مجیدی هم به سرنوشت دایی و مهدوی‌کیا و باقری دچار شد

کمتر از بیست هزار تن از هواداران استقلال که دیروز به آزادی آمده بودند، چهار دقیقه پایانی بازی استقلال و مس را به حاشیه زمین چشم دوخته بودند و خداحافظی ناگهانی کاپیتان محبوبشان را ‌نظاره می‌کردند؛ خداحافظی بازیکن محبوبی که همچون دیگر ستاره‌های محبوب فوتبال در ایران بی‌مقدمه و کاملا بی‌برنامه از فوتبال خداحافظی کرد.

به گزارش «تابناک»، چند سالی از عمر فوتبال حرفه‌ای در ایران گذشت تا کم‌کم مسئولان به این نتیجه رسیدند که برگزاری آبرومندانه مراسم‌‌ نمادین در فوتبال هم یکی از نمادهای حرفه‌ای شدن است. هواداران فوتبال در ایران هنوز وقایعی مانند جشن قهرمانی استقلال در سال ۸۴ را از یاد نبرده‌اند که بازیکنان این تیم پس از اهدای جام در رختکن بودند و جام در دست تماشاگران در زمین در حال گردش بود.

رخدادهای عجیبی چون ورود اسب به ورزشگاه و هجمه‌های رسانه‌ای و البته دسته‌گل‌هایی که فدراسیون هر سال دست‌کم دو بار در مراسم اهدای جام به آب می‌داد، موجب شد تا کم‌کم به فکر سرو‌سامان دادن به مراسم مهمی چون اهدای جام در یک دوره لیگ بیفتند و ویترین یک سال فوتبال ایران را به زیبایی آرایش کنند؛ اما گویا هنوز فرهنگ تجلیل از بازیکنان محبوبی که از فوتبال خداحافظی می‌کنند، در میان مدیران ورزشی کشورمان جا نیفتاده است.حافظه اهالی فوتبال جز بازی خداحافظی احمدرضا عابدزاده، که آن هم با چند سال دیرکرد و با تغییر مدیریت در رأس باشگاه پرسپولیس رخ داد، بازی آبرومندانه دیگری را به یاد ندارد؛ بازی که بایرن مونیخ با ستاره‌هایش به تهران آمد و به ‌رغم بارش برف در تهران بیش از شصت هزار نفر به آزادی رفتند تا از عقاب آسیا قدردانی کنند.

‌اما اگر این نمونه استثنایی را کنار بگذاریم‌، دست‌کم در دو دهه اخیر فوتبال کشورمان به یاد نداریم که فوتبالیست‌های محبوب کشورمان در مراسمی آبرومند از فوتبال خداحافظی کرده باشند. این بازیکنان یا از تیم کنار گذاشته شدند، یا به مدت طولانی نیمکت‌نشین شدند تا خودشان مجبور به خداحافظی شوند و یا ‌‌کاملا ناگهانی و بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای از فوتبال خداحافظی کردند. نمونه معروفش خداحافظی مهدی مهدوی‌کیاست که انتقادات شدید را متوجه باشگاه پرسپولس کرد و نمونه آخرش همین دیروز بود که هفت محبوب آبی‌های پایتخت کاملا بی‌خبر در دقیقه ۸۹ بازی و بعد از تعویضش کناره‌گیری خود از فوتبال را اعلام کرد.

هرچند فوتبال در ایران چند سالی است که انتظارات عمومی را برآورده نمی‌کند و از استاندارد مطلوب هواداران و کار‌شناسان پایین‌تر حرکت می‌کند، در همین فوتبال هم حضور ستاره‌هایی که به نماد باشگاه تبدیل شده‌اند، موجب جذب تماشاگران به ورزشگاه‌ها می‌شود و این هم دیگر گفتن ندارد که اقبال تماشاگران به هر رقابتی موجب بالا‌تر رفتن کیفیت آن می‌شود. کافی است نخستین بازی که علی کریمی پس از بازی در آلمان و امارات با پیراهن پرسپولیس به میدان رفت ‌به یاد بیاورید.

غیر از این مسأله برگزاری مسابقات آبرومندانه خداحافظی برای ستارگان فوتبال به نوعی قدردانی از بازیکنانی است که سال‌ها برای فوتبال کشورمان زحمت کشیده‌اند. فاجعه بار به نظر می‌رسد که در تاریخ فوتبال ایران یک بازی آبرومندانه برای خداحافظی علی دایی، کریم باقری، مهدی مهدوی کیا و خداد عزیزی که هر کدام بخشی از خاطرات غرور‌انگیز ملی‌مان را رقم زده‌اند برگزار نشده است.

روز گذشته هم بهترین بازیکن یک دهه گذشته باشگاه استقلال و یکی از بهترین بازیکنان لیگ کشورمان در چند سال اخیر‌ ناگهانی از فوتبال خداحافظی کرد. خداحافظی مجیدی در حالی بود که هواداران این باشگاه از آن اطلاعی نداشتند و بازی میان هفته باعث شد که جمعیت چندانی به ورزشگاه نروند و کاپیتان استقلال غریبانه از فوتبال خداحافظی کند.از علی دایی انتقادات فراوانی می‌شود؛ چه در هنگامی که بازیکن بود وچه در دوران مربیگری. اما همه این‌ها دلیل نمی‌شود که کاپیتان تیم ملی کشورمان و کسی که بسیاری فوتبال ایران را به نام او می‌شناسند، بدون هیچ ‌تقدیر و گرامی‌داشتی از فوتبال خداحافظی کند.

اما واقعیت این است که تا کنون هیچ بازی رسمی برای خداحافظی علی دایی چه از طرف فدراسیون فوتبال و چه از سوی پرسپولیس برنامه ریزی نشده و علی دایی در خلال فصل ۸۵-۸۶ لیگ بر‌تر در حالی که هم در سایپا بازی می‌کرد و هم مربیگری از فوتبال خداحافظی کرد. در رده ملی هم به علت عملکرد ضعیف در جام جهانی ۲۰۰۶ از تیم ملی کنار گذاشته شد.

البته برخی بر این باورند که علی دایی هم در این شرایط تأثیر‌گذار بود و آنقدر از تیم ملی و بازی باشگاهی کنار نرفت تا مجبور به کناره‌گیری از فوتبال شد. با همه این‌ها کاپیتان تیم ملی کشورمان که رکورد‌دار گل ملی در جهان هم هست در هفتم خرداد ۱۳۸۶ در بازی که گل قهرمانی سایپا را نیز به ثمر رساند، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. تاکنون هیچ بازی خداحافظی برای علی دایی برگزار نشده است.

برگزاری بازی خداحافظی مهدی مهدوی کیا را باید ‌یکی از نقاط تاریک تاریخ باشگاه پرسپولیس دانست؛ خداحافظی که یکی از نقاط کل‌کل هواداران استقلال و پرسپولیس است.

استقلالی‌ها در مقایسه خداحافظی دو کاپیتان خود که هر دو امسال رخ داد به این مسأله اشاره می‌کنند که مجیدی با اراده خود از فوتبال خداحافظی کرد، ولی برخورد بد مسئولان و کادر فنی پرسپولیس با مهدوی‌کیا، موجب شد تا کیا مجبور به خداحافظی از فوتبال شود. بعد از چندین و چند هفته نیمکت نشینی کیای ۳۶ ساله اعلام کرد که در فینال جام حذفی از فوتبال خداحافظی می‌کند.

پیش از این از سوی باشگاه پرسپولیس اعلام شده بود که برای خداحافظی کیا هامبورگ به تهران خواهد آمد که بعدش باشگاه زیر بار این وعده نرفت و مهدوی کیا اعلام کرد که پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ از فوتبال خداحافظی می‌کند.

‌‌به نظر خداحافظی رویایی می‌آمد؛ اگر پرسپولیس قهرمان می‌شد و کاپیتان کیا جام به دست از فوتبال خداحافظی کند. اما نه تنها پرپولیس جام را به دست نیاورد که بعد‌ها اشک‌های مهدوی‌کیا در برنامه نود دل همه اهالی فوتبال را به درد آورد. مهدوی کیا پس از آخرین بازی در جام جهانی ۲۰۰۶‌ ‌رسما از بازی ملی خداحافظی کرد. تا کنون هیچ بازی رسمی برای خداحافظی کیا از فوتبال برنامه‌ریزی و برگزار نشده است.کریم باقری نزدیک به هجده سال در تیم ملی بازی کرد. فدراسیون فوتبال به پاس این مدت حضور مؤثر، ‌بازی دوستانه ایران و برزیل را ‌‌بازی خداحافظی او معرفی کرد، ولی این بازی برای خداحافظی او تدراک دیده نشده بود. این تنها یک دیدار دوستانه در خاک کشور امارات بود که فدراسیون از فرصت استفاده کرد و آن را بازی خداحافظی کریم باقری نام نهاد. بسیار روشن است که پنج هزار نفر هم در ورزشگاه برگزاری این بازی در امارات حضور نداشتند و کریم باقری هم به شیوه نامطلوبی از تیم ملی کنار گذاشته شد.

این البته تنها خداحافظی او از بازی‌های ملی نبود. وی پس از بازی مقابل تیم ایرلند جنوبی در سال ۱۳۸۰ از تیم ملی فوتبال ایران خداحافظی کرد. اما در زمان سرمربی‌گری علی دایی این بازیکن با اعلام آمادگی برای حضور در تیم ملی بار دیگر به اردو تیم ملی ایران دعوت شد که‌ سرانجام در بازی دوستانه تیم‌های ایران و قطر، که در نوزدهم آبان ۸۷ برگزار شد، کریم باقری پس از نزدیک هفت سال بار دیگر برای تیم ملی فوتبال ایران بازی کرد و در ‌۲۹ آبان ۸۷ چهل‌وهشتمین گل ملّی خود را در بازی مقابل امارات به ثمر رساند.

او سرانجام در پانزدهم مهر ۱۳۸۹ در بازی دوستانه تیم ملی فوتبال ایران با برزیل در شهر ابوظبی با انجام هشتاد و هفتمین بازی ملی‌اش برای همیشه از تیم ملی خداحافظی کرد.
کریم باقری همچنین در هشتم آذر ماه سال ۱۳۸۹ همزمان با بازی تاریخی ایران با استرالیا با اعلام تصمیم خود مبنی بر خداحافظی از فوتبال پس از هجده سال بازی در بالا‌ترین سطح فوتبال ایران و جهان برای همیشه از دنیای فوتبال کناره‌گیری کرد. هواداران پرسپولیس علاقه‌مند بودند ‌در بازی دوستانه زیبای با کاپیتان خود خداحافظی کنند اما این فرصت هیچ وقت دست نداد.

او را غزال تیزپای فوتبال ایران می‌خواندند؛ کسی که بسیاری از موفقیت‌های دهه هفتاد فوتبال ملی کشورمان را رقم زد و البته همواره با حاشیه‌هایی هم همراه بود. خداداد عزیزی بر خلاف موارد بالا عضو هیچ کدام از دو تیم بزرگ پایتخت نبود؛ اما بازی‌های تأثیر‌گذار ملی‌اش موجب شد تا او هم از پایگاه اجتماعی بالایی در میان اهالی فوتبال برخوردار باشد. با این حال این بازیکن ‌هیچ‌گاه در یک بازی رسمی از فوتبال خداحافظی نکرد و در پایان یک فصل پس از بالا رفتن سنش فوتبال را کنار گذاشت.

‌خداداد عزیز در سال ۲۰۰۲ بعد از اختلاف با میروسلاو بلاژویچ مربی تیم ملی از بازی‌های ملی کنار گذاشته شد و دیگر در تیم ملی بازی نکرد. او در رده باشگاهی بعد در فصل ۸۴-۸۵ بعد از بازی در تیم دسته اولی عقاب برای یک نیم فصل و پس از آن بازی در راه‌آهن اعلام بازنشستگی کرد. تا کنون هیچ بازی رسمی برای خداحافظی خداداد ترتیب داده نشده است.احمدرضا عابدزاده در نظر‌سنجی که در سال ۸۸ در برنامه نود صورت گرفت، عنوان محبوب‌ترین فوتبالیست سه دهه اخیر فوتبال ایران را به خود اختصاص داد. عقاب آسیا بی‌شک بهترین دروازه‌بان پس از انقلاب فوتبال ایران بود که به دلیل مصدومیت مجبور به کناره‌گیری از فوتبال شد. احمدرضا عابد‌زاده البته تنها بازیکن محبوبی است که تا کنون برای او بازی خداحافظی محترمانه‌ای برگزار شده، هرچند این بازی چند سال بعد از دوری او از میادین و به دنبال تغییر مدیریت در راس باشگاه پرسپولیس رخ داده باشد.

اما به هر حال در ۲۳ دی ماه ۱۳۸۴ بایرن مونیخ آلمان با همه ستارگانش به تهران آمد تا بازی خداحافظی عقاب برگزار شود. هوای سرد تهران هم موجب نشد که مردم به ورزشگاه هجوم نیاورند و به این ترتیب عابدزاده پس از حضور پنج دقیقه‌ای و نمادین در زمین با بدرقه الیور کان در زمین دور افتخار زد و از فوتبال خداحافظی کرد.