سبد کالا نوعی اعانه است

از زمان اجرای فاز اول قانون هدفمندی یارانه‌ها، همواره بخش خصوصی و فعالان اقتصادی با کمک های نقدی به تمام اقشار مردم مخالف بوده اند و تنها کمک مستقیم مالی به افراد حائز شرایط و مستمند را جایز می دانستند. به اعتقاد آنها، کمک مالی باید روانه تولید شود تا بخش تولید با اشتغالزایی، اسباب داشتن درآمدی مستمر برای مردم را فراهم کرده و به اصطلاح به آنها ماهی‌گیری یاد دهد.
 
به گزارش اقتصاد ایران آنلاین، فاز اول قانون هدفمندی یارانه ها را شاید بتوان الگوی بسیار مناسبی برای ناموفق بودن ارایه کمک های نقدی به مردم دانست؛ تجربه ای که شکست خورد و تنها اثر آن، بالا رفتن سطح تورم جامعه و کاهش قدرت خرید مردم بود.
 
از سوی دیگر، اجرای یک سیاست به منظور توانمندسازی قدرت خرید مردم و بهبود معیشت آنها، بدون لحاظ کردن ضرورت کمک به قشر محدود و خاص جامعه، باز هم یک راه بیراهه خواهد بود.
 
حال دولت می خواهد که برای بهبود معیشت مردم، سبد کالایی ارایه دهد، سبدی که به 15 میلیون سرپرست خانوار تعلق می گیرد، در حالیکه حتما و حتما این 15 میلیون سرپرست خانوار در شرایط نامساعد معیشتی قرار ندارند که به اصطلاح به نان شب محتاج باشند.
 
بنابراین به نظر می رسد که این سیاست نیز باید با جامعه هدف محدودتری از مردم اجرایی می شد تا کمک واقعی به دست نیازمندان واقعی برسد.
 
در این میان، غلامحسین شافعی، رئیس پارلمان بخش خصوصی نیز می گوید که با هر گونه کمک اعانه ای مخالف است.
 
وی می افزاید: با هرگونه کمک اعانه ای باید مخالف کرد؛ چراکه چیزی به نام اعانه نمی تواند مشکل معیشت مردم را به صورت پایدار حل کند.
 
رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران می گوید: زمان هایی هست که برای بخش هایی اضطرار پیش می آید که یک اقدام اورژانسی صورت گیرد، این کار بدی نیست.
 
به اعتقاد وی، یک اقدام اورژانسی، نمی تواند یک اقدام دایمی باشد؛ بنابراین توانمند کردن افراد نیازمند بهترین شیوه‌ای است که می تواند مشکلات آن ها را حل کند.