پای کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال روی گلیم بدون اندازه

کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال با کنار کشیدن شاه حسینی و آمدن شریفی در راس آن، هر روز پرکارتر و کم اثرتر میشود اما آنچه حساسیت را نسبت به این بخش مهم فدراسیون افزایش داده، توسعه روزافزون دایره عمل مسئولین این کمیته در فوتبال است، تا جایی که این کمیته تنها مدعی نشده که رفتارهای بازیکنان را در اماکن عمومی بررسی و در خصوص آنها به صدور رای خواهد پرداخت.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، کمیته انضباطی در زمان حضور شاه حسینی به گواه آگاهان، یکی از معدود و شاید بی سابقه ترین دوره ها را در عدم توصیه پذیری و قانون مداری پشت سر گذاشت و همین امر باعث شد، رئیس سابق کمیته انضباطی فدارسیون فوتبال ضمن برخورداری از اقتدار و برندگی، محبوبیت قابل ملاحظه ای نزد افکار عمومی پیدا کند.

مدیریت سابق این کمیته در عین صدور آراء برای تخلفات، واقعیات را نیز مدنظر قرار می داد و به تصور اینکه برای مردم اتوپیا یا آرمانشهر قضاوت می کند، رویه های حقوقی نمی تراشید. مسئله ای که خلاف آن پس از شاه حسینی و با روی کارآمدن شریفی مشهود شد تا تغییرات برای همگان ملموس تر شود.

رسیدگی کمیته انضباطی به اتفاقات صورت پذیرفته در تمرینات تیم های باشگاهی که جزو حریم خصوصی باشگاه ها تلقی می شود، با این تفسیر که برخی درگیری های داخل زمین فوتبال، از تمرینات و حواشی آن نشات می گیرد، یکی از اقدامات سوال برانگیر کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال بود، چرا که اگر فدراسیون فوتبال درصدد رفع ریشه ای این مشکلات است، باید به چالش های پیش روی بازیکنان در زندگی شخصی شان که نمی تواند بی تاثیر در رفتارهایشان در مستطیل سبز باشد، نیز بپردازد! اما آیا اصولاً پیش گیری چنین رویه ای با منطق سازگاری دارد؟!

لوث شدن جریمه مالی بازیکنان فوتبال که به دلیل کثرت موارد و مبالغ اندک اکثر آنها و همچنین بی اثر شدن احضار بازیکنان به کمیته انضباطی که قبلاً به خوبی نقش یک هشدار جدی را بازی می کرد، از دیگر اتفاقاتی است که راقم آن اداره کنندگان فعلی کمیته انضباطی هستند.

 

کیفیت این جریمه ها و احضارها و دلایل آنها نیز در جای خود قابل بحث است. به عنوان مثال در یکی از آخرین این موارد، واعظی آشتیانی مدیرعامل استقلال تهران پیرامون گفت و گویی که با سایت تابناک انجام داد و متذکر شد، لهجه‌ها در تصميم‌گيري فدراسيون فوتبال نقشي نداشته باشد که اظهارنظری کنایه آمیز بود، به کمیته انضباطی احضار شد و تاج که علی الظاهر این مسئله را متوجه خود می داند، در این خصوص تاکید کرد: همه مي دانند لهجه اصفهاني تنها مختص من است نه شخص ديگر. این اظهارنظر نایب رئیس فدراسیون در حالی منتشر شد که آشتیانی از هیچ لهجه خاصی سخن به میان نیاورده بود و یک اظهارنظر کلی انجام داد بود اما مصداق آن توسط نایب رئیس فدراسیون مشخص شد!

تکذیب گرفتن از بازیکنان نیز یکی از روش هایی بوده که در این دوره باب شده است، به گونه ای که در صورتی که از چندین بازیکن که به دلیل اظهاراتی علیه کمیته انضباطی احضار شده بودند، خواسته شد برای جلوگیری از محرومیت شان گفت و گوهایشان را با رسانه ها تکذیب کنند که بازیکنان نیز به ناچار برای عدم محرویمت چنین کردند! آیا چنین برخوردی بیانگر یک رویه معقولانه و در چهارچوب منطق برای اصلاح رفتار بازیکنان است؟!

نکته جالب توجه آنکه، بخشنامه ای نیز توسط این کمیته تدوین شده که تحقیر اهالی فوتبال توسط هم، منجر به محرومیت تا پایان لیگ می شود که البته مشخص نیست این تحقیر چگونه تفسیر خواهد شد و همین موضوع نیز، این نگرانی را تشدید کرده که امکان دارد هر گفته تند بازیکنان، مربیان یا سرپرستان به عنوان مصداق عینی تحقیر تفسیر شود و همین امر باعث شد تا تیم های فوتبال در این فکر باشند که کمتر پاسخ رسانه های گروهی را بدهند.

البته کمیته انضباطی اقدامات مثبتی همچون بها دادن به نمره انضباطی بازیکنان را پیگیری کرده که باعث می شود، هر فوتبالیست به صورت مستمر مورد ارزیابی قرار گیرد اما باید پذیرفت کمیته انضباطی در دوره جدید نه تنها اقتدار سابق را ندارد، بلکه دامنه نفوذش به طرزی نگران کننده توسعه یافته است.

این نگرانی از آن جهت است که این کمیته با تصویب هر قانونی، حوزه اختیارتش را برخلاف سایر بخش های فدراسیون فوتبال توسعه می دهد و در واقع در مقطع کنونی با آزادی عملی که این کمیته یافته، روی گلیمی بدون اندازه ای حرکت می کند که می توان لحظه به لحظه با تصویب یک بند و تبصره در ذیل آیین نامه اش، بر آن بی افزاید و پا را فراتر نهد.

این یک واقعیت است که ورزش و علی الخصوص فوتبال در همه جای دنیا، از جمله ایران حواشی دارد که بر جذابیت های آن می افزاید و حتی در تشویق مردم به ورزش نیز نقش آفرین است و بدین سان گام برداشتن در جهات ریشه کن نمودن حاشیه هایی که بسیاری از آنها، آثار سویی در بر ندارد، یک بدعت گذاری در ورزش جهان محسوب می شود که به نظر می آید از فوتبال ایران آغاز خواهد شد!

شاید بهتر باشد به جای برخورد کلی با حواشی، تنها بخش کوچکی از آن که منجر به آلوده شدن فضای ورزش می شود، را ترمیم کرد، نه آنکه با صدور دستورالعمل‏های کلی، اخذ تصمیمات کم اثر و بعضاً بی اثر جایگاه این رکن کلیدی فدراسیون فوتبال را تنزل داد تا بدین شکل، شرایط اصلاحات به جای در پیش گرفتن زاویه و روندی تند و 90درجه ای، در مقیاسی 15 درجه ای پیگیری شود که با مقاومت جامعه فوتبال، حالتی شکننده به خود نگیرد و در عین انعطاف پذیری، اثرگذاری چشمگیری باشد.