مجلس چگونه از احمدي‌‌نژاد تقدير خواهد كرد؟

پیشنهاد‌ها برای تغییرات در تشکیلات دولت از تشکیل وزارت حمل و نقل تا احیای سازمان برنامه، برنامه‌ریزی دولتی برای تقدیر مجلس از دولت و آینده هدفمندی، از جمله مهم‌ترین مسائل روزنامه‌های امروز، یکشنبه بیست و سوم تیر ماه است.

مجلس چگونه از احمدي نژاد تقدير خواهد كرد؟

اعتماد در مطلبی با تیتر «مجلس چگونه از احمدی‌نژاد تقدیر خواهد کرد؟» به قلم ثمینا رستگاری نوشته است: به زودی دوران ریاست جمهوری حسن روحانی آغاز خواهد شد و او آخر تابستان در دفتر ریاست جمهوری میزبان میهمانانش خواهدشد. این جمله خودبه خود به معنای این است که محمود احمدی‌نژاد هم باید کم کم وسایل خود را جمع و با دفتر کار خود وداع کند. آینده سیاسی او بر کسی معلوم نیست و هیچ کس نمی‌تواند بگوید که اصولگرایان از این پس درباره او چه خواهند گفت، اما یک چیز واضح است و آن اینکه نوع مواجهه میان این دو در هشت سال اخیر امکان دوستی و همراهی در آینده را باقی نگذاشته و بخشی از انزوای امروز اصولگرایان به دلیل حمایت بی‌قید و شرط آنها از عملکرد دولت است. آنها هر چقدر هم که بخواهند برای پیشروی نکردن اصلاح طلبان بر خدمات او تاکید کنند باز گرفتار الفاظی می‌شوند که خود ساخته‌اند، در نتیجه ناچارند که به جریان انحرافی و تمرد دولت از قوانین هم اشاره‌ای کنند. این روز‌ها هم که دستشان از دولت کوتاه شده و تمرین شکست خوردگی می‌کنند مجالس تقدیر را راهی برای بقا در عرصه رسانه‌ها تشخیص داده‌اند.

مثلا برای حدادعادل جشن می‌گیرند و از اقدام مدبرانه او که کنار رفتن از عرصه انتخابات بود تقدیر می‌کنند. آنها حتی از خود نمی‌پرسند که کنار نرفتن حداد چه ثلمه‌ای داشت که حالا باید کنار رفتنش را ارج نهاد: حدادعادل که حضورش تا آخرین روز، نمایش افتراق و شکاف میان ائتلاف سه گانه بود نه تجسم همسویی فکری آن‌ها: حالا چرا همه اخبار خبرگزاری‌ها اعطای نشان وحدت آفرینی به حداد شده است؟ به سختی می‌توان این تعارفات را درک کرد اما در ‌‌نهایت می‌توان از این موضوع گذشت و دور هم جمع شدن اصولگرایان را فهمید ولی همزمان با همین شادباش‌ها و تعارفات خالی از معنای سیاسی زمزمه دیگری هم برخاسته و آن احتمال تقدیر مجلس از احمدی‌نژاد است.

نخستین کسی که این نکته را مطرح کرد لطف الله فروزنده، معاون پارلمانی احمدی‌نژاد بود که در حاشیه مراسم تقدیر از غلامعلی حدادعادل فرصت را مناسب دید تا بگوید «شنیدم یکی از اعضای هیأت رئیسه در رسانه‌ها گفته، قرار است مجلس مراسم تجلیل از رییس جمهور را تدارک ببیند. البته نه آقای احمدی‌نژاد و نه خود بنده چنین بحثی را مطرح نکردیم، بلکه یکی از اعضای هیأت رئیسه این موضوع را مطرح کرده بود‌». فروزنده درباره زمان برگزاری این مراسم نیز اظهار بی‌اطلاعی کرد و گفت: منتظر پاسخ آقای لاریجانی و هیأت رئیسه هستیم. این حرف به سرعت تبدیل به یک خبر شد به گونه‌ای که خبرنگاران از حدادعادل هم نظرخواهی کردند و او هم در جواب، تقدیر از زحمات رییس جمهور را امری طبیعی دانست و گفت: ما در مجلس هفتم نیز از زحمات آقای خاتمی تقدیر کردیم. البته من این قضیه را از شما می‌شنوم و با توجه به اینکه مجلس تاکنون تعطیل بوده است باید ببینیم نمایندگان فردا چه تصمیمی می‌گیرند. اشاره حدادعادل به جلسه تقدیر از محمد خاتمی در سال ۸۴ است.

در آن جلسه حدادعادل در کسوت رییس مجلس به خاتمی لوح تقدیری داد و نطقی رسا در ثنای خاتمی ارائه کرد و گفت اصلاحات مورد نظر خاتمی در چارچوب نظام بود و کسانی که عبور از خاتمی را مطرح کردند، مقصودشان عبور از نظام بود. حداد آن روز در صحن علنی مجلس سخن گفت، و نقبی به تحصن نمایندگان مجلس ششم هم زد و به جملاتی از خاتمی اشاره کرد که در خاطرش باقی مانده بود: در آن دوران سخت، آقای خاتمی عباراتی را در مجلس بیان کردند که همواره در حافظه ما باقی می‌ماند و من امروز به آن استناد می‌کنم. «برخی از من گلایه می‌کنند که از اصول اصلاحات خارج شده‌ام، به شما می‌گویم شما از اصول اصلاحات خارج شده‌اید و من به اصلاحات و اصول آن پایبندم. اصلاحات اصولی دارد و مهم‌ترین آن حفظ نظام است و در پیگیری مسائل تا جایی پیش می‌روم که اصل نظام به خطر نیفتد و از هر فردی که به این اصول اعتقاد داشته باشد حمایت می‌کنم». به گفته حدادعادل نام «خاتمی» همزمان با نام «اصلاحات» به اذهان تداعی می‌شود و در دوران هشت سال ریاست جمهوری وی هیچ کلمه‌ای به اندازه اصلاحات تکرار نشده است.

وی در‌‌ همان جلسه هشت سال پیش تصریح کرد: چهره گشاده صبر و حوصله و تحمل نقد و انتقاد پذیری از خصوصیات فراموش نشدنی آقای خاتمی است و ما برای ایشان آرزوی موفقیت و سلامتی داریم. حالاکه هشت سال گذشته علی لاریجانی رییس است و احمدی‌نژاد رییس جمهور مورد تقدیر خواهد بود، در این جلسه چه حرف‌هایی میان این دو نفر رد و بدل خواهد شد. آیا لاریجانی از احمدی‌نژاد تشکر می‌کند به این دلیل که مرزبندی خود را با جریان انحرافی مشخص کرد؟ آیا او مورد تقدیر مجلسی قرار می‌گیرد که در حرف و عمل آن را در راس امور نمی‌دانست و رای خود را از یک نماینده با ۶۰ هزار رای بسی مهم‌تر و پرارج‌تر می‌دانست؟ آیا علی لاریجانی در مراسم تقدیر از احمدی‌نژاد به جلسه فیلم برادرش اشاره‌ای خواهد کرد، به آن روز که در میان فریاد نمایندگان به احمدی‌نژاد گفت هر چه می‌خواهی بگو تا حرف نگفته نداشته باشی؟ آیا در مراسم تقدیر از احمدی‌نژاد به سیاهه قوانینی که دولت از ابلاغ آنها سر باز زد اشاره‌ای خواهد شد؟ آیا کسی خواهد گفت که بیشترین آمار تذکر شفاهی و کتبی رادولت احمدی‌نژاد به نام خود ثبت کرد؟ جواب همه این سوالات منفی است چرا که اصولگرایان در همه این سال‌ها نشان داده‌اند که می‌توانند از عهده چنین مجالس تقدیری برآیند، به هم نگاه کنند و حرف‌هایشان را پشت قاب نگاه‌شان پنهان کنند تا در قراردادی سه طرفه همه بدانند که چه خبر است.

بهار نیز در مقدمه مطلبی با تیتر «تلاش دولت برای تقدیر از احمدی‌نژاد در مجلس» نوشته است: دولت این روز‌ها به‌ دنبال آن است که هر سازمان و نهادی را مجاب به تجلیل از خدماتش کند. حال ممکن است این مراسم تجلیل برای دولت خیلی ‌گران تمام شود؛ اما دولت است دیگر؛ وقتی پای تجلیل از خودش در میان باشد حاضر است گران‌ترین هزینه‌ها را هم بدهد. برایش هم فرقی نمی‌کند کدام سازمان یا نهاد باشد؛ صداوسیما یا مجلس. هرچه باشد هزینه‌اش را می‌دهد تا مراسم تجلیل باشکوه‌تر برگزار شود. همین چندوقت پیش بود که صداوسیما از محمود احمدی‌نژاد تجلیل کرد. حال بعد از صداوسیما گویا نوبت مجلس است؛ مجلسی که چاشنی رابطه‌اش با دولت تنها جنجال بوده است؛ چاشنی‌ای که در اواخر کار محمود احمدی‌نژاد به اوج خود رسید و کام بسیاری را تلخ کرد. اصلا رابطه دولت محمود احمدی‌نژاد با مجلس با تنش‌ پیوند ناگسستنی داشت.

حال محمود احمدی‌نژاد این روز‌ها به خط پایان نزدیک می‌شود، اما محمود احمدی‌نژاد با توجه به ‌خصوصیات و روحیات منحصربه‌فرد خود نمی‌خواهد بی‌سروصدا جایگاه ریاست‌جمهوری را ترک کند. او معتقد است که دولت او پاک‌ترین دولت انقلاب بود. حال برای اثبات پاک‌ترین و موفق‌ترین دولت می‌خواهد همه از او تجلیل کنند. برایش مراسم بگیرند و به او لوح تقدیر بدهند. دولت این روز‌ها کارش تدارک‌ دیدن برنامه تجلیل از خود در نهادهای مختلف است. البته این کار هم از سوی دولت بدون پاداش باقی نمی‌ماند. هر کسی در تجلیل از محمود احمدی‌نژاد پیش‌دستی کند، به ‌خوبی هم دریافت می‌کند. صداوسیما اولین نهادی بود که در تجلیل از محمود احمدی‌نژاد پیش‌قدم شد و البته مزد این تجلیل را هم گرفت. حال بعد از صداوسیما دولت روی مجلس زوم کرده است؛‌‌ همان مجلسی که بیشترین تنش را در طول دولتداری‌اش با او داشته است.

احتمال تغییر در شیوه پرداخت یارانه نقدی

تهران امروز‌ در مطالب امروز خود به آینده هدفمندی یارانه‌ها پرداخته ‌و از احتمال تغییر در شیوه پرداخت یارانه نقدی خبر داده و نوشته است‌: آخرین یارانه نقدی دولت احمدی‌نژاد به مردم امروز در شرایطی به حساب سرپرستان خانوار واریز شد که مباحث کار‌شناسی درباره چگونگی تداوم اجرای قانون یارانه‌ها بخصوص در بخش پرداخت پول به خانوار‌ها بالا گرفته است. طبق قانون دولت می‌بایستی درآمد حاصل از آزاد‌سازی قیمت سوخت و حامل‌های انرژی را میان خانوار‌ها، تولیدکنندگان و نیز دستگاه‌های دولتی تقسیم کند لیکن دولت احمدی‌نژاد در چند سال گذشته سهم تولید را پرداخت نکرده و از طرفی هم برای پرداخت یارانه نقدی به روش‌های خارج از قانون از جمله چاپ اسکناس بی‌پشتوانه، استقراض از بانک مرکزی و... روی آورده است که طبق گزارش مجلس، چنین اقداماتی خلاف قانون است. حال با پایان دولت احمدی‌نژاد کم‌کم این انتظار به وجود آمده است که آیا دولت جدید به شیوه فعلی پرداخت یارانه‌ها پایان خواهد داد؟ البته حسن روحانی و برخی افراد نزدیک به او از شیوه فعلی پرداخت یارانه نقدی انتقاد کرده‌اند و در یکی دو نوبت هم خواستار حذف پردرآمد‌ها از لیست یارانه بگیران شده‌اند لیکن بیشتر از آن توضیحی نداده‌اند و همه چیز به آینده موکول شده است.

این روزنامه در مورد اینکه «آینده پرداخت‌های نقدی چه می‌شود؟» به سخنان بیگی از نمایندگان مجلس اشاره کرده و نوشته است: به هر حال دولت دهم‌اکنون آخرین یارانه نقدی ۴۵‌هزار تومانی را قانونی یا غیرقانونی انجام داده است. همانطور که نگاه به گذشته هدفمندی لازم است آینده این طرح و پرداخت‌های نقدی هم حائز اهمیت است. سوال این است که آیا دولت یازدهم باید با همین شیوه غیرقانونی یارانه‌ها را پرداخت کند یا شیوه دیگری در پیش بگیرد؟ بیگی در این خصوص پیشنهاداتی ارائه داد.

او گفت: «وقتی ما درک کرده‌ایم که نقدینگی در دستان مردم تورم‌زاست نباید به آن دامن زنیم بلکه باید منابع را به سمت و سوی دیگری که سودده‌تر باشد هدایت کنیم. بهتر است در آینده منابعی که خرج یارانه‌های نقدی می‌شد به سمت تولید هدایت شود یا زندگی مردم با عرضه گسترده کالاهای داخلی رونق بگیرد. از سوی دیگر رونق تولید و تقاضا موجب رشد اقتصادی بیشتری می‌شود و رشد اقتصادی بالا هم با سرمایه‌گذاری رابطه‌ای مستقیم دارد. بنابراین دولت آینده باید هدفمندی یارانه‌ها را از نظام پرداخت نقدی پول به نظام تغییر ساختاری تولید و اقتصاد تبدیل کند و به عبارت بهتر هدفمندی را هدفمند کند‌».

مرتضی افقه در مطلبی با تیتر «موتور یارانه سوخت ندارد» برای همین روزنامه نوشته است: دولت یازدهم با قانون هدفمندی یارانه‌ها روبه‌روست و باید ساز‌و‌کار تازه‌ای ‌در پیش بگیرد. به نظر می‌رسد ‌ما در این دوره باید بیشتر به سهم تولید توجه داشته باشیم و حتی یارانه‌های نقدی را هم از نظر مبلغ، تعدیل کنیم. البته قطع کردن یارانه‌های نقدی می‌تواند تبعات اجتماعی در پی داشته باشد. با این وجود اگر ما درست عمل کنیم و بتوانیم براساس استراتژی درستی به این مسیر ادامه دهیم در آینده مردم متوجه خواهند شد که اگر سهم تولید را مهم‌تر از یارانه‌های ماهانه نقدی بدانند برای آنها و زندگی اقتصادیشان هم موثر‌تر و بهتر است. به ‌طور خلاصه باید گفت موتور یارانه نقدی سوخت لازم را ندارد و باید برای آن فکری اساسی کرد.