این‌ بار برای مردم رکورد شکنی کنید

بیش از دو ماه است، از فرصت قانونی دولت برای ارائه لایحه بودجه به مجلس می‌گذرد، ولی تازه خبر رسیده که دولت کلیات لایحه بودجه را تصویب کرده است؛ خبری که هر چند از اقدام دیرهنگام دولت خبر می‌دهد، به قول معروف «کاچی به از هیچی» است.

به گزارش «تابناک»، عصر روز دوشنبه، دولت در هیأت وزیران، در جلسه‌ای فوق‌العاده به بررسی احکام لایحه بودجه (تبصره‌ها) سال ۹۲ کل کشور پرداخت و هم‌اکنون تصویب این بخش از لایحه در دولت به پایان رسیده است.

اما این کار دولت که جا داشت پیش از این صورت می‌گرفت، در حالی است که پیشتر محمدرضا میرتاج الدینی، در پاسخ برخی نمایندگان ـ که از تصویب دو دوازدهم لایحه بودجه ۹۲ خبر داده بودند ـ گفته بود که مجلس باید با تأکید بر این که دولت بودجه را کامل به مجلس ارائه خواهد داد، گفت: بهتر است، مجلس در برخی مواقع خود را با شرایط تطبیق دهد. همچنین لازم است مجلس زمینه را به گونه‌ای فراهم کند که بتواند در ۴۵ روز و تا پایان سال جاری بودجه را به تصویب برساند.

گفتنی است، این اظهارات معاون رئیس جمهور با واکنش برخی نمایندگان مجلس از جمله جعفر قادری، عضو کمیسیون برنامه و بودجه قرار گرفت.

این نماینده شیراز در واکنش به اظهارات میرتاج الدینی گفت: آقای میرتاج الدینی در جایگاهی نیست که برای مجلس تعیین تکلیف کند و از لحاظ قانونی، دولت موظف به ارائه لایحه بودجه چنددوازدهم است. اینکه دولت بودجه را دیر به مجلس بفرستد و پس از آن برای مجلس تعیین تکلیف کند که باید چگونه کار کرده و از زیر بار مسئولیت‌های خود شانه خالی کند، نشان از روحیه قانون گریزی دولت دارد.

بنا بر این گزارش، این «پیغام و پسغام»‌ها میان دولت و مجلس در حالی است که کمتر از دو ماه تا پایان سال ۹۱ باقی مانده و با فرض این که گفته‌های میرتاج الدینی، درست باشد و دولت هفته آینده بودجه را به مجلس ارائه دهد و همچنین با احتساب تعطیلی‌های رسمی و غیر رسمی! مجلس، کمتر از سی روز دولت، مجلس و شورای نگهبان فرصت دارند تا بودجه سال ۹۲ را نهایی کنند.

این گزارش می‌افزاید، اما در این باره باید بیش از هر چیز دیگری به آن توجه شود و بیشتر نمایندگان و دولت هم به آن معتقد هستند، این است با توجه به شرایط اقتصاد مقاومتی و چالش‌های احتمالی فرا روی کشور، نمی‌توان انتظار داشت که نمایندگان در تدوین بودجه دقت و نظارت‌های بایسته را به کار نبندند، به ویژه که بیش از ۵۰ درصد این بودجه در دولت یازدهم عملیاتی خواهد شد؛ بنابراین، با توجه به پایان دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، بودجه باید به گونه‌ای تصویب شود که رئیس جمهور بعدی هم بتواند خود را با شرایط بودجه تطبیق دهد.

بنابراین، به توجه به اینکه هم دولت و هم مجلس از یک سو از ضرورت تصویب هر چه زود‌تر بودجه و ابلاغ آن به دستگاه‌های زیربط آگاهند و از سوی دیگر، باید همه تلاش خود را برای جبران کاستی و اشکلات پیش آمده بر اثر دیرکرد دولت در ارائه لایحه بودجه به کار بندند، به نظر بهتر است که دولت و مجلس یک بار هم که شده، کار تصویب و نهایی شدن بودجه را با همکاری بیشتر به سرمنزل مقصود برسانند.

البته لازمه این امر آن است که از یک طرف نمایندگان از بخشی‌نگری و لابی‌گری برای افزایش اعتبارات حوزه انتخابیه یا موارد خاص پرهیز کنند و بیش از منافع ملی را بر منافع منطقه‌ای، گروهی و شخصی ترجیح دهند و از سوی دیگر دولت نیز دست از لجبازی برداشته و کلیات، سقف درآمد‌ها و هزینه‌ها را هر چه زودتر به مجلس ارائه کند و در این راه به جای تأکید بر ذهنیات خود، برنامه‌های بالادستی نظام از جمله برنامه پنج ساله پنجم و سند چشم انداز بیست ساله را مدنظر داشته بشد.

شاید در نگاه نخست، این تعامل میان مجلس و دولت کمی آرمانی و رویایی به نظر آید، ولی در نظام اسلامی که مبنای عمل مسئولین خدمت به مردم به شمار می‌رود، تأکید بر دغدغه‌های شخصی مسلما رنگ و بویی ندارد؛ بنابراین، بهتر است، مجلس و دولت به جای تقابل با یکدیگر و کر کری خواندن برای هم و رکورد شکنی، کمی هم مسائل و مشکلات کشور و مردم را مورد توجه قرار دهند و این بار در تعامل و همدلی با یکدیگر سنگ تمام بگذارند و رکورد شکنی کنند، که این شدنی است؛ البته اگر قصد و نیت الهی باشد!