اشك هاي خطيب و ورود رسول

 با سه مدال طلاي فرنگي و سه مدال نقره و برنز آزاد. رسول البته اگر كمي خوش شانس بود و زمان بيشتري در اختيار مي داشت تيم او هم طلايي مي شد اما بازهم نتيجه كار عالي بود. المپيك تمام شد، بنا نشان افتخار از رييس جمهور گرفت ولي به وعده اش وفا نكرد و رفت و هزاران سوال را بي جواب گذاشت. اما رسول خادم برخلاف بنا ايستاد و مبارزه كرد. رسول مدتي كوتاه پس از المپيك تيمش را جمع كرد. آماده باش براي مسابقات مهم پيش رو. جام جهاني تهران و مسابقات جهاني بوداپست. در حالي كه طلايي هاي فرنگي خود را لاي پر قو خواباندند و كشتي فرنگي اسير بي برنامگي شد رسول تيمش را هر روز آماده تر مي كرد. خطيب هم پشت سر همه برنامه هاي رسول ايستاد. در تنگناها و هجمه ها اين خطيب بود كه اجازه نداد به روحيه كادر فني فرنگي و آزاد و كشتي گيران خدشه ايي وارد شود و اتفاقا كشتي بر خلاف بيشتر فدراسيونها بعد از المپيك جاني دوباره گرفت و بدون توجه به نداري ها و عدم حمايت تشكيلات ورزش و برخي هجمه ها پويا و فعال حركت مي كرد. مسابقات اوپن يا آزاد براي اولين بار برگزار شد، جام تختي،يادگار امام، جام جهاني تهران ،قهرماني كشور، انتخابي تيم ملي ، و...در همه رده هاي سني بخوبي و با شور و شوق زياد به انجام رسيد، و از همه مهمتر ايران با تحولي كه در نحوه مبارزات كشتي گيرانش بوجود آورد و دنيا اين نحوه مباززه را در جام جهاني تهران ديد موجبات ابقاي كشتي را در المپيك بوجود آورد

 قبول كنيم كه نحوه كشتي كشتي گيران ايران و رد وبدل كردن فنون نابي كه بكار مي برند و در جام جهاني گوشه هايي از آن را ديديم در كنار شور و اشتياق تماشاگران ايراني در جام جهاني تهران در بقاي كشتي در المپيك نقش بسزايي داشت و همه اينها در دوراني بدست‌ آمد كه وزارت ورزش و جوانان بعد از المپيك تا حدودي دچار نوعي بي انگيزگي شده بود و از طرفي هم با كمبود بودجه مواجه شد تا جايي كه بسياري از فدراسيون هاي مطرح از جمله فوتبال اردوها و مسابقات تداركاتي خارجي خود را لغو كردند ولي كشتي هرگز از حركت باز نايستاد و بار سنگين اين مسير دشواربيش از همه اول روي دوش حجت الله خطيب به عنوان رييس فدراسيون و رسول خادم به عنوان مدير تيم هاي ملي و مربيان دلسوز و كشتي گيران با انگيزه بود. قبول داريم كه در اين مسير دشوار با توجه به نكاتي كه گفته شد كمبودها و چالش هايي هم بود و فشار ناشي از اين مشكلات و نوك تيز انتقادات و تخريب ها رو به سمت نفر اول كشتي كشور بود كه هم از اين ناحيه تحت فشار بود و هم اينكه از حمايت وزارت ورزش و كميته ملي المپيك بي بهره بود. با اين وجود كشتي ايران طي 20 ماه گذشته دوراني درخشان و خوب را سپري كرد و اگر از برخي حواشي بگذريم مي بينيم كه حجت الله خطيب نقشي محوري در اين موفقيت ها داشته هر چند كه به گفته خودش بارها در خلوت و در تنهايي اشك ريخته و گريه كرده اما در ظاهر و در حضور مردم و رسانه ها و مربيان و كشتي گيران همه چيز را طبيعي جلوه مي داد تا آنها درگير اين مسائل نشوند و در كار مربيان و كشتي گيران خللي بوجود نيايد. خطيب به گفته خودش از كار و از مبارزه خسته نشد كه از نامهرباني ها بستوه در آمد و يك ماه پيش و بعد از مسابقات جهاني مجارستان استعفاي خود را داد ولي بنا بر مصالحي آن را رسانه ايي نكردند. يقينا خطيب هم اشتباهاتي داشته و بدون اشتباه نبوده اما چه خوب است كه قدر اين سرمايه ها را بدانيم و اگر بار ديگر روزي نياز ورزش به ايشان افتاد با آغوش باز بپذيرند نه اينكه مثل دادكان آنقدر دل چركين باشند كه تقاضاي بسياري از بزرگان ورزشي و سياسي را براي بازگشت به عرصه مديريت رد كنند. خطيب سابقه مديريتي 20 ساله در اداره كل ورزش استان تهران را داشت و با اين سبقه به فدراسيون كشتي آمد و آيا بهتر نبود كاري مي كردند مسئولين ورزش كه شان و شخصيت وي حفظ شود تا ساير مديران كاربلد هم نگران فرداي خود نباشند؟ در مديريت ورزش چند مدير و چند نفر مثل دادكان، خطيب، يزداني خرم، مشحون، پولادگر، و.... داريم كه با آنها اينگونه برخورد مي كنيم. اميدواريم امروز كه رسول خادم سكان هدايت فدراسيون كشتي را بر عهده گرفته مورد حمايت قرار گيرد چرا كه رسول خادم در هر جا بوده توان و مديريت خود را نشان داده است. قهرماني بزرگ در جهان كشتي، يك مربي و معلم كاربلد در عرصه مربيگري و مديريت، مردي موفق در شوراي شهر و قهرماني خوش اخلاق در جامعه و اجتماع و مورد قبول خاص و عام. ورود آقا رسول به مديريت كشتي مبارك است و بازهم تاكيد مي كنيم كه با رسول آن نشود كه با مديراني مثل خطيب و دادكان و برادرش امير خادم شد.