چرا از 90 ميترسيد؟
1- بازيهاي فوتبال چه در ليگ و چه در سطح تيم ملي، محصول فدراسيون فوتبال است. به همين دليل و بر اساس اساسنامه جديد - كه سال گذشته به تاييد هيات دولت هم رسيد- اين فدراسيون ميتواند درباره فروش اين حق به راديو و تلويزيون تصميم بگيرد. با چنين تحليلي ميتوان به فدراسيون فوتبال كه دوربين برنامه 90 را در بازي برق - استقلال به زمين راه نداده است، حق داد.
به نوشته اعتماد ملی، 90 به خاطر آنكه حق فوتبال را پرداخت نكرده و نميكند، بايد تحريم شود، به شرطي كه اين بخشي از تصميم كلي فدراسيون فوتبال درباره همه برنامههاي صدا وسيما باشد. جواب اين پرسش مشخص است كه آيا فدراسيون فوتبال با چنين رويكردي مانع دوربين 90 شده است؟ آيا چنين محدوديتي براي دوربين ديگر برنامههاي صدا وسيما هم كه حق پخش نميدهند، وجود دارد؟
2- تا اندازهاي حق با سعيد مدني، مديرمسوول روزنامه كيهان ورزشي، است كه از سطح پايين برخي بحثهاي برنامه 90 انتقاد ميكند. اين برنامه با وجود استقبال گسترده مخاطبان، در سالهاي اخير پيشرفت چنداني نداشته است. اما مگر نه اينكه در همه هفتههايي كه سوژه برنامه به قول علي كفاشيان، رئيس فدراسيون فوتبال، بوده، كسي اعتراضي نداشته و درست روزي صداي همه درآمده كه اتفاقا موضوع برنامه يكي از دغدغههاي جدي فوتبال ايران بوده است. شايد امروز كه مديران فدراسيون فوتبال و سازمان تربيتبدني پس از چند روز درگيري مستقيم و غيرمستقيم تصميم به تحريم 90 گرفتهاند، همه فراموش كرده باشند كه آتش جنگ در كجا شعلهور شد.
عادل فردوسيپور تهيهكننده و مجري 90 به دنبال انتخاب پنجمين مديرعامل باشگاه پرسپوليس در سهسالونيم گذشته از مخاطبانش پرسيد كه آيا با اين جابهجاييها موافقند يا نه. و از آنجا كه پشت چنين تصميمهاي پرابهامي مديران سازمان تربيتبدني ايستادهاند، موضوع به پايمال شدن خون شهدا و ناديده گرفتن ارزشهاي نظام تعبير شد!
3- علي كفاشيان، رئيس فدراسيون فوتبال، از معدود مديران انتقادپذير ورزش ايران است. كمتر كسي به ياد دارد كه نوشتهاي در روزنامهاي يا برنامهاي تلويزيوني يا راديويي او را به واكنش وادار كرده باشد. يكي از روزنامههاي ورزشي به دلايلي از المپيك پكن تاكنون، تقريبا هر روز در انتقاد از او يك يا چند نوشته دارد.
لحن اين انتقادها گاهي بيش از آنچه تصور شود تند است. با اين وجود، رئيس فدراسيون فوتبال چشمش را بر همه آن انتقادها ميبندد و به برنامه 90 واكنش نشان ميدهد. آيا به بيراهه رفتهايم اگر تصور كنيم كه او به درخواست ديگران وارد اين جنگ ناخواسته شده است؟!
4- كفاشيان ميپرسد آيا او هم ميتواند نظرسنجي كند كه مردم تلويزيون دولتي را ميپسندند يا تلويزيون خصوصي را؟ او با اين پرسش ميخواهد با برنامه 90 مقابله به مثل كند و فراموش ميكند كه كاركرد 90 بهعنوان رسانه پرسش است و وظيفه او و مديران سازمان تربيتبدني پاسخ گفتن نه طرح پرسش.
از اين گذشته مشخص نيست مديران سازمان تربيتبدني دولت نهم چرا نگران طرح چنين پرسشهايي در برنامه 90 يا هر برنامه تلويزيوني ديگري هستند؛ مگر نه اينكه مردمياند و هر قدمي كه برميدارند در راه خدمتگزاري به مردم است؟
