نگاه شما: شکایتی از تابناک به تابناک

دانشگاه امام‌صادق علیه‌السلام یک دانشگاه غیر دولتی است که بودجه اصلی‌اش از محل گرنت‌ها و مبالغی است که عده‌ای از دغدغه‌مندان و ثروتمندان انقلابی برای اداره این دانشگاه می‌پردازند تا در آن، تلفیق علوم دینی و علوم انسانی روز، که برای تعالی جامعه ایران اسلامی ضروری است صورت بگیرد و متخصصانی متعهد در این حوزه پرورش یابند.

اما متاسفانه، علی‌رغم پرورش نیروهایی کارآمد و شاید به دلیل اینکه مدت زیادی از عمر این دانشگاه نمی‌گذرد، و همچنین به دلیل برخی ویژه‌خواری‌ها و فقدان شایستگی سالاری در دولت‌های مختلف‌، آنطور که باید از دانش‌آموختگان این دانشگاه در جایگاه‌هایی که شایستگی و تخصص آن را دارند استفاده نمی‌گردد.

اما این بی‌عدالتی هر از گاهی با فضاسازی‌های منفی دوچندان نیز می‌گردد. خبر روز شنبه 4خرداد 92 تابناک یکی از این فضاسازی‌های منفی است که با تیتر "امام‌صادقی‌هایی که نمک احمدی‌نژاد را خوردند و نمکدان شکستند" در پی القای این موضوع است که دانش‌آموختگان این دانشگاه همواره از حقوق و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده‌اند و برای دستیابی به پست و مقام از احمدی‌نژاد سال 84 و 88 حمایت کرده‌اند و برای حفظ منافع مادی‌شان در دولت بعد، از احمدی‌نژاد 92 بریده‌اند.

نویسنده این سایت با استفاده از عباراتی مانند "دانشگاهی که قوانین پادگان بر آن حاکم بود" و "درس می‌خواندند و خوش می‌گذراندند و خیالی هم از بابت اشتغال نداشتند که برگزیده بودند" و "پیش از پایان دولت احمدی نژاد بر او شوریده‌اند تا باز هم در دولت بعد برای خود جایی دست و پا کنند" و...، القا کننده‌ی منفعت‌طلبی و ویژه‌خواری بدون داشتن شایستگی است که حقیقتا دروغ بوده و ظلم دور ماندن از جایگاه اصلی را برخی نخبگان این دانشگاه را دوچندان می‌کند.

به عنوان یک دانش‌آموخته دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و از باب "عیب مِی جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو" خواهش می‌کنم کامنتم چاپ شود؛

گرچه بخشی از توصیفات نویسنده محترم نزدیک به واقعیت بود، اما هر کجا که گزاره‌های توصیفی به گزاره‌های ارزشی تبدیل شده است، می‌توان رگه‌هایی از اشتباه و تهمت را در قلم نویسنده مشاهده کرد، که البته با توجه به فضای انتخابات و موقعیت  رقبا، دور از انتظار نیست. اوج بی‌انصافی نویسنده در نتیجه‌گیری پایانی‌اش مشهود است که می‌گوید: "به نظر می رسد پیش از پایان دولت احمدی نژاد بر او شوریده اند تا در دولت بعدی باز هم برای خود جایی دست و پا کنند".

این جمله، به معنای حمایت ما از کاندیداها برای منافع مادی است، که قطعا تهمتی آشکار است. زیرا:

1- اگر دانشجویان این دانشگاه به دنبال پست و مادیات بودند، در سال 84، به جای آقای احمدی‌نژاد از آقای هاشمی حمایت می‌کردند که خود شما نوشته‌اید که در دوره ایشان "خیالی هم از بابت اشتغال نداشتند"، ضمن اینکه آقای هاشمی در آن سال مورد حمایت استاد بزرگوارم، آقای مهدوی نیز بود.

2- اتفاقا دوره ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد، یکی از بدترین دوره‌ها برای این دانشگاه از حیث تاثیرگذاری بر مدیریت کلان کشور بود، زیرا صدای ما هم رساتر از صدای دیگران نبود. نهایتا، آن آشی که به خیال شما نصیب دانشگاه ما شد، به دلیل نوشته‌هایی غیرمنصفانه از این دست که شما نوشته‌اید، تنها دهان ما را سوزاند. البته بریدن ما از آقای احمدی‌نژاد، بسیار زودتر از آنچه شما القاء می‌کنید، و حتی زودتر از سال 88 اتفاق افتاد؛ اما چه کنیم که در ادامه مجبور شدیم میان بد و بدتر، دوباره بد را انتخاب کنیم.

در پاسخ تهمت شما، قاطعانه و صادقانه می‌گویم که نه آن حمایت از سر منفعت‌طلبی بود و نه این بریدن از سر فرصت‌طلبی. همین الآن، گرچه حمایت دانشی از آقای جلیلی را آغاز کرده‌ایم، اما بین دانشگاهیان امام‌صادق علیه‌السلام بحث جدی بر سر این است که گزینه بهتر از آقای جلیلی کیست؟

3- هر کس اندکی با دانش‌آموختگان این دانشگاه کار کرده باشد، تایید می‌کند که شایستگی‌های آن‌ها بیش از آنکه از حیث معنویات باشد، از حیث دانش و تخصص است. آن‌ها آموخته‌اند که تعهد و تخصص را فدای هم نکنند، و بدون یکی از دیگری نان نخورند. آن‌ها کف تعهدشان، صیانت از بیت‌المال و جمهوری اسلامی است و اغلبشان آنقدر تقوا دارند که اگر تخصص لازم را برای تصدی جایگاهی ندارند، آن را نپذیرند.

4- در خصوص تصدی مناصب میانی مدیریتی توسط دانش‌آموختگان این دانشگاه، باید یادآوری کنم که این دانشگاه تنها رشته‌های علوم انسانی دارد و بدیهی است که مناصب مدیریتی می‌بایست به دانش‌آموختگان همان حوزه برسد و نه به مهندسان رشته‌های فنی و ... . و همانطور که می‌دانید یکی از مشکلات ما از ابتدای انقلاب، دید مهندسی به اقتصاد و مدیریت! است. بنابراین، کاملا طبیعی است که یک دانش‌آموخته دانشگاه امام‌صادق علیه‌السلام، متناسب با تخصص و تجربه خود، به دنبال تصدی پست‌های مدیریتی باشد. مخصوصا اینکه علاوه بر دانش روز، فهم صحیحی از علوم اسلامی نیز باشد، و همچنین به دلیل اعتقاد به اصول جمهوری اسلامی، مومنانه به دنبال اعتلای آن است.

بنابراین اگر دقیق و منصفانه بنگرید، چنین دانش‌آموختگانی که اغلب خصوصیات یک مدیر ایده‌آل و مورد نظر جمهوری اسلامی را دارا هستند (در سطوح مختلف) بر خلاف آنچه گفته می‌شود، در پست‌های متناسب با تخصص خود قرار ندارند و این ظلمی است که با نوشته‌هایی از این دست دوچندان می‌گردد.