٬ می افزاید: اگر اکنون خیرین مدرسهساز نباشند بسیاری از مدارس کشور با مشکلات متعددی دست به گریبان میشوند.
دانشآموزی که هر آن واهمه ریزش سقف بر سرش را دارد یا از وجود بخاری نفتی در کلاس درس و تبعات آن بر خود میلرزد چگونه میتواند بر مفاهیم سخت درسی غالب شده و بنای توسعه کشور را بنیان نهد؟
آموزش و پرورش کم کاری می کند!
در این میان که تمامی کارشناسان متفق القول از کم کاری و عدم تزریق اعتبارات به دولت و آموزش و پرورش برای جلوگیری از بروز حوادثی چون شین آباد انتقاد می کنند، خسروی –عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس- از وجود 50 هزار معلم مازاد به علت ساماندهی اشتباه و 50 هزار حق التدریسی مازاد در وزارت آموزش و پرورش خبر می دهد و تاکید می کند: تا زمانی که جلوی پرت منابع در آموزش و پرورش گرفته نشود وقوع حوادثی چون شین آباد دور از انتظار نیست.
حادثه شین آباد درس عبرت مسئولان باشد
آتشسوزی مدرسه دخترانه روستای شینآباد (از توابع پیرانشهر) یکی از سلسله آتشسوزیها به دلیل نقص تجهیزات گرمایشی در مدارس ایران در روز چهارشنبه، ۱۵ آذر ۱۳۹۱ رخ داد که در طی آن ۲۹ دانشآموز دختر دچار سوختگی شدند که دو نفر از آنها بر اثر شدت جراحات واردە فوت کردند، همچنین انگشتان سه تن از دانشآموزان به دلیل شدت سوختگی و عدم قبول پیوند قطع شد.
در حالی که قربانیان بی احتیاطی و کم کاری مسئولان در حادثه شین آباد که یکی از حوادث این چنینی است این روزها با تیغ های جراحی بسیاری آشنا شده اند اما وعده مسئولان برای جلوگیری از وقوع دوباره چنین رویدادهایی گویی تمامی ندارد.
دانش آموزانی که تن و بدنشان طعمه آتش شده این روزها همچنان با درد دست به گریبان هستند اما بیش از درد عمل های جراحی از بی مهری مسئولان می نالند که آنئ ها را تا نهاد ریاست جمهوری کشانده تا بتوانند مرهمی بر زخم های خود با همدردی و حمایت رئیس جمهور پیدا کنند، بی شک مانند این دانش اموزان در کشور کم نیست اما با این حال بی توجهی مسئولان برای تامین اعتبارات جای بسی تامل دارد.
کاهش شدید اعتبارات تجهیز مدارس به سیستم های گرمایشی و سرمایشی
سلطانی صبور- عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس- در حالی از کاهش شدید بودجه تجهیزات گرمایشی و سرمایشی مدارس در لایحه 93 می گوید که اعتبار مدنظر در لایحه بودجه برای تجهیز مدارس به سیستم های گرمایشی و سرمایشی استاندارد کاهش 47 درصدی داشته٬ به طوریکه سال جاری اعتبارات این بخش 48 میلیارد تومان بوده که در لایحه 93 به 25 میلیارد تومان کاهش یافته است.
با وجود این کملطفیهای مسئولان و کاهش اعتباراتی که در زمان خود نیز کفاف هزینه های جاری مدارس را نیز نمی داده چطور می توان امیدی به تامین امنیت جانی فرزندان این مرز و بوم داشت؟
در حالی که تمامی مسئولان از وجود مدارس تخریبی، نبود سیستم های گرمایشی و سرمایشی استاندارد اظهار ناراحتی کرده و راه حل های بسیاری را نیز پیشنهاد می کنند اما نتیجه نهایی دست روی دست گذاشتن و نظاره حوادث دلخراش است.
امید میرود از این پس مسئولان چشم به راه حادثهای دیگر نبوده تا از وقوع حادثهای دلخراش در مدارس ابراز تاسف کرده و اقدامات خود را محدود به ابراز همدردی با خانوادههای قربانیان کنند.


