پاسخ ربیعی به اعتراضات در مورد تاخیرهای مترو
ربيعي با بيان اين كه 30 ميليارد تومان از يارانه بليت مترو، 10 ماه است كه پرداخت نشده و دو ماه است كه پيمانكاران و پرسنل مترو حقوق دريافت نكردهاند.
مديرعامل شركت بهرهبرداري متروي تهران در واكنش به اعتراضات مكرر شهروندان به تاخيرهاي مدتدار قطارهاي مترو نسبت به بيانصافي مسوولان دولتي و سكوت آنها در مورد پرداخت يارانه بليت مترو طي 10 ماه گذشته اشاره كرد و گفت: شركتي كه فقط با يارانه كار ميكند، بدون يارانه چطور مثل هميشه فعال باشد!؟ مگر ميشود مترو را با سلام و صلوات اداره كرد؟
ربيعي با بيان اين كه 30 ميليارد تومان از يارانه بليت مترو، 10 ماه است كه پرداخت نشده و دو ماه است كه پيمانكاران و پرسنل مترو حقوق دريافت نكردهاند، اظهار كرد: براي چه كسي مهم است كه پرسنل دو ماه است، مظلومانه كار ميكنند! انصاف مسؤولان كجا رفته، مگر سختي و مشكل مردم در مترو را نميبينند!؟
ربيعي تصريح كرد: قطعه يدكي مثل خون براي مترو است، اما ماههاست كه امكان خريد قطعات جديد را نداريم و سفارشهاي مترو به دليل نداشتن پول در گمرك باقيمانده است.
وي خاطرنشان كرد: عملكرد مترو به نحوي بوده كه مردم نسبت به فعاليت آن اطمينان پيدا كردهاند و حق دارند كه از تاخيرهاي اخير آن ناراضي باشند، در روزهاي اخير هم با توجه به آلودگي هوا مردم به مترو پناه آوردهاند، ولي دست ما بسته است و در مقابل تاخيرها و نقصها كاري نميتوانيم انجام دهيم.
مديرعامل شركت بهرهبرداري متروي تهران عنوان كرد: 10 ماه است كه اعتبار يارانه بليت مترو را پرداخت نكردهاند و هيچ پاسخ روشن و مشخصي را هم ندادهاند، اگر مشكلي بين ما وجود دارد و يا پول ندارند، بهتر است اعلام كنند، چرا كه با سلام و صلوات نميتوان مترو را اداره كرد و اگر ميتوانند بيايند و خودشان اين كار را انجام دهند!
وي افزود: اگر بودجه توسعه و ساخت و ساز در مترو پرداخت نشود، ظلم به آيندگان است، اما اگر يارانه بليت مترو را ندهند، ظلم به مسافران امروز مترو است و چرخ امروز مترو ميخوابد!
ربيعي در پاسخ به اين سوال كه چرا قطارها در برخي ايستگاهها در ساعات اوج شلوغي توقف ندارند و اين امر اعتراض مردم را به همراه داشته است، توضيح داد: توقف يك قطار به دليل نقص فني و يا ازدحام در يك ايستگاه باعث ميشود كه تا چند كيلومتر جلوي اين قطار خالي بماند و ايستگاههاي بعدي شلوغ شود و در عين حال قطارهاي ديگر پشت اين قطار بمانند و براي اين كه تاخير اوليه زودتر جبران شود و مسير زودتر به حالت اوليه بازگردد، مركز كنترل به راننده آن قطار اجازه ميدهد كه بدون توقف در ايستگاههاي بعدي به سمت ايستگاه مركزي حركت كند.
وي ادامه داد: اين اقدام توسط راهبر قطار در داخل واگنها اعلام ميشود تا مسافران در صورت تمايل قطار را ترك كنند و اگر اين تدبير در مورد توقف قطارها صورت نگيرد، به دليل شلوغي ايستگاههاي بعدي تاخير قطار تا چند برابر اضافه ميشود و به جاي 10 دقيقه 15 تا 20 دقيقه تاخير ايجاد ميشود.
مديرعامل شركت بهرهبرداري متروي تهران يادآور شد: در عين حال تاخير قطار و علت آن توسط كاربران در داخل قطار اعلام ميشود، اما در داخل ايستگاه برخي مواقع اطلاعرساني كامل نيست و همكاران ما بايد علت تاخير را به شهروندان انتظار ايستگاه اعلام كنند.
وي در پايان تاكيد كرد: مترو براي ما نيست، براي همه مردم و حكومت است و اگر به آن كمك شود، مايه افتخار فرد خاصي نيست و اقتدار حكومت را نشان ميدهد.
ربيعي با بيان اين كه 30 ميليارد تومان از يارانه بليت مترو، 10 ماه است كه پرداخت نشده و دو ماه است كه پيمانكاران و پرسنل مترو حقوق دريافت نكردهاند، اظهار كرد: براي چه كسي مهم است كه پرسنل دو ماه است، مظلومانه كار ميكنند! انصاف مسؤولان كجا رفته، مگر سختي و مشكل مردم در مترو را نميبينند!؟
ربيعي تصريح كرد: قطعه يدكي مثل خون براي مترو است، اما ماههاست كه امكان خريد قطعات جديد را نداريم و سفارشهاي مترو به دليل نداشتن پول در گمرك باقيمانده است.
وي خاطرنشان كرد: عملكرد مترو به نحوي بوده كه مردم نسبت به فعاليت آن اطمينان پيدا كردهاند و حق دارند كه از تاخيرهاي اخير آن ناراضي باشند، در روزهاي اخير هم با توجه به آلودگي هوا مردم به مترو پناه آوردهاند، ولي دست ما بسته است و در مقابل تاخيرها و نقصها كاري نميتوانيم انجام دهيم.
مديرعامل شركت بهرهبرداري متروي تهران عنوان كرد: 10 ماه است كه اعتبار يارانه بليت مترو را پرداخت نكردهاند و هيچ پاسخ روشن و مشخصي را هم ندادهاند، اگر مشكلي بين ما وجود دارد و يا پول ندارند، بهتر است اعلام كنند، چرا كه با سلام و صلوات نميتوان مترو را اداره كرد و اگر ميتوانند بيايند و خودشان اين كار را انجام دهند!
وي افزود: اگر بودجه توسعه و ساخت و ساز در مترو پرداخت نشود، ظلم به آيندگان است، اما اگر يارانه بليت مترو را ندهند، ظلم به مسافران امروز مترو است و چرخ امروز مترو ميخوابد!
ربيعي در پاسخ به اين سوال كه چرا قطارها در برخي ايستگاهها در ساعات اوج شلوغي توقف ندارند و اين امر اعتراض مردم را به همراه داشته است، توضيح داد: توقف يك قطار به دليل نقص فني و يا ازدحام در يك ايستگاه باعث ميشود كه تا چند كيلومتر جلوي اين قطار خالي بماند و ايستگاههاي بعدي شلوغ شود و در عين حال قطارهاي ديگر پشت اين قطار بمانند و براي اين كه تاخير اوليه زودتر جبران شود و مسير زودتر به حالت اوليه بازگردد، مركز كنترل به راننده آن قطار اجازه ميدهد كه بدون توقف در ايستگاههاي بعدي به سمت ايستگاه مركزي حركت كند.
وي ادامه داد: اين اقدام توسط راهبر قطار در داخل واگنها اعلام ميشود تا مسافران در صورت تمايل قطار را ترك كنند و اگر اين تدبير در مورد توقف قطارها صورت نگيرد، به دليل شلوغي ايستگاههاي بعدي تاخير قطار تا چند برابر اضافه ميشود و به جاي 10 دقيقه 15 تا 20 دقيقه تاخير ايجاد ميشود.
مديرعامل شركت بهرهبرداري متروي تهران يادآور شد: در عين حال تاخير قطار و علت آن توسط كاربران در داخل قطار اعلام ميشود، اما در داخل ايستگاه برخي مواقع اطلاعرساني كامل نيست و همكاران ما بايد علت تاخير را به شهروندان انتظار ايستگاه اعلام كنند.
وي در پايان تاكيد كرد: مترو براي ما نيست، براي همه مردم و حكومت است و اگر به آن كمك شود، مايه افتخار فرد خاصي نيست و اقتدار حكومت را نشان ميدهد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱
با سلامبارها در مصاحبه هايشان اعلام كرده اند كه متوسط تاخير قطارها 7 ثانيه است اما همه مسافران مترو مي دانند كه اين رقم اشتباه است. اكثر قطارهاي خط 2 مسير ميدان امام تا صادقيه را 23 دقيقه طي مي كنند. در حاليكه اين مسير را قبلا و در اوج شلوغي هم بارها 17 دقيقه طي كرده ايم و اين مربوط به حالا نيست. اكثر قطارهاي خط 2 در بين ايستگاه و طرشت گاهي تا 4 دقيقه هم توقف دارند و اين باعث مي شود كه مسافران در زمان پيش بيني شده به قطار كرج نرسند و بين 15 تا 20 دقيقه در ايستگاه صادقيه معطل شده و با قطار بعدي بروند. كه اين اتفاق اكثر روزها براي مسافران مي افتد. مگر نمي گويند كه مي خواهند فاصله بين قطارها را به 2 دقيقه برسانند؟ آيا مي دانيد كه ما مسافران بر اثر سر پا ايستادن در مترو دچار زانو درد و آرتروز شده ايم. آيا كسي نيست به داد اين مردم بيچاره برسد كه مجبورند بعلت سرپا ايستادن هاي اضافي سلامتي شان را فدا كنند؟ و هزاران سخن نگفته ديگر...