بايد تيم جواني را به برزيل ببريم
حسن روشن
فارغ از اينكه «كيفيت» تيم ملي ما براي صعود به جامجهاني چگونه بود بايد بگويم حق فوتبال ايران و مردم ماست كه از چهار و نيم سهيمه آسيا يكي به آنها تعلق بگيرد.از اين رو بايد بهخاطر اين صعود شادمان بود چون حق فوتبال«ما» به مردم مان باز گردانده شد. اما بايد كمكم از موج ايجاد شده فاصله بگيريم و نگاهي واقع بينانه به قضيه داشته باشيم.سوال نخست اين است كه هدف ما از حضور در جامجهاني چيست؟قطعا بهدنبال عنوان نيستيم و تنها ميرويم نمايشي در خور نام كشورمان داشته باشيم. ميرويم تا جهان ببیند فوتبال ايران قابل احترام است، از اين رو بايد نيمي از با تجربههاي تيم را حفظ و از سوي ديگر بازيكنان جواني را به پيكره تيم اضافه كرد تا جامجهاني از آنها بازيكنان بهتري براي آينده فوتبال ما بسازد.
پيش از اين هر حضورمان در جامجهاني مصادف بود با عقبگرد فوتبال ما.طي سه دورهاي كه در جامجهاني حضور داشتيم بعدا چه بلايي سر فوتبال ما آمد. چرا هيچگاه نتوانستيم دو بار متوالي طعم حضور را بچشيم؟ علت اين بود كه بعد از صعود به جامجهاني فكر كرديم كار تمام است.آنچه فوتبال ما هم اينك به صورت سفت و سخت به آن نياز دارد «ساختارسازي» است. اين ساختار پديد نميآيد مگر آنكه فدراسيون فوتبال ايران قضيه آكادمي باشگاهها را جدي بگيرد.همان اتفاقي كه در آلمان رخ داد.آنها پس از جامجهاني 1998 به فكر ساختن تيمي با بازيكنان جوان افتادند و ثمرهاش اين شد كه فدراسيون فوتبال آلمان داشتن آكادمي را براي باشگاههاي حرفهاي اين كشور اجباري كرد.همان «مقاومت»ديروز منجر به پرورش نسل جديد فوتبال آلمان شد.حالا ما در چنين وضعيتي قرار داريم.
صاحب يك مربي خوب خارجي هستيم و بايد دست كي روش را براي جوان كردن اين تيم باز گذاشت. اينكه تيم ما با هشتاد درصد بازيكنان نزديك سي سال به برزيل برود به ضرر فوتبال ما تمام خواهد شد.اعتقاد دارم يكسال زمان مناسبي است براي شناسايي بازيكنان آينده دار و بها دادن به آنها در كنار با تجربههاي تيم ملي.در زمان اوفارل دقيقا چنين خط و مشياي در تيم ملي دنبال ميشد.او دو ماه در مرخصي بود و ده ماه ديگر سال يا در حال دنبال كردن ليگ تختجمشيد بود يا به شهرستانها سر ميزد براي شناسايي جوانان آينده دار. در آن برهه يعني 40 سال قبل ما همزمان دو تيم ملي فوتبال داشتيم.آيا امروز شما چنين چيزي را ميبينيد؟ تنها رفتن به جامجهاني نبايد سقف آرزوهايمان باشد.اگر پشتوانه خوبي پيش از اين در فوتبال ما ساخته شده بود مطمئن باشيد هرگز به لبنان در بيروت نميباختيم يا در تهران كار را به ازبكها واگذار نميكرديم.هميشه صعود به جامجهاني نبايد مشكل حماسه باشد. پتانسيل فوتبال ما بيش از اينهاست و تنها بايد مديران و مربياني دلسوز بر مسند كار باشند براي كشف جواناني كه هستند و ما آنها را نميبينيم.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۵
انتشار یافته: ۳
ابله! جام جهانی کعبهی آمال همهی تیمهاست. همه با بهترین بازیکنهاشون میرن که بهترین نتیجه ممکن رو بگیرن. جام جهانی که جای تجربه کسب کردن نیست. اگه مردی اینو چاپ کن. جام جهانی جای کسب تجربه نیست/وبا2تا بازی یک بازیکن بین المللی نخواهد شد/ با نوشته تون موافقم امیدوارم همکارانتون هم اینقدر بنویسند که آقایون هم بیدار بشن به خدا من بازیکن میشناسم که حاضره با سالی 10 میلیون هم قرار داد ببنده و کیفیت بازیش خیلی از بعضیها بهتره بیشتره مردم ایران فقیرن و نمیتونن خودشون بچه هاشونو ساپورت کنن اگه یکی باشه که اینارو ببینه در واقع پیشرفت فوتبال رو دیده. نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟