روشنگری یک نماینده و یک یادآوری "اساسی"

هرزه‌نگار قلمداد کردن خبرنگاران توسط مهدی کوچک‌زاده نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی حکایت از عدم تعامل وی با خبرنگاران را در افکار عمومی آشکار می‌نمایاند.

فارغ از هر استدلالی که آقای کوچک‌زاده برای نامیدن خبرنگاران با این لفظ برای خود دارد، بکارگیری این نوع ادبیات آن هم در کسوت رفیع نمایندگی مجلس برای یک فرد به هیچ عنوان زیبنده نمی‌باشد. شور بختانه‌ آنکه نامبرده پس از بکاربردن چنین لفظی بیان داشته: «من نیامده‌ام عذرخواهی کنم، آمده‌ام روشنگری کنم، نه شما به من نیاز دارید و نه من به شما! من به عنوان نماینده و شما به عنوان خبرنگار به هم احتیاجی نداریم.»

وی سپس ادامه می‌دهد: در همه اقشار و در همه عالم انسان صالح هست، انسان فاسد هم هست. برخی هرزه نگاران سوء استفاده گر از عنوان خبرنگاری به جای گزارش حقیقت با تقطیع، تحریف و واژگون کردن آن به قلب حقیقت مشغولند، تا کی باید اجازه داد نفوذی‌ها با استفاده از عناوین مقدس سوءاستفاده کنند؟!

با ملحوظ قرار دادن این اظهارات باید به این برادر بزرگوار خسته نباشید عرض کرد و بیان داشت: خبرنگاران، این قشر تلاشگر در طول این سال‌ها که از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته، مبادرت به، به تصویر کشیدن و خلق و ارائه گزارش‌ها از بهترین خاطره‌ها و بد‌ترین خاطره‌ها اعم از جنگ تحمیلی، راهپیمایی‌ها، حضور مردم در صحنه انتخابات نموده‌اند آیا واقعا سزاوار این عنوان سخیف می‌باشند؟!

این نماینده مجلس در قسمت پایانی اظهارات خود بیان داشته: تا کی باید اجازه داد نفوذی‌ها با استفاده از عناوین مقدس سوءاستفاده کنند؟! نامبرده با این تعبیر در قسمت انتهایی سخنان خود نقض غرض نموده است، از یک طرف بیان داشته برخی "هرزه نگارند نه خبرنگار" و سپس اعلام داشته "خبرنگاری" عنوان مقدسی است. آیا باید واقعا اشتباهات احتمالی عده‌ای قلیل که فعلا در معرض اتهام هستند را به کل یک صنف تعمیم داد و شاکله خدمت بقیه خبرنگاران محترم را در عرصه تهیه خبر و گزارش و اطلاع رسانی نادیده گرفت؟! شاید هم به قول آقای دهقان عضو هیات رئیسه مجلس، منظور ایشان خبرنگارانی بوده‌اند که با بیگانگان ارتباط داشته‌اند می‌باشد؟

در هر صورت این نوع نگرش و ادبیات هم از منظر اخلاق و شرع و هم از نظر قانون اساسی (اصل سوم بند دوم) که بیان داشته: بالا بردن سطح آگاهی‌های عمومی در همه زمینه‌ها با استفاده صحیح از مطبوعات و رسانه‌های گروهی و وسایل دیگر و همچنین است اصل ۲۴ همین قانون اساسی که وجود نشریات و مطبوعات آزاد را پذیرفته، از نماینده یک ملت قابل قبول نمی‌باشد.

به نظر نگارنده اقدامات دیگری از این دست من جمله تهیه طرحی برای محدودیت نمایندگان رسانه‌ها برای محدود کردن حضور عکاسان و خبرنگاران، زیبنده یک مجلس شورای اسلامی که در راس همه امور است آن هم با این گونه دلایل که این عکس‌ها سبب وهن نماینده و مجلس و یا احیانا سبب مفسده سازی می‌شود مطلوب نبوده و نتیجه معکوس را به دنبال خواهد داشت.

پس بهترین راهکار مناسب برای حاکمیت در جهت نیل به اهداف اطلاع رسانی اقدامات و فعالیت خود به همگان ترمیم و تسهیل و ایجاد فضای دوستانه و مهربانی توام با رعایت اخلاق با اصحاب محترم رسانه و مطبوعات (خبرنگاران، عکاسان و گزارشگران) می‌باشد.

*وکیل دادگستری