چه کسی گفت«برنامه ندارم، تیم هم ندارم»
نزدیک فضای انتخابات که می شویم شاید به دلیل حساسیت بالای موضوع مواضع، رفتار و اعتقادات افراد و به ویژه نامزدها بیش از هر زمان دیگری زیر ذره بین قرار گیرد، اما در این میان همواره دو عامل موثر، فضا را به گونه ای دیگر رقم می زند.
به گزارش «همه نیوز»، این دو عامل موثر، یکی ذهن فراموشکار افکار عمومی و دیگری رویکرد و جنگ روانی برخی رسانه هایی است که بدون توجه به منافع حداکثری مردم و نظام و تنها با هدف به قدرت رسیدن صورت می پذیرد.
بنابر این گزارش، ماجرای ورود آیت الله هاشمی رفسنجانی به عرصه انتخابات و جو رسانه ای که پیرامون این موضوع در داخل و خارج کشور شکل گرفت نمونه مناسبی برای این مسئله است، چرا که رسانه های همسو با ایشان با سوءاستفاده از کم حافظگی افکار عمومی اولا بدون اشاره به وضعیت نابسامان اداره کشور در دو دوره ریاست جمهوری ایشان به ویژه در دو حوزه مسائل اقتصادی و فرهنگی، وی را در حد یک منجی تمام عیار بالا برده و ثانیا با آمار خلاف واقع اینگونه القا کردند که اقبال عمومی نسبت به ایشان در سراسر کشور بسیار بالاست.
از سوی دیگر اما، ماجرای ورود سعید جلیلی به عرصه انتخابات نیز از همین مدل پیروی می کند، چرا که جبهه موسوم به پایداری که ابتدا با سرمایه گذاری تمام قد برای لنکرانی ایشان را به عنوان گزینه نهایی خود معرفی کرده بود، پس از اطمینان از عدم احراز صلاحیت ایشان برای تصدی پست ریاست جمهوری از سوی شورای محترم نگهبان، جلیلی را به عنوان گزینه بعدی خود معرفی کرد و این در حالی بود که ایشان در مذاکرات عناصر اصلی جبهه پایداری با خود و به ویژه در آخرین جلسه پیش از تصمیم گیری نهایی با تأکید بر اینکه «بنده نه برنامه دارم، نه تیم و نه حجت شرعی برای ورود» از پذیرش این مسئله خودداری کرده بود و صد البته تاکید کرده بود که اگر هم بنای ورود داشته باشد قطعا نه از جانب پایداری که به طور مستقل شرکت خواهد کرد.
حال سوال اینجاست که اگر واقعا دغدغه ای برای آینده ایران و این نظام مقدس وجود دارد، جلیلی با چه توجیهی در این عرصه حضور پیدا کرده است. بر فرض اینکه در ساعات پایانی به حجت شرعی رسیده باشد، آیا واقعا در مورد برنامه و تیم هم به جمع بندی رسیده است؟
