هنوز هم بازیکنان وفادار پیدا میشوند
حتی در سال 2008 هم «وفاداری» واژه ای جذاب ارزیابی می شود، یک بازیکن مشهور و بزرگ ژاوی هرناندز بازیکن بارسلونا، قراردادش با این تیم را تمدید کرد تا بتواند فوتبال خود را در این باشگاه- اولین و آخرین باشگاهش- به پایان ببرد.
به نوشته سرمايه و به نقل از فوتبال آنالیز، او می گوید این اوج آرزویش بوده که فوتبال را در بارسلونا شروع کند و در همین تیم هم به پایان ببرد. او 11 ساله بود که به بارسلونا آمد و حالا با تمدید قراردادش تا پایان سال 2014 زمانی که 34 ساله خواهد شد در این تیم خواهد ماند. به ندرت می توان بازیکنی را پیدا کرد که 23 سال در یک باشگاه مانده باشد.
تمدید قرارداد او با بارسلونا یک هدیه کریسمس خوب برای او و برای 156 هزار نفر طرفدار رسمی این باشگاه- که هر ساله به این باشگاه حق عضویت می پردازند- بود.
قرارداد او یک حقوق 5/7 میلیون یورویی (5/10 میلیون دلاری) سالانه را برایش تضمین خواهد کرد اما تقریباً تمام 80 میلیون نفر طرفدار (نسبی) بارسلونا در سرتاسر جهان اعتقاد دارند که ارزش وفاداری این بازیکن به باشگاهش را با هیچ مبلغی نمی توان پرداخت کرد البته وکیل ژاوی هرناندز هم میگوید باشگاه های بزرگ خواستار این هافبک میانی کارآمد، حاضر بوده اند مبالغ بیشتری به او بپردازند اما وی تمام پیشنهادهای سال های اخیر تیم های بزرگی مثل منچستریونایتد، لیورپول و چلسی انگلستان، آث میلان و اینترمیلان ایتالیا را رد کرد تا به تیمش وفادار باشد.
شاید در نقطه مقابل ژاوی هرناندز، مایکل اوون باشد؛ مهاجم جوانی که با وجود آسیب دیدگی های فراوان، حالا حضورش در سومین باشگاه را تجربه می کند و تازه به مسوولان باشگاه نیوکاسل اعلام کرده است که می خواهد در تعطیلات کریسمس بازیکن آزاد اعلام شود تا به باشگاه جدیدش بپیوندد. مایکل اوون در لیورپول چهره شد سپس به رئال مادرید رفت و بعد به نیوکاسل آمد. او از نیوکاسل میلیون ها دلار پول گرفت اما به دلیل آسیب دیدگی های پیاپی اکثر زمان حضورش را روی نیمکت ذخیره ها یا در خانه گذراند.
جالب اینکه اوون در درخواستش برای بازیکن آزاد اعلام شدن آورده است: «درخواست من برای بازیکن آزاد اعلام شدن ربطی به پول یا عدم وفاداری من به باشگاه نیست. من هفته قبل 29 ساله شده ام و حالا باید یک قدم مهم در زندگی حرفه ای ام بردارم.» خب به نظر می رسد این حق طبیعی اوست.
اوون عشق دوران کودکی اش را به دلیل پیشنهاد اغواکننده مادریدی ها رها کرد و به این تیم پیوست. او در آن زمان 17 میلیون پوند (معادل 30 میلیون دلار) حقوق سالانه می گرفت.
خانه او در مادرید یکی از گران ترین خانه های اسپانیا بود و اوون با هلی کوپتر شخصی اش به انگلستان می رفت اما آسیب دیدگی های ترومن باعث شد که رئال دیگر او را نخواهد و این مهاجم با حقوق هفتگی 100 هزار پوند به نیوکاسل بپیوندد اما اوون طی سه سال حضور در این باشگاه فقط در 63 بازی به میدان رفته و تنها 29 گل به ثمر رسانده است اما آنچه بیشتر جئوردی ها (طرفداران نیوکاسل) را عصبانی کرده است اظهارنظرهای پیاپی او در مورد علاقه قلبی به باشگاه لیورپول و تمایلش برای پیوستن دوباره به این باشگاه بود.
اوون حتی یک بار طی مصاحبه های خود در این سه سال از علاقه اش به نیوکاسل صحبت نکرده است و این باعث شده که طرفداران نیوکاسل او را «بی تعصب ترین» بازیکن تیم خود بدانند. اوون دیگر آن بازیکن سریع غیرقابل توقف سال های اوج جوانی نیست، شاید او حق داشته باشد که بخواهد به تیم دیگری برود تا در آنجا بیشتر فرصت بازی کردن پیدا کند و شاید حقوق بیشتری بگیرد.
اوون مدیون سیستم جدید فوتبال اروپا
- همان قانون بوسمن معروف- است، طبق رای دادگاه عالی قضایی اروپا در سال 1995، بازیکنان می توانند پس از احراز برخی شرایط به عنوان بازیکن آزاد اعلام شوند و در نتیجه باشگاه جدید آنها بدون پرداخت هیچ مبلغی به باشگاه قبلی می تواند با آنها قرارداد منعقد کند.
ژاوی هرناندز حقوق خوب و حتی بسیار بالایی می گیرد اما قطعاً میزان دارایی های او از مایکل اوون کمتر است. جالب است بدانید او هنوز اکثر اوقاتش را در خانه والدینش- یک خانه معمولی در تراسا در 25 مایلی استادیوم نیوکمپ- می گذراند؛ جایی که پدر او، یک طرفدار دو آتیشه بارسلونا از اینکه پسر بزرگش ستاره تیم محبوبش شده بسیار خوشحال است.
پدر ژاوی هرناندز می گوید: «خانواده ما همیشه طرفدار بارسلونا بوده اند... ژاوی هم مثل ما با همین علایق بزرگ شد. من خیلی دوست داشتم او یک فوتبالیست شود و خودم او را تشویق می کردم تا فوتبال بازی کند. او همیشه از بازی کردن با توپ لذت می برد و اکثر اوقات روز را با یک توپ می گذراند، سنش خیلی کم بود که فهمیدم او روزی یک بازیکن بزرگ خواهد شد.»
پپ گواردیولا که خود یک هافبک طراح بوده همیشه ستایشگر بازی ژاوی هرناندز در میانه میدان تیمش است. او می گوید: «ژاوی تمام خصوصیات یک هافبک طراح فوق العاده را دارد، زمانی که او را در خارج از زمین فوتبال ببینید محال است فکر کنید این پسر نسبتاً کوتاه قد و آرام بازیکن خاصی باشد اما در داخل زمین او یک اعجوبه است. او مغز تیم ماست.»
ژاوی از ستایش های سرمربی بارسا تشکر می کند و می گوید: «فکر می کنم دید ما نسبت به فوتبال کاملاً شبیه هم است و این باعث می شود که من دقیقاً آن جور که دوست داشته باشم فوتبال بازی کنم...»
ساموئل اتوئو، تیری آنری و لیونل مسی مردان نامی بارسا واقعاً خوشحال هستند که از پاس های فوق العاده ژاوی در میانه میدان بهره مند می شوند. درست است که او فقط در هر 10 بازی یک بار گل می زند اما بیشترین پاس گل در فوتبال اسپانیا توسط او ارسال می شود ضمن اینکه دید عالی، خونسردی، دوندگی و فداکاری و هوشمندی از او یک بازیکن ایده آل ساخته است.
ژاوی هرناندز برای تیم ملی اسپانیا هم مهره ای وفادار و بسیار مفید محسوب می شود. او پس از پایان مسابقات جام ملت های اروپا 2008 (که در آن اسپانیا طلسم ناکامی در تورنمنت های بزرگ را شکست و قهرمان شد) به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت انتخاب شد. او پس از کسب این جایزه گفت: «من واقعاً از بردن این دو جایزه با هم بسیار خوشحال هستم. واقعاً خوشحالم که این جایزه را گرفتم اما باید بگویم این دو جایزه جوایزی بود که به فوتبال مبتنی بر پاس های پرشمار و سریع تعلق گرفت. من یک پاسور هستم و خوشحالم که این جوایز به سبک بازی که من به آن علاقه دارم تعلق گرفته است.»
البته ژاوی هرناندز اشاره نمی کند که این جوایز شاید هم برای قدردانی از «وفاداری» فوق العاده او در تمام عمر فوتبالی اش باشد.
