توضیحات یک نماینده در دفاع از طرح جنجالی

چند روز پیش، بیست و شش نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، طرحی را امضا کردند که به موجب آن، نمایندگان از برخی حقوق از جمله «پاسپورت سیاسی» «مجوز حمل سلاح کمری» و «مجوز ورود به محدوده طرح ترافیک» به صورت مادام‌العمر برخوردار می‌شدند؛ اما این خبر با واکنش بسیاری در جامعه و رسانه‌‌ها و همچنین نمایندگان موافق و مخالف این طرح همراه شد.

به گزارش «تابناک»، دکتر مؤید حسینی صدر ـ که از امضا‌کنندگان این طرح بود ـ در این باره به بیان دیدگاه‌ها و دفاع از این طرح پرداخته ‌که در ادامه آن را می‌خوانید.

نماینده مردم خوی درباره طرح «پاسپورت سیاسی»، «مجوز حمل سلاح کمری» و همچنین «مجوز ورود به محدوده طرح ترافیک» ‌گفت: در اینجا دو نکته هست؛ نخست اینکه از زمانی که یک طرح در مجلس مطرح می‌شود تا زمانی به قانون تبدیل شود تغیرات زیادی میکند واشکالات آن مرتفع میکند، و باید مراحل زیادی را بپیماید؛ از سویی، وقتی نماینده‌ای طرحی را امضا می‌کند، شاید با همه موارد‌ یک طرح موافق نباشد و تنها بخشی از آن مورد پذیرش وی باشد؛ ‌بنابراین، این یک روال است که پس از امضای کلیات طرح در مراحل کمیسیون و صحن علنی پخته‌تر می‌شود.

طرح پیش‌گفته نیز به این صورت که اشرافی‌گری نمایندگان و یا حقوق دائمی داشته باشند و حمل بر زیاده‌خواهی نمایندگان باشد، نیست. این یک مسأله بسیار کوچکی است و هم‌اکنون در کشور، مسأله بسیار مهمی در جریان است که از رسانه‌ها به عنوان بازوهای دمکراسی و عدالت‌خواهی، انتظار ‌پیگیری می‌رود؛‌ این که یک نماینده سلاح داشته باشد یا نداشته باشد و یا از گذرنامه سیاسی استفاده کند موضوع چندان مهمی نیست و نباید مورد بزرگنمایی قرار گیرد.

وی افزود: گذرنامه سیاسی، امتیاز خاصی برای کسی ندارد؛ اتفاقا گذرنامه سیاسی در دست شخص نیست و هر کس که این پاسپورت را داشته باشد، هنگام خروج از کشور باید با وزارت خارجه هماهنگ کند و گذرنامه را تحویل بگیرد و در هنگام ورود نیز باید آن را تحویل وزارت‌خانه دهد؛ بنابراین چیز خاصی نیست و امتیازی برای فرد ندارد.

وی گفت: در مطرح شدن این طرح هیچ خللی وارد نیست؛ اما اگر به فرض این طرح قابل انتقاد باشد، نباید ‌این گونه‌‌ ‌بزرگنمایی شود و ‌نمایندگان‌ با این الفاظ تند مورد هجمه قرار گیرند.

این نماینده همچنین در‌باره تعطیلات‌ یک ماه مجلس شورای اسلامی در تابستان اظهار داشت: یکی از مجالسی که در دنیا بیشترین جلسات را دارد، مجلس ایران است و اتفاقا این یکی از ضعف‌های ماست، زیرا بیشترین وقت مجلس صرف قانون‌گذاری و جلسه علنی می‌شود، در حالی که بیشتر این قوانین موازی هستند و یا قوانینی هستند که به مرحله اجرا هم نمی‌رسند.

ای کاش مجلس به جای این کارها، وقت خود را بیشتر به نظارت اختصاص می‌داد. هم‌‌اکنون مجلس اصلا خبری از قراردادهای خارجی بسته شده‌‌ ندارد و یا این که از استخدام خارجی‌ها و کمک‌های مالی که به کشورهای دیگر می‌شود، ‌کاملا بی‌خبر است، حال آن ‌که همه قرارداد‌های خارجی باید به تصویب مجلس برسد.

موضوع دیگری که باید در اینجا به آن پرداخته شود، این است که وقت نمایندگان در حوزه‌های انتخابیه بسیار کم است و این تعطیلات کفاف این همه مشغله ـ که از جمله آنها سرکشی و نظارت‌ نمایندگان به مناطق روستایی، شهری و منطقه‌ای حوزه‌های خود ‌است‌ ـ را نمی‌دهد.من اطمینان دارم اکثر نمایندگان در زمان تعتیلات بی وقفه کار میکنند وشاید بیش 18 ساعت روز را صرف این می کنند ، مردم به عینه خود شاهد این موضوع هستند.

وی گفت: اکنون ما همه این موارد را کنار گذاشته‌ایم و درباره این موضوع که آیا یک نماینده پس از نمایندگی اسلحه داشته باشد یا نه، بحث می‌کنیم، گویی که انگار ‌معضل بزرگی در کشور روی داده است.

وی در پایان افزود: نماینده نباید نگران آینده خود باشد، بلکه باید اطمینان خاطر داشته باشد. ‌ما در کشور شخصی را داریم که پس از پایان دوره نمایندگی‌اش، مسافر‌کشی می‌کند؛ بنابراین، ‌اگر نماینده بخواهد محکم از حقوق ملت دفاع کند، باید جایگاه بالایی داشته باشد و اگر این گونه نباشد، شروع به ملاحظه‌کاری می‌کند و ممکن است منافع خود را در نظر بگیرد.

بار دیگر تاکید می کنم که تقویت مجلس و جایگاه نمایندگان برای دفاع از حقوق مردم و دستاوردهای نظام ضروری است و اگر احیانا نماینده ای در اظهار نظر یا طرح یک پیشنهاد مغایر سلیقه ما عمل کرد و یا اظهارتش اشتباه بود، نباید بهانه ای برای سرزنش و یا تضعیف مجلس استفاده باشد.