جای کماندوهای حرفهای در مرزها خالی است
در روزهای گذشته، اشرار و تروریستهای وابسته به برخی کشورهای همسایه، چهارده مرزبان کشورمان در هنگ مرزی سراوان در مرزهای شرقی کشور را به شهادت رساندند.
بنا بر گزارشهای منتشره در خبرگزاریها، چهارده تن از این شهدا را سربازان وظیفه تشکیل میدادند.
وقوع جنایتهایی از این دست در این نقطه از مرز بیسابقه نیست. پیش از این هم در مواردی دیگر، سربازان وظیفه حاضر در پاسگاههای مرزی بارها از سوی اشرار و تروریستها مورد حمله قرار گرفته و شماری از آنها به شهادت رسیده یا مجروح شدهاند؛ برای نمونه، در سال ۸۱ یکی از دوستان من در دوره خدمت سربازیاش پس از گذراندن دوره آموزشی در شهر جهرم استان فارس به نقطه صفر مرزی میان ایران پاکستان و افغانستان اعزام شد. در یکی از شبهای خدمت سربازیاش هنگامی که به همراه سه سرباز وظیفه دیگر در یک برجک مرزی حاضر بود، ساعت چهارونیم نیمهشب از سوی اشرار مسلح منطقه دو گلوله اسلحه کلاشینکف به او شلیک شد. یکی به سینهاش خورد و گلوله دیگر در ران پایش نشست.
با این حال با وجود فاصله ۱۶ کیلومتری این برجک با پاسگاه مرکزی و همچنین نداشتن برق و کمکهای اولیه برای جلوگیری از خونریزی با درخواست کمک بقیه سربازهای حاضر در برجک از پاسگاه مرکزی یک ساعت و نیم بعد یک خودروی کمک به محل حادثه آمد و سرباز وظیفه مجروح را به بیمارستانی در زاهدان منتقل کردند. خوشبختانه بخت با او یار بود و با وجود برخورد دو گلوله و خون ریزی بسیار از حادثه جان سالم به در برد.
اما هفته گذشته، چهارده مرزبان غیور حادثه تروریستی که دوازده تن از آنان سرباز وظیفه بودند، به شهادت رسیدهاند. مرزبانان کشورمان در این نقطه حساس همیشه تاوان مجاهدت و ایستادگیشان برای پاسداری از مرزهای کشور را دادهاند.
بنا بر اعلام فرمانده نیروی انتظامی کل کشور: «به طور میانگین، در هر سال صد مأمور نیروی انتظامی در مبارزه با قاچاقچیان موادمخدر به شهادت میرسند»؛ بخش زیادی از این شهدای گرانقدر در مرزهای کشور به شهادت میرسند.
به دلیل رفتوآمد قاچاقچیان باندهای مواد مخدر به علاوه تحرکات اشرار و تروریستهایی که با تحریک دیگر کشورها در این نقطه از کشورمان فعالیت میکنند، همیشه مرزهای استان سیستان و بلوچستان واجد اهمیت و حساسیتهای امنیتی فوق العاده بالایی بودهاند. این مسأله تنها به دوران امروز و پس از پیروزی انقلاب اسلامی مربوط نیست. در سالهای پیش از انقلاب نیز اشرار در این نقطه فعالیتهایی میکردند.
با وجود این میزان از اهمیت و حساسیت، هنوز حفاظت و مرزبانی از بخشهای زیادی از نقاط مرزی کشور در این استان توسط سربازان وظیفه انجام میشود. این در حالی است که سربازان وظیفه بر اساس قانون، پایینترین درجه نظامی را دارند.
دوره خدمت آنها در بیشترین حالت، ۲۴ ماه طول خواهد کشید و پس از آن به کار یا فعالیتی دیگر مشغول میشوند. از طرفی کل دوره آموزشی آنها سه ماه است که در این دوره هم تنها به صورت کلی آموزشهای نظامی میآموزند. سربازان وظیفه به همین دلایل نیروهای حرفهای و تخصصی در میان نیروهای نظامی محسوب نمیشوند.
سربازان وظیفهای که به این نقاط کشور فرستاده میشوند، با امکانات و آموزشهای کم راهی نبردی دشوار و نابرابر با تروریستهای تا دندان مسلحی میشوند که به دلارهای نفتی برخی کشورهای همسایه تجهیز شدهاند.
دوست من که در حادثهای مشابه حادثه اخیر در سال ۸۱ در همین مرز کشور دو گلوله خورد، در همین باره میگوید: «اعزام نیرو به نقاط مرزی برنامهریزی و اصول خاصی ندارد، من که بزرگ شده منطقهای کوهستانی با اقلیمی به نسبت خنک بودم، به وسط منطقهای کویری اعزام شدم، در حالی که هیچ چیزی از زندگی در کویر نمیدانستم. در همان حال یکی از همخدمتیهای من که از استانی کویری میآمد، به کوهستانهای برفی کردستان اعزام شد. علاوه بر این، وقتی به این نقطه مرزی میرفتیم، آموزش اضافه و بیشتری فراتر از آموزشهایی که به دیگر سربازان داده شده ندیدیم؛ یعنی همان میزان آموزش نظامی که من دیدم سربازی که برای خدمت در یک پاسگاه نیروی انتظامی در وسط تهران اعزام شد هم دید».
با در نظر گرفتن همه این نکات و با توجه به این که حساسیتهای امنیتی در نقاط مرزی به خصوص در استانی مانند سیستان و بلوچستان که نیازمند مراقبتهای بیشتر است، به نظر میرسد فرماندهی مرزبانی ناجا که تا کنون اقدامات بسیار زیادی در زمینه حفاظت از مرزهای کشور انجام داده و در این راه شهدای بسیاری نیز تقدیم کرده است. باید در زمینه فرستادن نیرو به این منطقه تجدیدنظر اساسی انجام دهد.
بیگمان اگر هم به این نقطه مرزی و هم به دیگر نقاط حساس مانند آن، نیروهای نظامی و مرزبانان آموزش دیده و کماندوهای متخصص مبارزه با اشرار ارسال شود، در آینده نه هیچ فرد یا گروه تروریست و شروری، امکان فعالیت و عرض اندام خواهد داشت و نه از فرزندان این مرز و بوم کسی کشته خواهد شد.
به این شکل نیروهای توانمند مرزبانی کشور خواهند توانست در مدتی کوتاه و کم، ریشه گروههای تروریستی و اشرار فعال در این مناطق را که به شیوههای ناجوانمردانه سربازان وظیفه مشغول خدمت را به رگبار گلولههای سبک و سنگینی میبندند تار و مار کنند.
