تحلیل وال استریت ژورنال از حضور دوباره زنگنه در وزارت نفت
والاستریت ژورنال در یادداشتی به موضوع بازگشت دوباره زنگنه به وزارت نفت ایران پرداخته و نکته جالب در این یادداشت این است که بر خلاف مواضع پیشین این رسانه درباره مدیران و وضعیت صنعت نفت کشور، در این مطلب به تصویر فضایی خوشبینانه از آینده صنعت نفت ایران با حضور زنگنه پرداخته است.
کد خبر: ۳۳۸۷۶۰
| | 9741 بازدید

والاستریت ژورنال در یادداشتی به موضوع بازگشت دوباره زنگنه به وزارت نفت ایران پرداخته و نکته جالب در این یادداشت این است که بر خلاف مواضع پیشین این رسانه درباره مدیران و وضعیت صنعت نفت کشور، در این مطلب به تصویر فضایی خوشبینانه از آینده صنعت نفت ایران با حضور زنگنه پرداخته است.این مطلب یادآور شده است:
بازگشت یک وزیر نفت از دوره اصلاحات، به افروخته شدن دوباره امیدها برای تقویت صنعت در حال جنگ نفت ایران منجر شده است. پس از سالها تحریم و تنش در دوران محمود احمدینژاد، برخی از مقامات ایرانی و همچنین سرمایهگذاران خارجی منتظر آن هستند که دوباره زنگنه دوران اوج صنعت نفت ایران را بازیابی و بازپروری کند.
از دوران هشت ساله تصدی زنگنه بر صنعت نفت ایران در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی از سوی بسیاری از مقامات ایرانی و شرکتهای خارجی سرمایهگذار در بخش نفت به دوران طلایی صنعت نفت ایران یاد میشود.
زنگنه پس از پیشنهاد قراردادهای بازخرید در دوران تصدی خود ـ که بخشی از سود به دست آمده را نصیب شرکتهای سرمایهگذار به شرط پوشش هزینههای مربوط به توسعه میدانهای نفتی میکرد ـ موفق به جذب میلیاردها دلار سرمایهگذاری خارجی از سوی شرکتهای اروپایی نظیر توتال، انی اسپا و استات اویل شد و همین منجر به آن گشت که در این دوران بر پایه آمار وزارت انرژی آمریکا، میزان تولید نفت ایران با ۱۰ درصد افزایش به ۴.۱ میلیون بشکه در روز برسد.
این روند با حضور محمود احمدینژاد در قدرت و اعمال تحریمهای بینالمللی متوقف شد و شرکتهای سرمایهگذار، مجبور به خروج از ایران شدند که نتیجه آن کاهش یک میلیون بشکهای در تولید نفت ایران بود؛ هماکنون دومین تولید کننده نفت در اوپک در جایگاه پنجم به لحاظ میزان تولید قرار گرفته است.
مقامات ایرانی همچنین بر این باورند که در سالهای اخیر، انتصابات سیاسی در صنعت نفت ایران بر بهکارگیری نیروهای متخصص و با تجربه اولویت داشته و همچنین موانع بروکراتیک، به کندی رشد صنعت نفت ایران منجر شده است.
قرارداد ۲۵ ساله برای صادرات گاز به شارجه امارات، در پی چالشهایی پیرامون تعیین قیمت آن متوقف شده است و همچنین شرکت ملی نفت چین نیز به دلیل عدم توافق بر سر قیمت تولید، از سرمایهگذاری روی پروژه ۴.۷ میلیارد دلاری توسعه میادین گازی در پارس جنوبی خودداری کرد.
یکی از مقامات مسئول در پارس جنوبی در این باره گفته است، با حضور مهندس زنگنه، چنین ناامیدیهایی را دیگر نخواهیم دید. وی راه رسیدن به یک بازی برد برد را به خوبی میداند.
اما زنگنه منتقدانی نیز دارد؛ احمد توکلی، یکی از نمایندگان مجلس وی را به عدم برخورد با رشوهخواری در زمان تصدیگریاش در وزارت نفت متهم کرد.
اما از سویی، بسیاری از سرمایهگذاران انتظار آن را دارند که زنگنه اقدام به تغییر حالت تقابل ایران با اعضای اوپک کند. در سال ۲۰۱۱ ایران و عربستان سعودی بر سر سقف تولید برخورد جدی در اوپک داشتند و سرانجام عربستان سعودی در پی این چالش اقدام به جبران کاهش تولید نفت ایران در بازار و بر اثر تحریم کرد؛ اما یکی از نمایندگانی که پیش از این با زنگنه همکار بوده، بر این باور است که زنگنه روابط خوبی با دیگر وزیران نفت در اوپک دارد.
از سویی موفقیت زنگنه در وزارت نفت، وابستگی بسیاری به مذاکرات هستهای و خروجی آن دارد. پیش از آنکه وی به وزارت نفت منصوب و تصدی وی حتمی شود، درباره این چالش بزرگ با مقامات و مسئولان نفتی صحبت کرده است. وی در این باره گفته بود که: یک چنین مشکلاتی پیش از این نیز بوده، ولی هیچ گاه تحریم نفتی به شدت و سختی کنونی نبوده است.
گفتنی است، گویا حضور زنگنه در وزارت نفت بسیار مورد توجه این نشریه قرار گرفته است، زیرا پیش از این بیشتر مطالب و تحلیلهای وال استریت ژورنال پیرامون صنعت نفت ایران، تحلیلهایی بدبینانه و آمیخته با آماری حاکی از افت و تنزل تولید و صادرات نفت ایران و عقب ماندگی این صنعت در کشور بوده است.
گزارش خطا
نظرسنجی
امضای یادداشت تفاهم ایران با آمریکا را در این مقطع...



