این عکسها حالتان را عوض میکند!
رزمنده ها وقتی سلاح هایشان را کنار می گذاشتند، برای جلوگیری از روزمرگی سرشان را در جبهه گرم می کردند. بعضی ها با کارهای خدماتی و بعضی های دیگر با ورزش و گعدههای دسته جمعی.
به گزارش مجله مهر، تصویری که از دفاع مقدس در ذهن خیلی هاست، همان تصاویر رزمنده ها با لباس رزم و سلاح به دست و آرپی جی بر دوش است. اما این، همه جنگ نبود. رزمنده ها هم اوقات فراغت داشتند، کارهای روزانه شان را می کردند و خیلی وقت ها که نیازی به جنگ و دفاع نبود، سلاح هایشان را کنار می گذاشتند و می شدند عین بقیه آدم های پشت جبهه. به کارهای روزانه می رسیدند، ورزش می کردند، مطالعه می کردند. سروصورتشان را صفا می دادند و بعضی های دیگر هم هوای همرزمانشان را داشتند و مشغول کارهای خدماتی می شدند. هرکسی با هرمهارتی تلاش می کرد به رزمندگان دیگر کمک کند. یکی نانوایی بلد بود، یکی کفاشی، یکی خیاط بود و یکی دیگر استاد سلمانی.
شاید آغاز هفته دفاع مقدس، بهترین فرصت باشد برای روایت های متفاوت از زندگی مردان شجاع و فداکاری که این حماسه 8 ساله را به نام خود ثبت کردند. عکس هایی که در این گزارش می بینید، روایت متفاوتی از همین ساعت های فراغت در جبهه هاست. بیشتر این عکس ها ی این گزارش از مجموعه های «فرهنگ جبهه» که در همان سال های دفاع مقدس منتشر می شد، انتخاب شده است.
عالی بود 
| 
چرا منفی؟ برای شادی روح حضرت امام وشهدای امام صلوات. | دمه همتون گرم ,حتی اونا که این عکسهای ملی رو دیدن ولی با منفی نظر دادن انشااله اونها هم مثبت میشن | ای کاش اون روزها دوباره بر میگشت نه بخاطر جنگش بخاطر صفا و پاکی و خلوصش | آقا به دلیل اینکه دکمه های منفی و مثبت نزدیک هم دیگه هستند احتمال کلیک اشتباهی بر روی منفی خیلی زیاده. تا حالا چند بار برای خودم پیش اومده.تابناک جون میشه لطف کنی این دکمه ها رو از هم دور کنی خیالمون راحت شه؟
یادش بخیر چه روزهای بود | صدای آژیر قرمز و لرزش شیشه ها وقت بمبارون هنوز هم یادمه. جالبه اون موقع ها پدر و مادرمون روحشون آنقدر بزرگ بود که ترس معنی ای برامون نداشت. یادم نمیاد حتی یکبار از بمبارون و آژیر قرمز ترسیده باشم.
ولی حالا خودم با یک طرقه سه متر می پرم هوا و رنگم مثل گچ سفید میشه.
| یاد دفاع از مملکت بخیر ولی روزهای جنگ و مرگ یاد بخیر نداره عزیز | یادش به "خیر" که نه چون بهرحال جنگ بود و خونریزی ولی یادش گرامی* یاد باد ان روزگاران یاد باد | روز وصل دوست داران يادباد ياد باد آن روزگاران ياد باد آخ یادش بخیرواقعا الان از این چیز های صلواتی اثری هم باقی نمانده جز خود صلواتش.
| با حرفتان موافقم ولی ایستگاه های صلواتی را گاه گاه می بینیم ولی آن اخلاص عمل را دیگر نمی بینیم. از جنگ فقط خاطرات کسل کننده را تعریف می کنند و مثل فیلم های تلوزیون مسائل روزمره رزمندگان را نشون نمیدن انگار آنها آدم نبودن و هیچ احساسی بجز جنگ کردن نداشتن از عاشقی ها ، درد هجر و ... کسی چیزی نمیگه حیف و صد حیف ، افسوس و صد افسوس ، به کجا می رویم... خیلی جالب بود.خدا کنه هیچ جای دنیا جنگ نباشه و همه در صلح و آرامش زندگی کنند.
متشكرم تابناك كه بعضي وقتها چيزهاي خوبي را ياد آوري ميكني.با ديدن عكس آخري بغضم گرفت فكر كن نه موبايل داشتيم نه تلفن ولي هرروز(تاكيد ميكنم هرروز) براي دادشم نامه مينوشتم الان فكر ميكنم چي مينوشتيم كه هرروزش تكراري نبود!!!
آدم گریش میگره اون همه خلوص، جانمردی ،گذشت ، کجاست ؟
| برا خیلیاشون که با شهادت جاودانه شد،برای بعضی دیگه هم با سکوت و خانه نشینی جاودانه ماند،برای اندکی هم... فقط ایرانی میتوانداینگونه باشد..افتخارمیکنم که ایرانیم | فقط مومن به خدا میتوانداینگونه باشد.