امروز؛ پانزدهمين سالروز سفر ابدى قايقران

به گزارش «تابناک»، سيروس قايقران اول بهمن ماه ۱۳۴۰در محله كلوير بندر انزلى پا به عرصه هستى نهاد. سيروس از همان ابتداى كودكى به فوتبال در زمين هاى خاكى كلوير روى آورد و با استعداد درخشانش به عضويت تيم فوتبال منتخب آموزشگاه ها در آمد. وى در سن ۱۶سالگى در سال ۱۳۵۶موفق شد به عنوان يكى از مهره هاى اصلى در تيمهاى نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهاى خود را به نمايش بگذارد و با مهارتهاى منحصربه فردش ملوان را به رتبه قهرمانى باشگاههاى گيلان رساند. وى در سالهاى ۵۷ تا ۶۳ افتخارات زيادى را براى ملوان و گيلان به ارمغان آورد مانند دو گلى كه وارد دروازه پرسپوليس كرد و يا گل زيبايى كه وارد دروازه تيم منتخب مازندران نمود.سيروس در سال ۱۳۶۳به تيم ملى دعوت شد و در سال ۶۶ تنها فوتباليست شهرستانى بود كه دهدارى بازوبند كاپيتانى تيم ملى ايران را به بازوان او بست. در سال ۶۷ در جام ملتهاى آسيا در قطر، تيم ملى ايران با رهبرى سيروس به مقام سومى دست يافت و در سال ۶۹تيم ايران را با گلهاى زيبايش پس از ۲۰ سال به قهرمانى در بازيهاى آسيايى پكن رساند.

 سيروس به الاتحاد قطر (الغرافه قطر فعلى) پيوست و بعد از مدتى بازى در قطر، مجدداً به تيم اول خود ملوان پيوست و اين تيم را قهرمان جام حذفى و راهى مسابقات آسيايى كرد.سيروس در سال ۷۲ به عنوان بازيكن و سپس مربى به تيم كشاورز تهران پيوست و با اين تيم نتايج قابل توجهى بدست آورد. وى سپس به تيم دسته دومى مسعود هرمزگان پيوست و مدتى در آنجا مشغول به مربيگرى شد .در سالهاى ۷۶ و ۷۷ سيروس بارها تمايل خود را براى بازگشت به ملوان به عنوان بازيكن يا مربى اعلام كرد اما در اوايل سال ۷۷ كه وى براى تعطيلات نوروز همراه خانواده اش به انزلى آمده بود در بازگشت و در حاليكه همراه فرزندش راستين، همسر و برادر همسرش در اتومبيل رنوى خود عازم تهران بود در حوالى امامزاده هاشم با كاميون خاور تصادف نمود كه منجر به فوت وى و فرزندش راستين گرديد. روحش شاد و يادش گرامى باد.