درآمد دولت با افزایش قیمت دلار از جیب ملت جبران می‌شود

سه سطح شرایط را باید برای یک رئیس جمهور مطلوب برای سال 92 مد نظر قرار داد. سطح اول شرایط عمومی است؛ اینکه رئیس جمهور فردی عمیقا متدین به اسلام، معتقد به انقلاب اسلامی،

آرمانهای امام،‌ قانون اساسی و امام و رهبری و ولایت فقیه باشد که طبعا هر فردی که می خواهد کاندیدا شود باید این شرایط را داشته باشد.

سطح دوم شرایط، ‌مربوط به شرایط وسعت و عظمت ایران اسلامی است که ما باید کسی را انتخاب کنیم که شخصیت او در خور بزرگی و عظمت ایران اسلامی باشد.

لذا این شخصیت باید ممیزاتی داشته باشد از جمله باید دارای علم و دانش کافی،‌ دوم دارای تجربه و اینکه آزمون هایی را در دوران پس از انقلاب پس داده باشد و دارای تجربه مدیریتی باشد. سوم دارای سعه صدر در حد اداره کشور بزرگ ایران اسلامی باشد. ‌چهارم؛ باید دارای تعامل باشد. ایران به شکل جزیره ای اداره نمی شود و جهموری اسلامی ایران اجزایش جزیره نیستند بلکه ما دارای یک حاکمیت واحد هستیم اما یک تقسیم کار هم داریم و کسی باید باشد که عمیقا معتقد به مردمسالاری، دموکراسی،‌ پارلمان، ‌مجلس و دارای تعامل با مجلس باشد و از قدرت اجرایی بالایی برخوردار باشد.

و اما سطح سوم؛ رئیس جمهور ما در سال 92 کسی است که با وضعیت و شرایط ویژه بین المللی كه کشور دارد، رئیس جمهور می شود. ما دچار تحریم، ‌تهدید و چالش هایی در عرصه منطقه ای و بین المللی هستیم. وضعیت اقتصادی مان کاملا مشخص است در چه وضعیتی قرار داریم. وضعیت تولید و صنعت و تجارت مشخص است.

معوقات بانکی و دیون دولت مشخص است. حجم بالای نقدینگی مشخص است. در چنین وضعیت اقتصادی -آن هم در دوران پرچالش- فردی می خواهد رئیس جمهور شود.

پس علاوه بر شرایطی که رئیس جمهور باید در سطح اول و دوم داشته باشد در سال 92 باید رئیس جمهوری را انتخاب کنیم که در سطح سوم نیز از برازندگی و از یک توان برخوردار باشد و دارای برنامه برای اداره کشور و دارای تیم باشد. لذا همه جناح های سیاسی نیز باید ملی فکر کنند. شرایط امروز کشور ما شرایطی نیست که به افکار بسته، جناحی، ‌باندی  و گروهی فکر کنیم . باید به انقلاب اسلامی، به ایران بزرگ و به این ملت و چالش های پیش رو فکر کنیم و در این اشل و تراز، رئیس جمهور را انتخاب کنیم. این می تواند رسالت همه ما باشد.

* چه افرادی تاکنون به فراکسیون مراجعه کرده اند؟

بسیاری از دوستانی که در عرصه سیاسی کشور حضور دارند  به نوعی پیام فرستاده اند و یا گفتگو کرده اند و حضورا جلساتی داشته ایم که رسانه ای هم شده است و این را رویه ای خوب می دانیم. این که دوستان تلاش می کنند از ابتدا با مجلس تعامل داشته باشند از روحیه خوبشان حکایت می کند. غرض هیچ کدام از ما گروکشی و سهم خواهی نیست ولی اینکه کسانی که کاندیدا می شوند از ابتدا این تلاش را داشته باشند که با مجلس و با فراکسیونهای های مجلس تعامل داشته باشند پدیده مثبتی است.

* شرایطی که اعلام کردید شامل برخی از اصلاح طلبان نیز می شود و بسیاری از اصلاح طلبان نیز این شرایط را دارند و اگر افراد شاخص این جناح کاندیدا شوند احتمال رای آوردن نیز وجود دارند. با این احتمال اگر فراکسیون رهروان ولایت از ابتدا بنا را بر این بگذارد که با اصلاح طلبان همکاری نداشته باشد، پس از انتخابات شرایط به چه شکل خواهد بود؟

اصلا بحث همکاری نیست. هر کسی که رئیس جمهور شود فراکسیون رهروان ولایت و در کل مجلس شورای اسلامی با او همکاری خواهد کرد. کسی که انتخاب شود و از ناحیه رهبری تنفیذ شود طبیعی است که رئیس جمهور کشور است و از هر جریان سیاسی که باشد ما دست برادری به سمت او دراز می کنیم. اما الان در مرحله رقابت سیاسی هستیم. در رقابت سیاسی ما جزو خانواده اصولگرایی هستیم و در مجموعه اصولگرایان یک کسی را انتخاب خواهیم کرد. اما اینکه فردا انتخابات به گونه ای شود که رئیس جمهور از مجموعه دیگری انتخاب شود طبیعی است که مجلس و فراکسیونهای مجلس باید با رئیس جمهور منتخب مردم کار و  همکاری کنند.

* بودجه از سوی دولت با تاخير ارائه شد و نهایتا بودجه سه دوازدهم در مجلس تصویب شد. توضیحاتی در این مورد بدهید. برخی نمایندگان اعتراض داشتند که بودجه سه دوازدهم غیر واقعی است و خوب بسته نشده است.

تصویب بودجه سه دوازدهم از سر لاعلاجی و ناچاری است. وقتی دولت بودجه را به موقع ندهد و مجلس زمان کافی برای بررسی بودجه نداشته باشد- همانند اتفاقی که در این سالها افتاده است- مجلس بودجه را چند دوازدهم تصویب می کند. بودجه سه دوازدهم بر اساس قانون و بر اساس ایین نامه داخلی مجلس مطابق بودجه سال قبل است لذا طبیعی است که بر اساس بودجه سال 91 باید این بودجه را تنظیم کنیم. برخی تذکراتی که دوستان می دادند تذکرات قابل توجهی است. اختلاف نظر عمدتا بر سر رقم این بودجه است که دولت یک رقم عمرانی را هم در سه دوازدهم دیده است. رقمی هم که کمیسیون برنامه تاکنون بر روی آن بحث کرده اند این است که دولت  6 هزار میلیارد تومان برای این 3ماه اعتبارات عمرانی در نظر گرفته است. این موضوع موافق و مخالف دارد. موافقین می گویند با توجه به وضعیتی که پیمانکاران دارند و وضعیتی که الان در کشور وجود دارد اگر بتوانیم یک رقمی را سریعتر به پیمانکاری برسانیم، پیمانکاران می توانند کار خود را ادامه دهند و حداقل آسیب در حد نابودی نبینند البته مجموعه پیمانکاری کشور آسیب دیده است.

مخالفین اینگونه مطرح می کنند که در سال 1391 که بودجه عمرانی کشور 39 هزار میلیارد تومان بود تاکنون دولت مدعی است که رقم 8 هزار میلیارد تومان توانسته تامین اعتبار و تزریق کند. یعنی از کل بودجه عمرانی 39 هزار میلیارد تومانی تا کنون 8 هزار میلیارد تومان تزریق شده است و 31 هزار میلیارد تومان دیگر تخصیص پیدا نکرده است. نمایندگان مجلس می گویند چطور شد که در طول 12 ماه دولت فقط توانسته است 8 هزار میلیارد تومان تزریق کند؟ از کدام منبع و چگونه می خواهد در طول 3 ماه اول سال 6 هزار میلیارد تومان تزریق کند؟ برخی نیز شائبه های سیاسی را در حاشیه آن مطرح می کنند.

* در مورد کلیات بودجه چیزی که بیشتر از همه به چشم می آید افزایش 82 درصدی بودجه دولت و زیرمجموعه های آن و کاهش چشمگیر بودجه نهادهای نظارتی از جمله مجلس است. شائبه سیاسی ای که مطرح می شود و اینکه دولت این بودجه را برای تبلیغات می خواهد تایید می کنید؟

ایراداتی که در بودجه سال 92 وجود دارد فراتر از این مقولات است. اینها هم می تواند بخشی از ایرادات باشد و یا شائبه هایی می تواند وجود داشته باشد. البته اینکه اعتبارات نهادهایی مثل مجلس، دیوان محاسبات،‌ مرکز پژوهش ها و ... کاسته شود و یا در تخصیص ها به شکل غیرواقعی عمل شود، می تواند به نوعی شائبه سیاسی بودن کار را تقویت کند اما همه بودجه سال 92 اینها نیست و بحث های جدی تری در ارتباط با بودجه سال 92 وجود دارد. مثلا دولت اعلام می کند که ما حجم وابستگی به نفت را کاهش داده ایم  در حالی که واقعیت امر این نیست و حجم وابستگی به نفت کاهش پیدا نکرده است بلکه کاهش درآمد دولت و  منابع درآمد دولت با افزایش قیمت دلار و از جیب ملت به طریقی جبران می شود. وقتی دولتها دچار عدم تحقق درآمدهای خود می شوند به نوعی با افزایش قیمت دلار تلاش می کنند این روند را جبران کنند مثلا اگر بگوییم دلار 1000 تومان باشد زمانی که دولت می خواهد 5 هزار میلیارد تومان اعتبار داشته باشد 5میلیارد دلار باید در بازار چنج کند ولی اگر مبنای دلار 2000 تومان باشد با 2.5 میلیارد دلار اعتبار لازم محقق می شود. الان این در بودجه کاملا مشهود است. ما در مرکز پژوهش ها بررسی هایی داشته ایم و نتایج آن این است که قیمت ارز حدود 2450 تومان در نظر گرفته شده است. اما دولت هنوز رسما اعلام نکرده که قیمت ارز در ارتباط با بودجه چگونه است ولی بررسی هایی که داشته ایم و منابع حاصل از درآمدهای نفتی را محاسبه کرده ایم به قیمت ارز حدود 2450 تومان رسیده ايم . اینها بحث های اساسی است که در بودجه داریم. یا در بحث هدفمندی یارانه ها دولت منابعی که از هدفمندی یارانه ها در نظر گرفته این گونه هاست که مجموعا 120هزار میلیارد تومان از ناحیه هدفمندی یارانه ها منابع به دست بیاید و از این میزان 90 هزار میلیارد تومان در اختیار خانوارها به شکل کمک نقدی قرار بگیرد، 15 هزار میلیارد تومان را هم دولت در بخش درآمدی کشور و به نوعی هزینه ها از این ناحیه دیده شده است، 15 هزار میلیارد تومان را نیز به عنوان کمک به تولید در نظر گرفته است. برای اینکه این هدفمندی یارانه ها به این شکل محقق شود باید دوباره یک روند اصلاح قیمت را داشته باشیم. چه میزان باید قیمت را اصلاح کنیم تا بتوانیم این روند را محقق کنیم؟ ما الان اینها را هم درآورده ایم که چه اتفاقی باید در بحث قیمت ها بیافتد که این هم می تواند یک شوک تورمی را و یک رکود تورمی را به همراه داشته باشد. لذا بحث های اساسی در بودجه داریم.

بخشی از بحث، بحث استقراض است. بحث استقراض بحث انتشار اوراق مشارکت است. چقدر انتشار اوراق مشارکت در شرایط فعلی می تواند محقق شود؟ جالب این است که اوراق مشارکتی که در سالهای گذشته تحقق پیدا نکرده است آنها را هم دولت به فروش اوراق مشارکت جدید اضافه کرده است!

ما فکر می کنیم که در بحث تنظیم بودجه، برای جبران کاهش منابع حاصل از نفت، افزایش نرخ ارز بیشتر مورد توجه بوده است و اگر  قرار باشد هدفمندی یارانه ها اجرا شود نوساناتی در نرخ ارز شاهد خواهیم بود. اینها بحث های اساسی بودجه است. حالا اینکه بودجه نهادی کمتر یا بیشتر شده است نمی تواند بحث های اساسی و اصولی بودجه ای باشد. نه اینکه ارزش اینها کم است ولی بحث های اصلی تر و اساسی تر در بودجه 92 وجود دارد.

* در حوزه سیاست خارجی در سالهای اخیر با مشکلاتی روبرو بوده ایم. ارزیابی شما از عملکرد دستگاه دیپلماسی کشور در دروان دولت نهم و دهم چیست؟

در دولتهای نهم و دهم موضوع سیاست خارجی دارای فراز و نشیب بود. در مواقعی انفتاحی ایجاد می شد ولی اگر بخواهیم قضاوت کلی کنیم میزان انسداد در سیاست خارجی در این دوران بیشتر از میزان انفتاح بوده است و خصوصا در دولت دهم این روند شدت بیشتری داشته است. به عنوان مثال حوزه گسترش ارتباط با همسایگان جزو سیاست های استراتژیک نظام است. به نظر می رسد که توفیق چندانی خصوصا در دولت دهم در حوزه ارتباط با همسایگان نداشته ایم و چالش هایی در این بخش به وجود آمد.

موضوع دوم ارتباط با کشورهای جنبش عدم تعهد است. ریاست جنبش عدم تعهد، سرمایه بزرگی است که در دست داریم اما هنوز استفاده خوبی از ریاستمان برجنبش عدم تعهد نکرده ایم. به نظر می رسد که دچار نوعی فقدان استراتژی در بحث استفاده از موقعيت ریاست جنبش عدم تعهد هم هستیم. این فرصتی تاریخی است که برای جمهوری اسلامی ایران به وجود آمده است.

در حوزه ارتباط با کشورهای در حال توسعه خصوصا در قاره آفریقا و اینکه بتوانیم روابط اقتصادی داشته باشیم- چه در بحث انتقال تکنولوژی و چه در بحث صادرات و استفاده از بازارهای آنها- به نظر می رسد در این حوزه نیزدر سالیان اخیر توفیق جدی نداشته ایم. در بحث مربوط به کشورهای ارپایی نیز که کاملا مشخص است. البته در حوزه هایی موفقیت هایی داشته ایم.

در بحث انرژی هسته ای نیز جمهوری اسلامی روند خود را بر اساس یک استراتژی مشخص شده و تحت اشراف مقام معظم رهبری ادامه و استمرار داده و همواره بحث مذاکره هدفمند منتج به نتیجه را مطرح کرده است. در بحث انرژی هسته ای هم ملت با صلابت ایستاده اند و هم رهبری تدبیر کرده اند و هم مجموعه دستگاه دیپلماسی در این خصوص گام هایی برداشته اند و با یک استراتژی مشخص در بحث هسته ای به پیش رفته ایم.

در بحث تعاملات اقتصادی با برخی کشورها خصوصا در امریکای لاتین موفقیت هایی را داشته ایم که نمی توان از این موفقیت ها چشم پوشی کرد. بحث جنبش عدم تعهد هم موفقیت دیگری بود که در بخش سیاست خارجی داشتیم. جمهوری اسلامی هم توانست میزبانی این اجلاس و در پی آن، ریاست جنبش را به دست بیاورد و اجلاس را هم به نحو فاخر و شایسته ای اجرا کند. به هر حال موفقیت هایی هم داشته ایم و  البته در مقام ارزیابی می توانستیم موفق تر عمل کنیم. در برخی از حوزه ها ورود نکنیم و برخی از حرف های تند را در عرصه جهانی مطرح نکنیم که به نوعی عامل سوءاستفاده برخی از قدرت های بزرگ بشود و مواضع ما را سوءتعبیر کنند و علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده کنند.

* مذاکرات اخیر را چگونه ارزیابی می کنید؟

مذاکرات مجموعا مذاکرات خوبی بود. جمهوری اسلامی ایران چند استراتژی مشخص را پیگیری می کند. اولا اینکه از ابتدا هم مطرح کرد که ما به دنبال تکنولوژی هسته ای هستیم و از این موضع عقب نشینی نخواهیم کرد. دوم اینکه این تکنولوژی هسته ای صلح آمیز خواهد بود. سوم اینکه ما با قواعد بین المللی همراهیم. چهارم اینکه هر گونه نظارتی که حاکمیت ملی ما را تحت
الشعاع قرار ندهد و حقوق هسته ای ما را سلب نکند، می پذیریم. پنجم اینکه ما اهل گفتگو و مذاکره هستیم و هیچ گاه میز مذاکراه را ترک نکرده ایم.

ششم اینکه مذاکره فرسایشی غیرهدفمند را قبول نداریم و مذاکرات باید در چارچوب مشخصی انجام شود. به نظر می رسد بر اساس این خطوط کلی جمهوری اسلامی ایران حرکت کرد و در مورد مذاکرات اخیر هم غربی ها آن را مثبت ارزیابی کردند و اینکه هم اجلاس کارشناسی و هم اجلاس آینده در دستور کار قرار گرفت، نشان می دهد که طرف مقابل نیز امید به مذاکره و اصل گفتگو دارد و یا به تعبیری می توان گفت که شاید آنها فهمیده اند که راه اصلی حل و فصل این موضوع مذاکره و گفتگو است.

* منابع غیر رسمی حکایت از این دارد که 1+5 مواضع ایران را پذیرفته است.

مذاکره از باب مفاعله است یعنی تعامل و طبیعی است که در این تعامل هرچه گفتگوها شفاف تر انجام شود می تواند بیشتر منتج به نتیجه باشد. همیشه این نقد را به طرف های غربی داشته ایم و داریم و آن اینکه آنها پایبند به مذاکرات نبوده اند. قبلا هم نتایجی در مذاکرات به دست می آوردیم اما به محض اینکه مذاکرات می رفت که منتج به نتیجه شود یا میز مذاکره را ترک می کردند و یا موضوع جدیدی را مطرح می کردند و مذاکرات را عقیم می گذاشتند.

در شرایط فعلی اگر غربی ها مذاکرات گذشته را آسیب شناسی کنند حتما باید آموخته باشند که باید پایبند به نتیجه مذاکرات باشند و طبعا اگر این پایبندی وجود داشته باشد می تواند استراتژی برد- بردی را که  از گذشته هم مطرح می شد، بتوانیم به پیش برویم.

* روند کاهش تحریم ها به چه صورت خواهد بود؟ آیا اقدامی در این خصوص انجام شده است؟

هنوز اتفاق ویژه ای در مذاکرات نیافتاده و ما هم با تردید داریم به غربیها نگاه می کنیم. همانطور که اشاره کردم غربی ها نشان داده اند که خیلی پایبند به نتایج مذاکرات نیستند. اصل تحریم ها حرکت غیرحقوقی ظالمانه ای بود که نسبت به ملت ایران روا شد و حتما آنها باید تحریم ها را بردارند.  اگر به روند مذاکرات هم نگاه کنیم باز تحریمها هیچ گونه وجهی ندارند. جمهوری اسلامی همواره به مذاکرات، حضور آژانس در جمهوری اسلامی ایران و نظارت آن و همچنین حضور فعال در آژانس بین المللی انرژی اتمی پایبند بوده است. در روی زمین هنوز تغییری را نمی بینیم که در این بحث ایجاد شده باشد و اینکه تصمیمی برای لغو تحریم ها گرفته باشند. غربی ها باید همه تحریم ها را لغو کنند.

* پس از مذاکرات آقای صالحی مصاحبه کردند و پس از آن شاهد کاهش بی سابقه قیمت دلار و سکه بودیم. این شائبه به وجود می آید که اگر مذاکرات به نتیجه رسیده است، دولت پنهان کاری می کند و مردم را نامحرم دانسته و نتایح را بصورت کامل ارائه نمی کند. آیا مذاکرات به نتیجه رسیده و این کاهش قیمت ها در اثر آن بوده و بالا بودن قیمت ارز و سکه نوعی پنهان کاری سیاسی است؟

نه این جفا به مسئولین است. چنین امری صحت ندارد. آنچه در مذاکرات مطرح شد رئوسش را مسئولین به اطلاع مردم  رساندند. البته طبیعی است و مردم هم انتظار ندارند و کار درستی هم نیست که ریز مذاکرات را به اطلاع همه برسانند. اما کلیات بحث به اطلاع مردم رسید و مردم نامحرم نیستند. اما قیمت دلار و سکه چون حباب گونه بالا رفت به شکل حبابی نیز فروکش می کند.

آقای صالحی در گفتگویشان تنها یک جمله گفتند که تحریمها برداشته می شود و بلافاصله در رسانه های دنیا بازتاب داشت، درحالی که وی می گفت روند مذاکرات به سمتی می رود که می تواند به جایی برسد که تحریم ها برداشته شود. ایشان و همه مسئولین خدمتگزار در نظام جمهوری اسلامی به این قائلیم که اصل تحریم ها غلط بوده و ظلم بزرگي در حق ملت ایران است. اینها یک سری سوداگرانی هستند که با توجه به حجم نقدینگی که در بازار وجود دارد فضاسازی می کنند و این فضاسازی ها گاهی به افزایش بی رویه قیمت ها می انجامد و گاهی قیمت ارز را یکباره کاهش می دهند. اینها بازی هایی است که برخی سوداگران انجام می دهند و از جملات مسئولین و موضع گیری های آنها نیز استفاده می کنند.

* مسائلی در رابطه با سفر آقای احمدی نژاد به ونزوئلا پیش آمد. چرا مجلس در مواجهه با اظهارات و عملکرد آقای احمدی نژاد منفعلانه برخورد کرد و چرا واکنشی انجام نداد؟ در زمان اصلاحات ،مواردی شبیه این موضوع اتفاق افتاد و افرادی در مجلس کفن پوشیدند و راهپیمایی  راه انداختند، چرا اکنون واکنشی نشان نمی دهند؟

مجلس در وضعیت عجیبی قرار دارد. اگر مجلس در در هر موضوعی عکس العمل نشان بدهد متهم به اختلاف افکنی و عدم توجه به دستورات موکد رهبر انقلاب می شود و اگر اقدامی نکند به تعبیر شما می شود مجلس منفعل. بالاخره همه مردم ما شرایط امروز کشور را درک می کنند. خیلی از اتفاقاتی که امروز در کشور می افتد اتفاقات دردناکی است. بی تردید بسیاری از مسئولین کشور از این اتفاقات نالانند و خیلی ها هم در خاموشی رنج می کشند. اما باید یک مصلحت کلان تر را در نظر داشت و مصلحت کلان تر در آن چیزی است که رهبر انقلاب تبیین کردند و ما را مکلف به آن کردند و آن اینکه ما در دام اختلافات بین مجلس و دولت گرفتار نشویم. برخی هر روز دنبال سناریونویسی هستند که چگونه می شود اختلاف به وجود آورد و یا اختلافات را تشدید کرد و به جای اینکه مسئولین در قوه مقننه و قوه مجریه فرصت پیدا کنند به مسائل اصلی کشور فکر کنند هر روز باید در دور باطل اختلافات اینگونه بیافتند. البته مجلس تذکرات خود را در این مورد داد و نمایندگان در صحن مجلس و در مصاحبه های خود تذکراتی دادند. در جلسات کمیسیون نیز این موضوع مطرح شد اما در هر حال فرمایشات رهبری نباید از دیدگاه مسئولین دور بماند. استراتژی ایشان استراتژی حفظ آرامش و تلاش مضاعف برای حل مشکلات مردم است.

* سال جاری را که سال حمایت از تولید ملی بود چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا شعار حمایت از تولید ملی محقق شد؟

در بحث حمایت از تولید ملی یکی از مظلوم ترین نام های سال، نام امسال بود که مقام معظم رهبری با هوشمندی گذاشتند و ما هم در مرکز پژوهشهای مجلس بررسی های مفصلی داشتیم و نهایتا طرحی نوشتیم. هر چند تمام کسانی که در اینجا به ما برای نگارش این طرح در جهت حمایت از تولید ملی مشورت می دادند، قائل به این بودند که ما برای حمایت از تولید ملی مشکل تقنینی نداریم و مشکل در اجراست. لذا قائل بودند به اینکه اصلا نیازی به نگارش قانون نیست ولی با این حال طرحی را برای ایجاد هارمونی بین قواعدی که وجود دارد تنظیم کردیم که الان در کمیسیون مربوطه در حال بررسی است و متاسفانه این طرح آنقدر در چالش های کارشناسانه ماند که به انتهای سال رسیدیم و هنوز به صحن مجلس نرسیده است. ما کارمان را از مرداد ماه که وارد مرکز پژوهشها شدیم شروع کردیم و این موضوع را به عنوان اولین هدف خود دانستیم و ریاست مجلس نیز تاکید کردند که کار را به سرعت انجام بدهیم. ما به سرعت انجام دادیم اما در فرایند بعدی کار دچار چالش هایی شد و هنوز به صحن مجلس نیامده است.

در حوزه اجرا، امسال نه تنها شاهد اقدامی جدی در زمینه حمایت از تولید ملی نبودیم بلکه وضعیت تولید کنندگان وضعیت مناسبی نیست و باید اقدامات جدی تری در جهت حمایت از تولید ملی انجام شود. سخنان مقام معظم رهبری در ابتدای سال یک امیدواری جدی را ایجاد کرده بود و حق این بود که همگان دست در دست هم می گذاشتند و این کار بسیار مهم را در فضای اقتصاد مقاومتی انجام می دادند.

* مهمترین اتفاق سال جاری را چه اتفاقی می دانید؟

حوادث تلخ و شیرین بسیاری در امسال داشتیم. از حوادث تلخ می توان به زلزله آذربایجان اشاره کرد که هموطنان عزیز دچار مشکلات و مصائب زیادی شدند. اتفاقات شیرین نیز رخ داد. همین که ما موجود زنده به فضا فرستادیم و همچنین شکار پهباد امریکایی اتفاقات خوبی بود که افتاد.

در مجلس نیز از اتفاقات شیرینی رخ داد که البته نفس گیر بود و علی رغم همه تمهیداتی که اندیشیده شده بود اکثریت مجلس با عقلانیت توانستند امور مجلس را تدبیر کنند، مقوله انتخاب ریاست و هیئت رئیسه مجلس و ساماندهی آن بود. تلخ ترین اتفاق مجلس نیز جلسه استیضاح وزیر کار و آن نوع حرکاتی بود که از ناحیه قوه مجریه و ریاست آن انجام شد که مورد تذکر جدی رهبری هم قرار گرفت.