سرنوشت نامعلوم يک پدر ايراني در عراق
يکي از بينندگان «تابناک» در پيامي آورده است: برادر اينجانب، سعيد فراهانينيک، معلم آموزش و پرورش و پدر دو فرزند، در تاسوعاي سال 85 به قصد زيارت امام حسين با گذرنامه ولي بدون ويزا رهسپار مرز مهران و سپس وارد خاک عراق شد، اما متأسفانه، به دست پليس عراق دستگير و روانه زندان «بدره» شد.
در آغاز، هفتهاي يک بار با او در زندان تماس تلفني داشتيم، اما وي در تير ماه سال 86 يعني شش ماه بعد، از زندان فرار ميکند و هم اکنون مشخص نيست که در بيابانهاي محل فرار، در اثر بي آبي و... از بين رفته و يا بار ديگر به دست پليس عراق و يا آمريکاييها دستگير شده است!
اما پس از مدتي (حدود مرداد ماه 86) فردي از کارکنان زندان بدره گفت که سعيد در يکي از بيمارستانهاي نزديک بدره است و هنگام فرار مجروح شده، شما پول و لباس بياوريد، من او را در مرز به شما تحويل ميدهم، ولي متأسفانه، پس برآوردن خواسته او، هر چه با او تماس گرفتم، پاسخ نداد و امروز و فردا کرد.
خلاصه براي يافتن جنازه و... از طريق صليب سرخ و وزارت امور خارجه، اداره سجلات، رئيس ستاد ويژه عراق در وزارت امور خارجه و کنسولگري ايران در عراق، پشت سر هم به صورت نوشتاري و شفاه و حضوري پيگير شديم، اما با توجه به تلاشهاي زياد، به نتيجهاي نرسيديم؛ البته در اواخر اسفند ماه سال 86 از کنسولگري عراق با من تماس گرفتند و گفتند که جنازهاي (چند تکه استخوان و لباس پاره و شماره تلفن در برگهاي پوسيده) در بيابانهاي منطقه بدره پيدا شده که پس از خواندن شماره تلفنها و کنترل آن، مشخص شد که متعلق به برادرم هست و مقرر شد براي انتقال جنازه به ايران اقدام کنيم؛ بنابراين، نامه از اداره سجلات وزارت امور خارجه به کنسولگري ايران در عراق زده شد و ما هم تلفني پيگيري کرديم، ولي به نتيجهاي نرسيديم.
کارکنان آن کنسولگري گفتند که مسئولان در عراق با ما همکاري نميکنند و ما هنوز نميدانيم آيا واقعا شماره تلفنها، از پهلوي جسد پيدا شده يا خير و يا به طور کل آيا برادر اينجانب زنده است يا مرحوم شده و يا آن که آيا موضوع جنازه و پيدا شدن آن از سوي قاضي دادگاه بدره به آگاهي کنسولگري ايران در عراق رسيده است يا خير؟
بايد اضافه کنم که ما در خرداد ماه 87 با مؤسسه حمايت سبزپارسيان تماس داشتيم که پس از پيگيري، دو نامه از پزشکي قانوني بغداد برايمان آوردند (پيوست است) و در آن گفتند که جنازه در کربلا و در قبرستان ارقام دفن شده، ولي شماره قطعه و... را به ايشان ندادند؛ بنابراين، با توجه به اين که کسي به عنوان صاحب جنازه موجود نيست، گمان آنها بر اين است که متعلق به ماست. متأسفانه، کنسولگري ايران در عراق و سفارت ايران نيز در اين باره هيچ گونه تلاش مستمري انجام نداده و پدر و مادر را در انتظار گذاردهاند. خواهشمند است کسي به داد ما برسد!
امیدواریم ایشان سلامت باشند ولی هر کاری به نیت خیر اگر بر خلاف قانون باشد ؛ جرم محسوب می شود . مطمئناً هیچ یک از ائمه نمی خواستد که مردم قانون شکنی کنند ( در حالت کلی ) . امیدواریم تمام هموطنان از مجرا های قانونی برای اقدامات خود بهره ببرند و اینگونه خود و مسئولین مملکتی رو در مخمصه قرار ندهند و فردا پس فردا خارجی ها میگویند اینها که غیر قانونی میآیند تروریسم و ... هستند .راستی تا کی باید هشدار داد؟ -