رهنما:«چارچنگولي» را دوست ندارم
بهاره رهنما كه اين روزها با نمايش «خداي كشتار» به كارگرداني عليرضا كوشك جلالي روي صحنه است ميگويد: پيشنهاد خوب تئاتري را حتما به پيشنهاد خوب سينمايي ترجيح ميدهم.
اين بازيگر تئاتر، سينما و تلويزيون كه با خبرنگار ايسنا گفتوگو ميكرد با بيان اين مطلب ادامه داد: همانگونه كه آلپاچينو معتقد است: «تئاتر نظم بيشتري به زندگي آدم ميدهد» بههمين دليل پيشنهاد خوب تئاتري را به پيشنهاد خوب سينمايي ترجيح ميدهم، چرا كه تئاتر فضاي بهتري دارد و علاوه بر آن در 35 سالگي بهدنبال جاودانگي در تصوير نيستيم، بلكه آن را در نوشتههايم دنبال ميكنم.
رهنما كه با بازي در اين نمايش سومين حضور خود را در جشنوارهي بينالمللي تئاتر فجر تجربه ميكند، ادامه داد: پيش ازاين با دو نمايش «دشمنان جامعه سالم» منيژه محامدي و «قدمزدن روي ابرها» آروند دشتآراي در جشنوارهي فجر حضور داشتم كه حضورم دراين نمايشها تنها در جشنوارهي فجر بود، چرا كه نمايش اول اجراي عمومي نشد و براي اجراي عمومي نمايش دوم هم درايران حضور نداشتم، اما رسيدن يك نمايش از اجراي عمومي به جشنواره فجر باعث ميشود كار بسيار تكميلتر باشد و اعتماد به نفس گروه بالاتر برود، البته اولين اجرا در جشنواره هم حس هيجان عجيب و غريبي بههمراه دارد.
رهنما كه آخرينبار در نمايش «پروانههاي آسيايي» به كارگرداني محمد حاتمي در تئاتر حضور داشته است، دربارهي حضور كمرنگش در تئاتر هم به ايسنا گفت: سن و سال و موقعيت كاريام به گونهاي نيست كه بتوانم هر پيشنهادي را در تئاتر بپذيرم، علاوه بر اين در تئاتر هم مانند سينما و تلويزيون پيشنهادات خوب، بسيار محدودند. شايد همكاران تصور ميكنند بيشتر در سينما و تلويزيون فعال هستم در حاليكه تئاتر برايم در اولويت است.
اين بازيگر سپس دربارهي دشواريهاي بازيگري در آثار نمايشي كمدي هم متذكر شد: در تئاتر اينگونه تربيت شدهام كه هرگز به خنده تماشاگر براي گسترش كارم اكتفا نكنم، چون اصلا طرفدار خندهاي هستم كه پشت آن تفكري وجود داشته باشد. اصولا علاقه چنداني به كمدي فرم و حركت ندارم و بههمين خاطر فيلم «چارچنگولي» را در مجموعه آثارم دوست ندارم، زيرا هنگام بازي دراين اثر از نتيجه آن بيخبر بودم و بعد از ديدن فيلم متوجه اين موضوع شدم.
رهنما سپس با تقدير از تلاشهاي عليرضا كوشك جلالي كارگردان نمايش «خداي كشتار» او را كارگرداني بسيار نكتهسنج دانست و گفت: نقطه قوت كارگرداني او در شناخت شخصيت، تحليل نمايش و بازي گرفتن از بازيگران است. او دراين نمايش نكاتي را در مورد بازي من كشف كرد برايم بسيار جالب بود و انضباطش خيلي ايراني نيست. او با دقتي كه دارد باعث شد نمايش به سطحينگري نرسد.
رهنما در پايان يادآور شد: دراين نمايش بدهبستان و ارتباط بسيار خوبي ميان و الهام پاوهنژاد پديد آمد كه به گسترش نقش هر دو نفرمان كمك كرد، البته بهدليل محدوديتي كه در تئاتر وجود دارد، بازي بازيگران هم نميتواند خيلي مورد توجه قرار بگيرد.
