بد‌مان نمی‌آید آمریکا به سوریه حمله کند!

در صبح روزی که قرار است تهران شهردار جدید خود را بشناسد، روزنامه‌ها هم به استقبال این موضوع رفته‌اند؛ اما غیر از گمانه‌زنی‌های رایج در خصوص شهردار جدید پایتخت، تکذیبیه‌ای که عصر دیروز‌ آیت‌الله هاشمی‌ ‌درباره ‌سخنان پر‌بحثی که به ایشان نسبت داده شد، هم سهم عمده‌ای در صفحات نخست روزنامه‌های صبح امروز داشت.

سرانجام پس از چند روز نقل و قول‌های متضاد پیرامون انتساب سخنانی به آیت‌الله هاشمی رفسنجانی درباره حکومت سوریه، رئیس مجمع تشخیص در سخنانی صریح، آن را تکذیب کرده و بر شایعات منتشره در فضای سیاسی و رسانه‌ای مهر پایان زد.

روزنامه ابتکار در گزارش خود در این زمینه نوشت: «رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در دیدار اعضای کمیته فرزندان شاهد و ایثارگران با محکوم کردن شدید تهدیدات اخیر آمریکا و برخی کشورهای غربی علیه کشور سوریه اظهار کرد: متأسفانه مردم سوریه که حدود دو سال است درگیر جنگ داخلی و انواع رنج‌ها و آوارگی کم‌سابقه هستند در حال حاضر نیز مورد تهدید خارجی به بهانه‌های هنوز اثبات نشده استفاده از سلاح شیمیایی قرار گرفته‌اند. هاشمی رفسنجانی با انتقاد شدید از همنوایی برخی رسانه‌های داخلی با اهداف دشمن که به گفته او حاضرند برای حفظ مصالح و منافع جناحی و سیاسی، به خاطر یک دستمال، قیصریه را به آتش بکشند، گفت: اخیراً نقلی از بنده در مورد سوریه، بهانه سوءاستفاده و تخریب‌های جدید توسط اینگونه رسانه‌ها را فراهم کرد که به هیچ‌وجه صحیح نیست. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: کاربرد سلاح‌های کشتار جمعی از جمله شیمیایی، توسط هر فرد یا گروه یا حکومتی در همه مکاتب و مذاهب، بویژه دین مبین اسلام، مذموم و محکوم است و این دولت‌های غربی بودند که در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، امکانات و مجوز به‌کارگیری اینگونه سلاح‌ها را به عراق دادند. این عضو مجلس خبرگان رهبری تأکید کرد: ما بر اساس اعتقاداتمان با وجود توانایی استفاده از چنین سلاح‌هایی، هرگز مقابله به مثل نکردیم و کاربرد چنین سلاح‌هایی را نیز محکوم و آن را حرام می‌دانیم‌».
 
‌از میان تیترهای مربوط به سوریه و سخنان آیت‌الله هاشمی در این خصوص، تیتر روزنامه قانون بیشتر خودنمایی می‌کرد. صدیقه موسوی در این روزنامه به بهانه حرف‌های منتسب به آیت‌الله هاشمی به سراغ جعفر شجونی رفته (البته در زمان تنظیم خبر این روزنامه هنوز خبر تکذیب آیت‌الله هاشمی منتشر نشده بود) و در مصاحبه‌ای با تیتر «بدمان نمی‌آید آمریکا به سوریه حمله کند!» از او سؤال‌های جالبی پرسیده که یکی از آن‌ها نظر شجونی در خصوص ماجرای حمله آمریکا به سوریه است که شجونی در پاسخ چنین گفت: «نظر ایران این است که آمریکا به خاطر اسرائیل می‌خواهد‌‌ سوریه را خفه و ساکت کند‌‌ و از طرف د‌‌یگر بازرسان سازمان ملل چیزی د‌‌ر باره تحقیقات خود‌‌ نگفته اند‌‌ و آمریکا می‌خواهد‌‌ با طناب پوسید‌‌ه اسرائیل به ته چاه برود‌‌، د‌‌ر شأن کشور بزرگی مثل آمریکا نیست که این حرکات بچگانه را انجام د‌‌هد‌‌. از طرفی اروپا و آلمان مخالف این جنگ هستند‌‌ و ما هم اگر چه می‌گوییم این عمل خلاف است و مخالفیم اما ته د‌‌لمان چیز د‌‌یگری است و بد‌مان نمی‌آید‌‌ که آمریکا این اشتباه را انجام د‌‌هد‌‌ و نتیجه را هم ببینید‌‌ چون از یک طرف روسیه عربستان را خواهد‌‌ زد‌‌ و از طرف د‌‌یگر هم حزب ‌ا... و ایران تل آویو را نشانه می‌روند‌‌ و اسرائیل را از روی زمین محو می‌کنیم آن موقع می‌خواهم ببینم که آمریکا چکار قرار است بکند‌‌؟ بنابراین د‌‌ولت ما بد‌‌ش نمی‌آید‌‌ که این اتفاق بیفتد‌‌ اگر چه کشور ما هم د‌‌ر این بین آسیب جد‌‌ی می‌بیند‌‌ اما این قضیه با نابود‌‌ی اسرائیل ان‌شا‌ءالله تمام می‌شود‌‌‌».
 
حاشیه‌های گفت‌وگوی توئیتری دکتر ظریف و دختر نانسی پلوسی، امروز به ستون یادداشت روز حسین شریعتمداری در کیهان هم رسید و او در مطلبی با نام «آن مرد رفته است ‌اما...» می‌نویسد: «منظور آقای ظریف از «مردی که هولوکاست را انکار می‌کرد» آقای دکتر احمدی‌نژاد است و این اشاره ضمن آن که اهانت به رئیس‌جمهور سابق و دور از انصاف و آداب دیپلماتیک است، با واقعیت نیز همخوانی ندارد، زیرا هولوکاست اگرچه ـ آن‌ گونه که خواهد آمد ـ فقط یک افسانه ساخت صهیونیست‌هاست ولی دکتر احمدی‌نژاد با طرح یک سؤال هوشمندانه، پاشنه‌آشیل صهیونیسم بین‌الملل را نشانه رفته و پرسیده بود؛ اگر هولوکاست واقعیت داشته باشد، آلمان نازی عامل آن بوده است، بنابراین چرا باید مردم مسلمان فلسطین تاوان جنایت نازی‌ها را بپردازند و چرا یک یا دو استان از آلمان و اتریش به صهیونیست‌ها واگذار نشده است؟ و چنانچه واقعیت نداشته باشد، چرا صهیونیست‌ها با استناد به یک داستان جعلی، مظلوم‌نمایی کرده و خود را از همه دنیا طلبکار می‌دانند؟ احمدی‌نژاد با این سؤال منطقی که هیچ یک از دیپلمات‌های مدعی، جرأت و یا هوشمندی لازم برای طرح آن را نداشته‌اند، مشروعیت جعلی رژیم صهیونیستی را فرو ریخت و از این زاویه درخور تقدیر و تحسین فراوان است. آیا جناب آقای ظریف برای این پرسش علمی و منطقی پاسخی دارند؟ اگر دارند، بفرمایند! و اگر پاسخی ندارند ـ که ندارند ـ انتظار آن بوده و هست که زبان و قلم به تقدیر از آقای احمدی‌نژاد بچرخانند و نه اهانت به ایشان و دلداری ـ البته ناخواسته ـ به دشمنان که «مردی که هولوکاست را انکار می‌کرد، رفته است‌!».
 
اما این تنها حاشیه فعالیت وزرای دولت در شبکه‌های اجتماعی نیست، چرا که شرق هم گزارش یک امروز خود را به خبری که دبیر کارگروه تعیین مصادیق مجرمانه در خصوص محتوای مجرمانه فیس بوک برخی وزرا داده بوده که در «بررسی «فیس‌بوک» وزرای روحانی» می‌خوانیم: ««فیس‌بوک» دیگر تنها شبکه‌ای برای ردوبدل‌کردن صحبت‌های معمولی و پیام‌های دوستانه و اشتراک عکس‌های گل و بلبل نیست؛ حضور معاون اول و چند وزیر کابینه حسن روحانی در «فیس‌بوک» موجب شد که پیام‌های رسمی و دیپلماتیک و حتی نظرخواهی از مردم در این شبکه به اشتراک گذاشته شود. پست‌های هر کدام از وزرا بیش از‌هزار لایک و‌گاه صد‌ها نظر دریافت می‌کند. به‌دنبال حضور معاون اول رئیس‌جمهوری و چند وزیر دیگر کابینه در «فیس‌بوک»، «کارگروه تعیین مصادیق مجرمانه» به فکر بررسی محتوای صفحات وزرا در این شبکه اجتماعی افتاد‌».

در بخش پایانی این گزارش هم می‌خوانیم: «موضوع حضور فیس‌بوکی وزارت خارجه به همین جا نیز ختم نمی‌شود، مرضیه افخم، سخنگوی وزارت خارجه نیز اندکی بعد از پذیرفتن این سمت به جمع «فیس‌بوک» ی‌ها پیوست. از کابینه روحانی، «اسحاق جهانگیری» معاون اول، «بیژن نامدار زنگنه» وزیر نفت نیز در فیس‌بوک صفحه دارند.

صفحاتی منتسب به دیگر وزرا نیز در این شبکه وجود دارد که از سوی خود این افراد از جمله «الهام امین‌زاده»، معاون حقوقی رئیس‌جمهوری، تأیید نشده است. صفحاتی به نام عباس آخوندی، محمود واعظی، حمید چیت‌چیان، محمود حجتی، علی جنتی، محمدرضا نعمت‌زاده، علی ربیعی، سیدحسن هاشمی، علی طیب‌نیا، مصطفی پورمحمدی، محمود علوی، حسین دهقان، عبدالرضا رحمانی‌فضلی نیز در فیس‌بوک به روز می‌شود اما تعلق صفحات به این وزرا توسط آنان تأیید رسمی نشده است. «فیس‌بوک» در حالی بین وزرای دولت فراگیر شده که هنوز در داخل مرزهای ایران تابع قانون فیلترینگ است، برخی گمانه‌زنی می‌کنند که حضور دولتمردان موجب رفع فیل‌تر این شبکه می‌شود.