از محافظه كاران دو تا منتقدان سه
احتمالاً شما هم وقتي به ميانه هاي هفته مي رسيد، به خودتان يادآوري مي كنيد كه امشب آخر شب بايد مقابل صفحه تلويزيون بنشينيد و بيش از دو ساعت از زمان خود را صرف تماشاي اتفاقهايي كنيد كه در فوتبال ايران رخ داده. اما آيا شما همين احساس را در آخر هفته و شبي كه به آغاز هفته بعد منتهي مي شود هم در خود مي بينيد؟
به نوشته قدس، اين مقدمه كوتاهي است از احوالات ما و شما كه مخاطبان برنامه هاي تلويزيوني هستيد در مقابل دو برنامه ورزشي.
يكي نود كه دوشنبه شبها به خانه هر ايراني مي آيد و با خانواده هاي ايراني ارتباط برقرار كرده است و البته ورزش از نگاه دو كه فقط مي كوشد مقلدي كوچك باشد از توليدي عادل فردوسي پور.
آيا مي توانيد ورزش از نگاه دو را با نود قياس كنيد؟
البته اين دو در ترازوهاي نابرابر عدالت مديران و گروهي از مربيان ورزشي هم قرار مي گيرند. جايي كه بعضي از انتقادهاي وارده به مجموعه مديريتي باشگاهها و ورزش كشور در برنامه نود از مرزهاي پذيرشي و قابل قبول مديران و مربيان فوتبال ايران فراتر مي رود تا صداي اعتراض آنها به آسمان بلند شود: «آقاي فردوسي پور، شما داريد فرافكني مي كنيد!» چرايي اين مسأله مشخص است.
فردوسي پور در قبال آنچه به عنوان ضعفها، نقصها و بيماريهاي ورزشي مي بيند، واكنش نشان مي دهد، اما جهانگير كوثري لب به ستايش همه كس و همه چيز باز مي كند. خروجيهاي دو برنامه مشخص است. نود به چالش مي كشد و اما نگاه دو همه چيز را ايده آل نشان مي دهد.
ورزش از نگاه دو حاصل تفكر مردي است كه سعي مي كند در عين كپي زدن از برنامه نود، همه كس و همه چيز را براي خود نگه دارد، اما نود را مي توان برنامه اي متمايز از تمامي مجموعه هاي عاشقانه ورزشي سه دهه اخير دانست.
فردوسي پور برنامه اي مي سازد كه با خواسته هاي چاپلوسانه هيچ يك از مديران و مربيان ما سازگار نيست، اما جهانگير كوثري برنامه اي را روي آنتن مي برد كه همه ناكامان را خرسند مي كند. از كدام يك حرف و نكته و خبري نو را دريافت مي كنيد؟ كدام يك از اين دو برنامه، بار فني بيشتري برايتان دارند؟ سؤال بيهوده اي است.
