خطبه‌خوانی حضرت رضا(ع) در جشن دولت را قبول نداریم

جشن دولت؛ این عبارت، نامی است که تازه یک ماه است به فهرست واژگان سیاسی ایران افزوده شده است. دولت نهم و دهم در خلق واژگان سیاسی ید طولایی دارند؛ واژگانی که گاه مانند «آن ممه رو لولو برد»، اسباب حیرت متشرعان را فراهم کرد و‌ گاه همچون جشن دولت، نگرانی‌های بسیاری را در میان گروه‌های گوناگون پدید آورده است؛ نگرانی‌هایی که در بخشی، از سوی برخی رقبای انتخاباتی دولت ابراز می‌شود و آنان نگران بهره‌برداری تبلیغاتی از جشن دولت هستند و در بخشی هم برخی دلسوزان، نگران ریخت و پاش‌های چنین جشنی هستند، چه اینکه در دایره لغات این دولت، واژگانی همچون برپایی جشن در ۲۵۰۰ نقطه کشور ـ که طعنه‌ای به جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی هم در آن هست ـ وجود دارد. البته دولت نهم و دهم دولتی اسلامی است و می‌کوشد که زمینه‌ای برای ‌تولد بهار فراهم کند؛ بهاری که به گفته آنان، وجود مقدس امام زمان (ع) است.

بهارانه‌های دولت اما در جامعه هم بی‌واکنش نماند و شاعری خوش طبع در‌باره این بهاریه‌های دولتی این گونه سرود که:

زنده می‌ماند بهار اما تو صادق نیستی‌           ‌ با بهاران آنقدر‌ها هم موافق نیستی!

اما صرف‌نظر از همه این‌ها، دولت دهم به ویژه در‌ آمیختن شعائر مذهبی با فعالیت‌های سیاسی خود هم ید طولایی دارد. در جشن دولت هم، عبارات لبیک یا خامنه‌ای به وفور دیده می‌شود. حضور چنین عباراتی در جشن دولت حتما کفایت نمی‌کند و خبر رسیده است که جشن دولت، خطبه خوانی حضرت رضا (ع) هم دارد؛ مراسمی سنتی که ‌دو بار در سال در حرم مطهر در شب عاشورا و شب شهادت حضرت، با تشریفات خاصی برگزار می‌شود. جشن دولت خطبه خوانی هم ظاهرا دارد، ولی آستان قدس رضوی این خطبه خوانی را قبول ندارد.

روابط عمومی آستان قدس در نامه‌ای به «تابناک» نوشته است: آیین‌های خطبه خوانی حضرت رضا ـ علیه آلاف تحیه و السلام ـ از آیین‌های سنتی حرم مطهر رضوی است و فقط دو نوبت در سال در شب عاشورا و شب شهادت آن حضرت، از سوی آستان قدس رضوی با حضور خدام بارگاه منور رضوی با آداب و شکوه خاصی در حرم مطهر برگزار می شود. لذا برگزاری این آیین در امکان دیگر به هیچ وجه مورد تأیید این نهاد نیست. لطفا جهت تنویر افکار عمومی و جلوگیری از سوءتفاهم احتمالی، اطلاع رسانی فرمایید.

اینکه دولت حق خطبه خوانی دارد که یقینا دارد، مورد بحث نیست و آستان قدس هم از حق نگفته است، بلکه در مورد ‌تأیید نشدن آن توسط آن نهاد سخن گفته است. بحث اصلی‌‌ همان است؛ آمیخته کردن شعائر مذهبی با هدف‌های تبلیغاتی با پول مردم!

فردای جشن هم احتمالا رئیس‌جمهور خواهد گفت، می‌خواستیم جشنی برگزار کنیم تا کام ملت را شیرین کنیم. از همه جا فشار آورند تا ما این جشن را برگزار نکنیم، ولی ما که کار خودمان را می‌کنیم! همچنان کام ملت را شیرین می‌کنیم! راستی، مگر کام مردم در این هشت سال تلخ شده و مگر جز رفاه و آسایش در این هشت سال، مسأله‌ دیگری برای مردم در میان بوده است؟ آن قطعنامه‌هایی که قطعنامه‌دان شورای امنیت را پاره کرد، آن کاغد پاره‌ای که دلار می‌نامندش و طبقات مردم ایران را جابجا کرد و...‌ تأثیری هم داشته است؟ کام مردم کی تلخ بوده است؟ کام مردم در این هشت سال شیرین بوده، دولت می‌خواهد شیرین‌ترش کند!