با محروميت ، فساد ريشهكن نميشود
براي مبارزه با فساد در فوتبال ايران بايد به خيلي از مسائل پرداخت و هراسي از مطرح كردن آنها نداشت چرا كه اگر اين موضوع خط قرمز و تابو شود آن وقت ديگر تواني براي مبارزه با كژيهاي فوتبال باقي نميماند.
به عنوان فردي كه از عليپور حمايت ميكنم و به او ميگويم من در تيم شما هستم به وي هشدار ميدهم با محروم كردن 6 نفر يا نهايت 60 نفر نميتوان به صورت واقعي با فساد موجود جنگيد.هر وقت ميخواهيد پشه مالاريا را از بين ببريد بايد سراغ زيستگاه و منبع انرژيشان برويد تا پشه نابود شود. كجا سراغ داريد كه براي از بين بردن مالاريا رفتند و تنها پشه را كشتند؟مرداب محل زندگي اين موجود را خشك كنيد تا ببينيد چگونه مالاريا از بين ميرود.وضعيت فوتبال ما در ليگ يك دقيقا چنين وضعيتي دارد.عليپور در حال تلاش است اما بنده به او صريحا ميگويم با محروم كردن چند بازيكن و مدير نميتوان فساد را ريشه كن كرد.
امروزه فوتبال ما در بخش مديريت به دو بخش مجزا تقسيم ميشود. آنهايي كه فوتبال را ميگردانند مثل فدراسيون و سازمان ليگ و سپس دسته ديگر كه فوتبال را ميچرخانند. گروه دوم بر خلاف دسته اول نام و نشان مشخصي ندارند اما تاثير فراواني بر پيكره فوتبال دارند. براي موفقيت در ليگ بايد در راستاي اهداف آنها باشيد وگرنه بعيد است دانش شما، فوتبال فهمي تان و از همه مهمتر صداقت در كار به مددتان بيايد.براي بهتر فهميدن اين مسئله بهتر است يك مثال در مورد مس رفسنجان بزنم.امسال در يكي از بازيها كه از قضا تيم ما احتياج مبرمي به پيروزي داشت، از طرف تيم مقابل عدهاي تماس گرفتند و قيمت پيروزي را 5 ميليون تومان اعلام كردند اما نه بهمن فروتن به عنوان سرمربي و نه هيچيك از مديران مس رفسنجان راضي به چنين عملي نشدند.ما رفتيم و باختيم اما تنها در زمين مسابقه بازنده بوديم. شرافت را نفروختيم و همين نفروختن پاكي منجر به سقوط مس رفسنجان شد.عدهاي از من خرده گرفتند چرا چنين موضوعي را گزارش نداديد
