آیا وجود کینه و نفرت در ایران نگرانکننده است؟
«سیاستمداران باید در عرصه سیاست، رفتار سنجیده و حکیمانه داشته باشند و توفانزا نباشند و فرق سیاستمدار ریشهدار با سیاستمدار بادکنکی نیز در همین است. مدار بادکنکی تا فضا توفانی نشود، به فضا صعود نمیکند و سیاستمدار بادکنکی، شرایط سیاسی را تا توفانی نکند، خود را نشان نمیدهد»؛ این بخشی از سخنان رئیس مجلس در مراسم گرامیداشت حبیبالله عسگراولادی است.
این ایده به زبان دیگر از سوی عده دیگری از اهالی سیاست و دانشگاهی ایران نیز بیان شده است.
چندین سال است که تلاش برای دوقطبی کردن جامعه به قصد بهرهبرداری سیاسی مورد اعتراض قرار گرفته و این مشکل از فضای سیاسی به جامعه نیز سرایت کرده است. هر روز میتوان مواردی را دید که مردم بر سر هیچ و پوچ با یکدیگر درگیر میشوند و یا به حقوق و آبروی دیگران تجاوز میکنند.
از سوی دیگر، اشاعه نفرت در کشور محدودیت چندانی ندارد. اینکه یک روزنامه به آسانی، مخالفین خود را عمله شرق یا غرب بداند، این روزها عادی شده است. خوانده میشوید امروز به همین موضوع اختصاص دارد.
* آیا شما به گسترش غیرمعمول نفرت و کینه در جامعه ایرانی اعتقاد دارید؟
* آیا حاضرید به برخی اشتباهات خود در این مورد اعتراف کنید؟
* راه مقابله با گسترش نفرت و کینه چیست؟
آن سیاستی که شما می گویید (سیاست با تزویر و دروغ) را از همان اول ما با آن کاری نداشتیم.
و
دیانت ما عین سیاست ما و سیاست ما عین دیانت ماست
در پاسخ به سوال شما اگه بخوام اعتراف کنم، من کار خشنی علیه کسی انجام ندادم، ولی همسایه طبقه بالا خیلی اذیت میکرد محترمانه ازش خواستم کمتر سر و صدا کنند مخصوصا نصف شب، اما بجای اینکه بهتر بشه عمدا بدتر کرد، راستش منم کینه اش رو به دل گرفتم و از ته دل نفرینش کردم، البته این مربوط به چند سال پیشه ... راه پیشگیری از کینه رو باید متخصصان پاسخ بدن، چیزی به ذهنم نمیرسه
و این جز به دلیل اظهارات نسنجیده برخی در رسانه های با مخاطبین میلیونی و همچنین فضای به شدت منفی فیلمها و سریالهای تلویزیونی نمیباشد.






