دعوای مدیریتی در پی هشداری فرهنگی

ماجرا از بازی تیم منتخب پرسپولیس و استقلال با ستاره های لیگ در روز غدیر شروع شد؛ بازی خیرخواهانه ای که توسط تماشاگران به جنجال کشیده شد و آن را تبدیل به آوردگاه جنگ های رنگی خود در حمایت از استقلال و پرسپولیس کردند و شعارهای تندی را نثار یکدیگر و بازیکنان و مربیان رقیب کردند. علیپور معاون فرهنگی سابق فدراسیون بعد از این مسابقه تماشاگران هوادار پرسپولیس را خطاب قرار داد و از مشکلات فرهنگی آنها انتقاد کرد.

به نوشته سرمايه، انتقادی که دامنه آن و پس لرزه هایش به یک جنجال شدید تبدیل شد. البته سوژه جنجال، چرایی و چگونگی این ناهنجاری ها و بررسی روش ها علاج آن نبود بلکه جنگ قدرت بود و اینکه چه کسی حق اظهارنظر در این زمینه را دارد و اصلاً چرا چنین ادعایی مطرح شده است. باشگاه پرسپولیس اولین جایی بود که از خود واکنش نشان داد و علیپور را به شهرت طلبی متهم کرده و با طرح شکایت از وی تهدید به کناره گیری از لیگ کردند.

صورت مساله پاک شده و دعوای دیگری به راه می افتد. مسوولان سازمان تربیت بدنی اجازه نمی دهند تنها عضو باقی مانده از فدراسیون، دادکان، برای آنها دردسرساز شود.

ساور معاون فرهنگی سازمان تربیت بدنی در مصاحبه ای عنوان علیپور را جعلی اعلام می کند یعنی او هیچ سمتی در فدراسیون ندارد و در جایگاهی نیست که اظهارنظر کند. ملامحمد رئیس کمیته فرهنگی فدراسیون هم حرف مشابهی می زند و اطمینان می دهد که در چارت سازمانی فدراسیون این اوست که مسوولیت فرهنگی دارد و نه علیپور و اگر وی اظهارنظری کرده کاملاً شخصی بوده است. جالب اینکه در خود فدراسیون هم بر سر جایگاه حقیقی و حقوقی علیپور تشکیک به وجود آمده است.

عزیز محمدی رئیس سازمان لیگ که دوستی قدیمی با علیپور دارد او را مشاور فرهنگی سازمان لیگ معرفی می کند، عنوانی که از سوی ملامحمد هیچ تعریفی ندارد یا به اصطلاح «من در آوردی» است.

اما خود علیپور که زمانی پرونده عملکردش در جام جهانی شدیداً مورد انتقاد بود و متهم می شد که نتوانسته از فرصت جام جهانی برای انجام یک فعالیت فرهنگی مثبت استفاده کند همچنان بر مواضع اش پافشاری می کند. او مصطفوی را پیرمرد موسفیدی خطاب می کند که به همراه مدیران سازمان پشت میلیون ها هوادار تیم پنهان شده اند و اجازه نمی دهند کسی ایرادات آنها را برملا کند و در حالی که در مورد جایگاه حقوقی اش شک و شبهه وجود دارد از کسر امتیاز از پرسپولیس می گوید: «به نظرم این درست نیست که مسوولان فرهنگی سازمان تربیت بدنی انتظار دارند چون پرسپولیس زیرنظر سازمان است ما کاری به کار آن نداشته باشیم. پرسپولیس مثل 17 تیم دیگر لیگ اگر تخلف کند باید تاوان پس بدهد.»

دقیقاً همین نکته محل اختلاف با پرسپولیس است. آنها هم می گویند: «چرا ما؟» و استناد می کنند به رفتار تماشاگران در سایر شهرها و هواداران سایر تیم ها و علیپور را متهم به نگاه رنگی می کنند و اینکه سراغ بزرگ ترین تیم کشور آمده تا دیگران حساب کار خود را بکنند. داریوش مصطفوی به نشانه اعتراض جلسه مجمع سازمان لیگ را ترک می کند و در مصاحبه ای تند اطمینان می دهد که اجازه نخواهد داد کسی به 30 میلیون هوادار تیمش توهین کند. جنگ فرهنگی که از یک هشدار فرهنگی شروع شده هر روز ابعاد تازه ای به خود می گیرد و نفرات تازه ای وارد این دعوا می شوند و این در حالی است که هیچ کس نمی داند که چرا اصل موضوع و صورت مساله فراموش شده است. شعار و دشنام به اپیدمی ورزشگاه تبدیل شده و در دل این همه جنجال و کشمکش هیچ کس راهکاری عملی برای پاک کردن این آلودگی ها از در و دیوار استادیوم ها ارائه نمی کند.