بسكتبال ايران به ياد آيدين ‌

کد خبر: ۳۰۷۲۸
| |
1815 بازدید
آيدين همه‌جا بود. زير حلقه، در ريباند، پاس مي‌داد، شوت مي‌زد و... . جمعه همه در سالن بسكتبال آزادي آيدين جمع شده بودند؛ آيدين نيكخواه‌بهرامي ستاره تيم ملي بسكتبال و صبا. آيديني كه يك‌شبه بي‌خبر در جاده چالوس همه را تنها گذاشت.

به نوشته اعتماد ملي، رفتنش ناگهاني بود و باورنكردني. چه آرزوهايي كه بسكتبال با او نداشت. المپيك نزديك بود و آيدين يكي از ستاره‌هايي بود كه همه به درخشش او ايمان داشتند. اما يك تصادف همه‌چيز را به هم ريخت. ديروز، هفتم دي ماه رفتنش يك ساله شد. يك سال بدون او براي جامعه بسكتبال كه نظيرش را كم دارد،‌سخت گذشت. بارها اعتراف كردند كه نبودش در المپيك احساس شد.

صبا هم كه با آيدين در بالا‌ترين رده آسيا قرار گرفته بود، امسال در نبود او هنوز نتوانسته تيم هميشگي باشد. ‌ جمعه‌اي كه گذشت هر دو تيمي كه خودشان را مديون آيدين‌مي‌دانستند، ياد او را زنده نگه داشتند.

هفته پيش بود كه فدراسيون اعلا‌م كرد تيم ملي ايران در بازي‌هاي المپيك پكن و تيم صبا در ديداري نمادين به ياد آيدين مقابل هم قرار مي‌گيرند. همين خبر كوتاه كافي بود تا همه هواداران او را به سالن آزادي بكشاند.

شايد حساس‌ترين بازي ليگ بسكتبال به اندازه اين مراسم تماشاگر نداشته. ‌ مراسم با صحبت‌هاي صمد شروع شد؛ برادري كه بيش از هركس ديگري جاي خالي آيدين را در يك سال گذشته حس كرده است. صمد كه بسكتبال را با آيدين شروع كرده بود، از همان روز اولي كه او را از دست داده بود، گفته بود كه همه‌جا با ياد آيدين بازي مي‌كند. قبل از المپيك در حالي كه هم‌تيمي‌هاي آيدين روحيه براي بازي كردن نداشتند، اين صمد بود كه به خاطر برادر به آنها انگيزه بازي كردن داده بود.

صمد براي زنده نگه داشتن نام آيدين در تيم المپيكي ايران يكي از بهترين‌ها بود. اما كاپيتان تيم ملي روز جمعه اعتراف كرد كه يك سال گذشته براي او و خانواده‌اش به اندازه هزار سال بوده: <فكر كرديم چطور و كجا مي‌توانيم مراسمي در خور شأن او و بسكتبال برگزار كنيم و بعد به فكر سالن بسكتبال آزادي افتاديم. اينجا بهترين جا بود. هر سانتي‌مترش برايمان خاطره است؛ يادآور بازي كردن‌ها، رقابت‌ها و رفاقت‌ها. يادآور ذره‌ذره بزرگ‌شدن‌مان و بعد از آن افتخار پوشيدن پيراهن تيم ملي بسكتبال.

در اين سالن من هزار بار به آيدين باخته‌ام و هزار بار هم او را برده‌ام اما نه او قبول باخت مي‌كرد و نه من ولي امروز را از خدا مهلت مي‌خواهم تا اجازه دهد با زنده ماندن و خوب بازي كردنم ياد و خاطره او را زنده كنم. از خدا مي‌خواهم به پدر و مادرم صبر بدهد. هميشه مي‌گويم آيدين يك قهرمان بوده و شما هم بايد پدر و مادر يك قهرمان باشيد. به شخصه سخت‌ترين المپيك را پشت سر گذاشتم. چون با آيدين قهرمان شدم و بدون او به المپيك رفتم.> ‌ ‌

فرزانه ابراهيمي مادر آيدين و پدرش هم از همه در سخناني كوتاه و از دوستان او كه در مراسم شركت كرده بودند، تشكر كردند و محمود مشحون رئيس فدراسيون بسكتبال با يادآوري از دلا‌وري‌هاي آيدين، از صمد كه در يك سال گذشته بيش از هر كس ديگري براي بسكتبال تلا‌ش كرده، قدرداني كرد: <از آيدين، فرزندم و فرزند ايران ياد مي‌كنم. از قهرمان و دلا‌وري كه لحظه‌اي از تلا‌ش فروگذار نكرد. ايران عزيز به او كه نمرده و نمي‌ميرد، افتخار كرده و مي‌كند و درود به شرف صمد كه لحظه‌اي اجازه نداد غم از دست دادن آيدين بر او غلبه كند، به همه روحيه داد و تلا‌ش كرد. جامعه‌بسكتبال مديون او و همرزمانش شد.> ‌

بعد از اين سخنراني‌ها تيم ملي و صبا در دو نيمه 10 دقيقه‌اي مقابل هم قرار گرفتند. همه بازيكنان تيم ملي پيراهن سفيد شماره هشت، شماره‌اي كه در چند سال اخير به نام آيدين بود و تيم صبا پيراهن مشكي شماره 9، شماره پيراهن آيدين در صبا را به تن داشتند؛ پيراهن‌هايي كه عكس آيدين روي همه آنها حك شده بود. ‌ تيم ملي اين بازي را 63 بر 43 برد. ‌

اين آخرين بازي‌اي نبود كه به ياد آيدين برگزار مي‌شود؛ صمد در پايان اين مراسم اعلا‌م كرد كه در تلا‌ش است هر سال تورنمنتي به نام آيدين برگزار شود.صمد نيكخواه‌بهرامي كه بعد از بازي‌هاي المپيك براي تيم پائوآرتز فرانسه بازي مي‌كند، امروز به پاريس برمي‌گردد.
اشتراک گذاری
گزارش خطا
آخرین اخبار
وب گردی