نگاه شما: اندر احوالات اشتغال جوانان

با سلام خدمت شما و تشکر از سایت تابناک که راهی را گشوده که حداقل بتوانیم مشکلات خود را بازگو کنیم.

جوانی هستم 29 ساله؛ فارغ التحصیل لیسانس مهندسی نفت از دانشگاه آزاد که بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی همانند همه جوانان جویای کار، تمام قد در پی کاری مرتبط با رشته تحصیلی گشتم و گشتم، ولی نتیجه ای به دست نیامد و ناخودآگاه ضرب المثل «گشتم نبود، نگرد نیست» را در ذهنم تداعی کرد، اما ناامید نشدم و با وجود اینکه برای کسب مدرک تحصیلی خیلی هزینه کرده بودم، بی‌خیال مدرک لیسانس شدم و حاضر و آماده خدمت در هر نوع کاری شدم، ولی متأسفانه برای یک کار ساده مثل شاگردی در مغازه نیز خیلی جستجو کردم و نهایتا یک سالی را‌ به شاگردی مغازه بدون بیمه با کمترین دستمزد گذراندم تا اینکه با هزار ‌دعا و دخیل بستن و به قول شما پارتی بازی پایم به پروژه‌های صنعتی پتروشیمی باز شد و به سمت ‌انباردار جزء در یک شرکت پیمانکاری خصوصی مشغول به کار شدم که البته این بار شامل بیمه می‌شدم اما با روزی ده ساعت کار، کمترین حقوق کارگری وقت را می‌گرفتم که متأسفانه اواخر سال به علت تعدیل نیرو عذر من و چندین نفر از نیروهای اجرایی (کارگر) را خواستند و دوباره بیکار شدم.

اما زیاد نگران نبودم چون به هر حال دیگر نیروی صفر کیلومتر و بی سابقه قبل نبودم و یک سال سابقه بیمه پروژه‌ای داشتم؛ بنابراین، دوباره دنبال کار گشتم؛ اما این بار در پروژه‌های صنعتی‌ که خوشبختانه پس از یک سال جستجو در یکی از شرکت‌های خصوصی شاغل در پارس جنوبی به عنوان نیروی آرشیوی و سپس کارشناس کنترل کیفی مشغول به کار شدم و تا امروز که تقریبا سه سال از شروع همکاری‌‌ام می‌گذرد، مشغولم، ولی با نزدیک شدن به پایان کار، چنان دلشوره ای وجودم را فرا گرفته است؛ آن هم از بابت بیکاری دوباره که ناچار شدم درد دلم را با شما در میان بگذارم تا شاید شما گره ای بگشایید.

‌ذکر این مهم لازم است که شرایط کار در این شرکت‌های خصوصی اصلا مناسب نیست؛ چه از نظر پرداخت حقوق و دستمزد که هر سه ماه یک بار معادل حقوق یک ماه را پرداخت می‌کنند و چه از نظر امکانات خوابگاهی؛ اما با این حال، آنچه بیشتر ما را آزار می‌دهد نداشتن امنیت شغلی در این گونه شرکت‌هاست. از شما خواهشمندم با انتشار این مشکلات به داد دل جوانان مملکت برسید.