بالاخره مرحوم عسگراولادی که بود؟!

«خدا رحمت کند آقای عسگراولادی را. این روزها کمتر کسی از اهل سیاست را می‌توان یافت که درباره ایشان اظهار نظر نکرده باشد. از هم‌فکران ایشان انتظار می‌رفت که همین‌گونه سخن بگویند که گفته‌اند. از رقبای سیاسی ایشان نیز انتظار می‌رفت که از مواضع اخیر ایشان درباره آقای میرحسین موسوی و مهدی کروبی تجلیل به عمل آورند که آوردند. اما این رقبای محترم چیزهای دیگری هم گفتند که اندکی نیاز به تامل دارد.»

سیدعبدالجواد موسوی با این مقدمه در خبرآنلاین نوشت: «بخشی از این تعریف و تمجیدها را می‌توان به حساب همان سنت حسنه ایرانیان گذاشت که تا یکی دستش از دنیا کوتاه می‌شود، می‌شود مصداق تام و تمام خلاصه خوبی‌ها و از این تعارفات معمول و مرسوم. تا این جایش کاملا قابل درک است اما آنهایی که حافظه تاریخی‌شان ترک برنداشته خوب به خاطر دارند که همین آقای عسگراولادی پیش از اظهار نظرهای منصفانه‌اش درباره انتخابات 88 آماج چه حملات عجیب و غریبی بود. از دیانت ایشان و داستانی که درباره پسوند نام ایشان شایع بود تا حکایاتی که درباره ثروت افسانه‌ای ایشان ساخته بودند و ... الخ. بیشتر این نقل قول‌ها هم نه از سوی بزرگان جناح رقیب که از زبان کوچک‌ترها شنیده می‌شد. با این حال توقع این بود که بزرگ‌ترها که این روزها تعریف و تمجیدهای حیرت‌انگیزی از مرحوم عسگراولادی می‌کنند و او را مظهر دیانت و سلامت اخلاقی و پاک دستی می‌دانند، برای رفع ابهام و شایعه‌پراکنی چیزی بگویند که هیچ‌گاه نگفتند.

من شناختی از آقای عسگراولادی ندارم و اگر بخواهم قضاوتی درباره ایشان داشته باشم باید بر اساس همین چیزهایی که از این و آن می‌شنوم باشد. من به عنوان یک مخاطب حق دارم از این آقایان بپرسم اگر آقای عسگراولادی حقیقتا همین چیزی است که شما می‌فرمایید پس چرا این همه با او وجریانی که او بدان متعلق بود ستیز داشتید؟ تمامیت‌خواه و رانت‌خوار و بی‌اعتنا به رای مردم و تقدیس‌گر خشونت و مدافع اسلام آمریکایی و ... الخ، کمترین القاب مهربانانه‌ای بود که به عسگراولادی و یارانش اعطا می‌شد.

چه طور همه این القاب یک‌شبه جایش را می‌دهد به معلم اخلاق و مسلمان مبارز و انقلابی معتدل؟ کدامش را باور کنیم؟ آن بچه‌های ساده‌دلی که تحت تاثیر القائات شما آقای عسگراولادی و جناح مربوط به او را مایه بدبختی و ویرانی این سرزمین می‌دانستند حالا تکلیفشان چیست؟

شما را به خدا کمی انصاف و مروت چاشنی سیاستمداری‌تان کنید تا در چنین مواقعی مخاطب ساده‌دل شما دچار بحران معنایی نشود. من در مقام دفاع از آقای عسگراولادی این حرف‌ها را نمی‌زنم و اصلا بلد نیستم از سیاستمدارجماعت دفاع کنم اما می‌گویم بالاخره این مرحوم که بود؟ شما یا به آن القابی که کم از دشنام نبود و به ایشان عطا می‌کردید معتقدید یا به این ستایش‌نامه‌هایی که امروز نثارشان می‌کنید. که نمی‌شود. یعنی هیچ رقمه نمی‌شود این دو موضع را با یکدیگر جمع کرد. شاید هم اصلا به هیچ چیز معتقد نیستید که در این صورت باید گفت: حقیقتا سیاست شما عین دیانت شماست.»