میزبانی دیگر امتیاز محسوب نمی شود

چلسی تنها باشگاه لیگ برتری نیست که نمی تواند از فاکتور میزبانی به بهترین نحو ممکن استفاده کند. به نظر می رسد تیم های انگلیسی دیگر مثل سابق در خانه برای حریف شان ترسناک نیستند. زمانی که لیورپول در اواخر ماه اکتبر توانست در ورزشگاه استمفورد بریج لندن چلسی را بعد از 86 بازی خانگی بدون باخت، شکست دهد همه متوجه اتفاق جدیدی در لیگ جزیره شدند که باعث شده رقابت های این فصل مهیج تر از سال های قبلی باشد.

به نوشته سرمايه و به نقل از گاردین، البته هنوز تیم هایی وجود دارد که در خانه شکست ناپذیر هستند. بهترین مثال برای این قضیه منچستریونایتد است. با این همه در بین چهار باشگاه قدرتمند انگلیسی؛ منچستریونایتد، چلسی، لیورپول و آرسنال تنها منچستر یونایتد از این فاکتور برخوردار است و شش تیم از 9 تیم بالانشین جدول، در بازی های خارج از خانه نتایج بهتری نسبت به بازی های خانگی گرفته اند.

آرسنال تا اینجای فصل و قبل از بازی های این هفته لیگ برتر البته چندان از این قضیه پیروی نکرده. توپچی ها 17 امتیاز در استادیوم امارات گرفته اند و 14 امتیاز دیگر هم متعلق به بازی های خارج از خانه آنهاست. آرسن ونگر سرمربی این تیم می گوید: «تیم ها در بازی های خارج از خانه بهتر بازی می کنند چرا که فلسفه فوتبال در انگلیس عوض شده آن هم به دو دلیل. اولاً بسیاری از تیم ها تغییر سیستم داده اند و تنها با یک مهاجم بازی می کنند و دوماً خیلی از تیم ها زمانی که توپ را در دست دارند سعی می کنند بیشتر بازی را کنترل کنند تا آنکه به سمت دروازه حریف حمله کنند. فلسفه لیگ برتر به ضدحمله و طراحی بازی براساس ضدحمله تغییر کرده است.» به عقیده استیوکلارک کمک مربی وستهام بازی های این فصل لیگ برتر شباهتی به فصل های قبلی ندارد.

به نظر می رسد تیم ها متوجه این قضیه شده اند که بازی در خارج از خانه آسان تر از بازی جلوی هواداران خودی و تحمل فشار انتقادات آنهاست چرا که هواداران همیشه از تیم شان انتظار بهترین عملکرد را دارند. هواداران فوتبال مدرن چندان علاقه ای به صبر کردن ندارند و در طول فصل بارها پیش آمده که آنها به خاطر همین کم صبری با بازیکنان تیم هایشان به مشکل خورده اند.

در بازی آرسنال مقابل ویگان و زمانی که آرسنال یک بر صفر از حریفش جلو بود هواداران آرسنال علیه امانوئل آدبایور مدافع تیم شان شعار دادند. در یکی از بازی های لیورپول هم که با تساوی به پایان رسید جیمی کاراگر مدافع قدیمی لیورپول مجبور شد که از هواداران این تیم درخواست آرامش کند.

دیوید پلت که از دنیای مربیگری وارد دنیای تفسیر و کارشناسی فوتبال شده، می گوید: «در ایتالیا هواداران فوتبال منتظر می مانند تا تیم حریف حمله کند و تیم میزبان رو به ضدحمله بیاورد.» ا

و با تکیه بر اطلاعات آماری نتیجه گیری می کند که درصد برد تیم ها در بازی های خانگی در لیگ ایتالیا، اسپانیا، آلمان و فرانسه بالاتر از لیگ انگلیس است: «بار مسوولیت تیم میزبان طبیعتاً بیشتر است اما این قضیه در انگلیس بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. اگر در انگلیس تیم ها بخواهند عقب بنشینند هواداران این قضیه را اصلاً نمی توانند تحمل کنند.

آنها نمی توانند این قضیه را درک کنند که شما می خواهید از ضدحملات استفاده کنید.» پلت سپس به این موضوع اشاره می کند که در دهه 80 و اوایل دهه 90 تیم هایی بودند که بازی سریع و مستقیم را در دستور کارشان قرار داده بودند و بیشتر از توپ های بلند استفاده می کردند، اما حالا نوعی تغییر نگرش در تیم ها دیده می شود و اکثر تیم های لیگ برتر که مدعی ارائه فوتبال مدرن هستند پیشتر به تصاحب توپ فکر می کنند. این نگرش باعث شده فوتبال به بازی موش و گربه شبیه شود و تیم های میهمان همیشه به استراتژی ضدحمله دل ببندند.

او می گوید: «من تضمین می دهم که کماکان تیم های میزبان بیشتر صاحب فرصت می شوند اما از آنجایی که صرفاً تصاحب توپ همه چیز نیست و مربیان هم این موضوع را می دانند بسیاری از مربیان به خاطر سرعت ضدحملات در فوتبال ترجیح می دهند خیلی ریسکی بازی نکنند.»

او ادامه می‌دهد: «وقتی شما مقابل تیمی قدرتمند قرار می گیری اکثر مربیان سعی می کنند با دادن سرعت بالا به بازی حریف شان را تحت فشار قرار دهند این قضیه به شما کمک می کند با گرفتن توپ از حریف فوری مهاجم تیم را صاحب موقعیت کنی اما این موضوع چندان باب میل هواداران فوتبال نیست. به نظر می رسد استادیوم های امروزی دیگر مثل سابق برای حریف و داور ترسناک نیستند.»

به عقیده پلت «اکثر بازیکنانی که در لیگ برتر بازی می کنند بازیکنی در سطح بین المللی هستند که سابقه بازی در همه نوع استادیوم را دارند و آنها تحت تاثیر جو استادیوم قرار نمی گیرند.»

در چنین شرایطی عده ای معتقدند روند نتیجه گیری مناسب تیم ها در بازی های خارج از خانه، موقتی است. روی هاجون سرمربی فولام می گوید: «به نظر من میزبانی یک امتیاز و برتری محسوب می شود.»

او که تیمش در خانه خوب نتیجه می گیرد و در بازی های خارج از خانه مشکلی برای حریفش ایجاد نمی کند، ادامه می دهد: «به طور سنتی تیم های بزرگ در هر زمینی نتیجه می گیرند و حتی ممکن است آنها در خارج از خانه خطرناک تر باشند چراکه فشار تماشاگر باعث می شود بازیکن تیم میزبان نتواند کاملاً تمرکز داشته باشد و همین قضیه به نفع تیم مهمان است اما هنگامی که تیم شما در خارج از خانه بازی داشته باشد، می تواند با تلاش زیاد و گرفتن فضای حریف حتی تیم های بزرگ را هم متوقف کند.» تونی آدامز مربی پورتسموث می گوید: «آمار 50 سال قبل نشان می دهد میزبانی یک بازی شما را نسبت به حریفت 3/1 گل جلو می اندازد؛ آماری که دیگر امروزه کارایی ندارد.»