«کاغذ مچاله» هنر منحصر به فرد مردمان کشمیر
«کاغذ مچاله» از هنرهای دستی زیبا و منحصر به فرد منطقه کشمیر است که نشان از خلاقیت و ذوق هنری بالای مردم این خطه دارد.
به گزارش فارس از کشمیر، «پاپیر ماچه» یا «کاغذ مچاله» یکی از صنایع دستی جالب توجه منطقه کشمیر است.
این هنر که قدمتی چند صد ساله دارد، در قرن 15 توسط یک شاهزاده کشمیری از سمرقند (آسیای مرکزی) به این منطقه آورده شد. وی که مدتی در سمرقند زندانی بود، پس از بازگشت به کشمیر، شمار زیادی از افراد آشنا به این هنر را نیز به این منطقه آورد.
خاستگاه این هنر در اصل سرزمین ایران است که پس از ورود به کشمیر، به خصوص در دوران حکومت مغول در قرن 15 و 16، پیشرفت زیادی پیدا کرد.
از پاپیر ماچه در ابتدا تنها برای ساخت قلمدان استفاده میشد اما این هنر به مروز گسترش پیدا کرد به طوری که امروز آثار مختلف و متنوعی با استفاده از آن تولید میشود.
ساخت اشیاء مختلف با استفاده از این هنر روندی بسیار سخت و طولانی دارد.
در ابتدا کاغذها در آب خیسانده میشوند تا به شکل خمیر در آیند و پس از آن با مقداری چسب مخلوط میشوند.
سپس خمیر کاغذ به وجود آمده شکل داده شده و خشک میشود.
پس از طی این مراحل نوبت به تزئین و رنگآمیزی اثر هنری به وجود آمده است که این کار با دقت و وسواس خاصی توسط هنرمندان زبردست انجام میشود.
با تشکر از متن بسیار جالبتون. باید عرض کنم که احتمالا نظر نگارنده این متن درباره منشاء این هنر اشتباه هست. ایرانی ها خودشون این هنر رو از اروپایی ها یاد گرفتن اون جوری که من به خاطر دارم. 
| 
کشمیر هادی جان . نه کاشمر . کشمیر در حال حاضر کشوری مستقل است زمانی جزء خاک ایران بود . | ماشا الله شما چند سالتونه!!!؟ | خوب یادتون مونده ها؟ شما اون زمونا تو دربارسلطان مسعود غزنوی بودید؟ | واقعا شما زمانی که ایرانی ها این هنر رو یاد گرفتند ،یادتون هست؟ | شما چند سالتونه ؟ خیلی قشنگه مخصوصا اون فیله | اسبه خوشکلتره اینا کاغذ مچاله اس؟ | دمت گرم داداش اینو خوب اومدی. آخه این اسم چه معنی میده 
اروپایی ها مگه هنری هم داشتند یا دارند صنایع دستی همیشه متعلق به مشرق زمین بوده است. واقعا باور نکردنیه این انسان عجب فکر و قدرتی داره اون فیله خیلی قشنگه معلومه هنر ایرانیه اما طی سالیان دراز بجایی که به تکامل برسه چقدر ضعیف و ابتدایی شده. از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزادپاپیه ماشه یکی از صنایع دستی است که در گذشته نقاشی لاکی یا نقاشی روغنی نیز نامیده می شد.
علت نامگذاری
پاپیه ماشه در اصل لغتی فرانسوی است به معنای کاغذ فشرده (پاپیه به معنای کاغذ و ماشه به معنای مچاله کردن) و علت نامگذاری آن این است که کاغذ را پس از خمیر کردن با سریش مخلوط کرده و تحت فشار قرار میدهند تا زیرساخت کار تولید شود.
تاریخچه
خاستگاه این هنر از کشورهای آسیایی بودهاست و در قرن ۱۵ میلادی در اروپا از این هنر برای ساخت مجسمه های کوچک مذهبی استفاده می شدهاست. از جمله مسجمه هایی که با این روش ساخته شدهاست، مجسمه غول پیکر نانا است. این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند.
تهیه کاغذ
برای تهیه کاغذی محکم از پاپیه ماشه که بتوان از آن در ساخت وسایل استفاده کرد ابتدا برگ های کاغذ آهار نخورده را از دو طرف با سریش آغشته میکنند و بهم میچسبانند و سپس در قالب های فلزی قرار میدهند تا در دمای ۱۰۰ درجه فارنهایت خشک شود. محصول بدست آمده دارای مقاومت و دوام زیاد در برابر رطوبت است.
سریش کاری کاغذ برای ساخت مسجمه
موارد استفاده
این هنر بیشتر برای مجسمه سازی ، ساخت قلمدان ، قاب قرآن و جلد کتاب به کار میرود.