جای خالی کارت «صد آفرین» به خاطیان در حکم کمیته انضباطی!

سرانجام عصر دیروز ۱۱۴ روز پس از بازی جنجالی پرسپولیس و سپاهان، کمیته انضباطی، حکم مهم‌ترین و جنجالی‌ترین پرونده فوتبال ایران را صادر کرد و بار دیگر، با حکم خود  آب سردی بر عطش عدالت‌خواهی هواداران فوتبال ریخت؛ حکمی که حاکی از آن است که کمیته انضباطی نمی‌خواست دل کسی را بشکند و برای خوابیدن غائله آن را صادر کرده بود و تأسف اهالی فوتبال را به همراه داشت.
 
به گزارش «تابناک»، نزدیک به چهار ماه بود که فوتبال ایران محل جدل و نقل و قول اظهار نظر درباره پرونده‌ای بود که با توجه به شواهد، یکی از مهم‌ترین پرونده‌های فساد در فوتبال ایران به شمار می‌رفت؛ مهم از این جهت که صحبت از اسناد و مدارکی در میان بود که شاید برای نخستین بار در تاریخ فوتبال ایران، می‌شد به کمک آن اندکی از پرده فوتبال ایران را کنار زد و رنگ واقعیت را بر شایعات همیشگی فوتبال ایران دید.

بنا بر این گزارش، قضاوت عجیب محسن قهرمانی در بازی پرسپولیس و سپاهان، علی دایی را چنان برافروخت که پس از بازی از غش کردن داور به سمت سپاهان خبر داد و به کنایه گفت که من شماره حساب دوستان تو را نداشتم! اما در میان همه حرف‌های دایی همین عبارت تبدیل به شاه کلید ماجرا شد و به اتفاقی که چندی قبل در زمان حضور دایی در راه‌آهن بود، اشاره داشت. از قضا کمیته انضباطی هم در حکم خود، قهرمانی را از هرگونه اتهام در خصوص قضاوت شبهه‌ناک در بازی پرسپولیس و سپاهان تبرئه ‌و این داور را به دلیل دریافت پول از باشگاه راه‌آهن در زمان مربیگری علی دایی متهم کرد.
چه بازی پرسپولیس و سپاهان و چه انجام تخلف در باشگاه راه‌آهن، حکم کمیته انضباطی ناظر بر این است که تخلف بزرگی در فوتبال ایران رخ داده ‌و ‌داوری که در سطح عالی فوتبال ایران حضور دارد، از یک باشگاه مبلغی پول دریافت کرده است.

البته این اتفاق ابعاد دیگری هم دارد؛

نخست اینکه عده‌ای از جمله علی دایی از انجام این تخلف آگاهی داشته‌اند و آن را پنهان کرده‌اند تا در زمان مناسب به سود خود از آن بهره ببرند،
دوم آنکه یک باشگاه باسابقه در فوتبال ایران تا سطح بالای مدیریتی خود درگیر این پرونده فساد شده،
و سوم اینکه ثابت شده ‌یکی از داورهای مشهور فوتبال ایران در جریان این تخلف محکوم شده است.

در آغاز به ماجرای افشای این مسأله می‌پردازیم. این علی دایی، شخصیت همیشه معترض فوتبال ایران بود که پرده از این واقعیت برداشت، ولی اطلاعات او به زمانی اختصاص داشت که او در باشگاه راه‌آهن مربی بود. ولی در زمان خودش سکوت کرد تا در جایی دیگر از این واقعیت به عنوان اتو استفاده کند. صرف اطلاع داشتن علی دایی و پنهان کردن و اطلاع ندادن آن به مقامات مسئول، وی را در جایگاه محکوم می‌نشاند. کافی است نگاهی به فوتبال اروپا بیندازیم تا ببینیم در سطح اول فوتبال دنیا چه برخوردی با این قضیه می‌شود.

«اولیگ اولیخوف»، داور اوکراینی بازی بازل و زسکا مسکو وقتی با پیشنهاد رشوه مواجه می‌شود، ضمن نپذیرفتن آن به مقامات مسئول هم اطلاعی از این ماجرا نمی‌دهد. بعد‌ها یوفا با آگاهی از این موضوع وی را برای همیشه از قضاوت در فوتبال محروم می‌کند. تنها به این دلیل که وی مقامات مسئول را در جریان قرار نداده بود. اهمیت اطلاع رسانی از این جهت است که به مدد ان متخلفان دیگر جرات دادن چنین پیشنهادهایی را نمی‌کنند.

 در اینجا هم موقعیت چندان پیچیده نبود. علی دایی از یک تخلف آگاه بوده و موقعیت او مثل موقعیت شخصیت فیلم‌های اصغر فرهادی چنان پیچیده نبوده که نتواند تصمیم بگیرد. وی آگاه بوده و با آگاهی از این موضوع به مسئولان اطلاع نداده تا در زمان مناسب از آن استفاده کند.

جالب اینجاست که باشگاه پرسپولیس روز گذشته به این حکم واکنش نشان داده و معترضانه گفته، «انتظار دارید از این حکم خوشحال باشیم؟». این در حالی است که اگر قرار بود عدالتی برقرار شود، ضمن جرایم سنگین‌تر برای قهرمانی و سایر متخلفین این علی دایی بود که شاید آینده فوتبالی‌اش به خطر می‌افتاد. اما با همه این واقعیت‌ها کمیته انضباطی به علی دایی تنها تذکر داد. البته اگر به عملکرد کمیته انضباطی دقت کنیم این حکم چندان بی‌ربط نیست. به هر صدور حکم واقعی برای این پرونده شجاعت ایستادن در برابر دایی و سایر قدرتمندان را می‌خواهد و کیمته انضباطی که احکام خود را خیلی زود پس می‌گیرد در اینجا نخواست دوباره کاری کند.
اما از این ماجرا جالب‌تر حکمی است که برای داور متخلف فوتبال ایران صادر شده است. محسن قهرمانی به هشت ماه محرومیت و پنجاه میلیون جریمه نقدی محکوم شده است. هشت ماه محکومیت او را اگر از بهمن ماه هم حساب کنیم، به تابستان سال بعد می‌کشد و این یعنی وقتی لیگ ما بعد از جام‌جهانی قرار است، از اواخر تابستان بعد شروع شود محسن قهرمانی را در میان لیست داوران خود خواهد دید.

آیا واقعا داوری که چنین تخلفی اکرده، صلاحیت این را دارد که بار دیگر به فوتبال ایران بازگردد؟ البته اصفهانیان، رئیس کمیته داوران، روز گذشته پاسخ این پرسش را داد و گفت: قهرمانی می‌تواند به فوتبال باز‌گردد. وقتی کمیته انضباطی و کمیته داوران فوتبال ایران چنین موضع‌گیری در خصوص یک تخلف بزرگ دارند دیگر چه امیدی به پاک شدن فوتبال!

هر چه بخواهیم در حکم کمیته داوران کنکاش کنیم، ابعاد فاجعه‌بار جدیدتری را خواهیم یافت؛ حقایقی که از نگاه هر ناظر عاقلی ‌دور نخواهد ماند و عجیب است که از نگاه کار‌شناسان کمیته انضباطی که از قضا حقوقدان هم هستند پنهان مانده! مثلا باشگاه راه‌آهن که تخلف کرده، نباید جریمه شود؟ نمی‌توان قبول کرد که کمیته انضباطی به این مسائل اشراف نداشته است. به نظر کمیته انضباطی نخواسته که دل کسی را بشکند و جسارت ایستادن در برابر متهمان گردن کلفت این پرونده را نداشته! با این رویکرد جای کارت صد آفرین کمیته انضباطی به خاطیان این پرونده خالی است. شاید هم‌‌ همان حرف همیشگی حقیقت داشته باشد که ابعاد فساد چنان گسترده است که با همین حکم خواستند غائله را بخوابانند.