زن ميانسال باوجود اعتراف، از قتل تبرئه شد!
اعترافات مکرر زن ميانسال به قتل دخترش باعث نشد قضات دلايل موجود در پرونده را که نشان مي دهد قاتل شخص ديگري است ناديده بگيرند و اين زن با حکم قضات دادگاه کيفري استان تهران تبرئه شد.
به گزارش شرق، ماموران پليس 12 مرداد سال 88 باخبر شدند دختر نوجواني به نام لاله به دليل شليک گلوله به سرش در حالت کماست. وقتي ماموران به بيمارستان رفتند متوجه شدند لاله توسط يکي از همسايه هايش به بيمارستان منتقل شده است و هيچ کدام از اعضاي خانواده اش در بيمارستان نيستند. اين مرد به پليس گفت توسط مادر لاله از ماجرا باخبر شده و بعد هم براي کمک به لاله او را به بيمارستان رسانده است. ماموران به خانه پدر لاله رفتند و تحقيقات خود را آغاز کردند اما پدر لاله گفت نمي داند چه اتفاقي افتاده است اما از کسي شکايتي ندارد.
در حالي که اين مرد حاضر به همکاري با پليس نشد ماموران احمد -برادر لاله-را بازجويي کردند. مرد جوان هم مدعي شد از ماجرا بي اطلاع است. بعد از پنج روز وقتي به ماموران خبر دادند لاله در بيمارستان جان باخته است مادر لاله به قتل اعتراف کرد و گفت خودش دخترش را کشته است. ماموران مبارزه با قتل اداره آگاهي تهران وقتي پرونده را به دست گرفتند يک بار ديگر بازجويي هاي خود را آغاز کردند. مطابق گزارش بيمارستان وقتي لاله را به مرکز درماني انتقال دادند اين ادعا مطرح شد که او از پله ها به پايين پرت و دچار شکستگي سر شده است اما زماني که دخترنوجوان مورد معاينه قرار گرفت مشخص شد گلوله اي در مغز اين دختر است.
کارآگاهان با توجه به اين يافته ها، حدس زدند احمد قاتل باشد و مادر لاله به دروغ اين جرم را گردن گرفته است اما احمد منکر قتل خواهرش شد و زن ميانسال با اصرار به پليس گفت خودش قاتل است. با توجه به اعتراف اين زن و بازسازي صحنه جرم پرونده با صدور کيفرخواست به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد. روز گذشته زن ميانسال به اتهام قتل دخترش پاي ميز محاکمه رفت. در ابتداي جلسه سيدرضايي نماينده دادستان تهران در جايگاه حاضر شد و گفت با توجه به اعتراف متهم و بازسازي صحنه قتل و با توجه به اينکه ولي دم اعلام رضايت کرده است مطابق ماده 612 قانون مجازات اسلامي درخواست مجازات متهم را دارد.
در ادامه متهم در جايگاه حاضر شد. او گفت: اتهام قتل را قبول دارم و من دخترم را کشتم. روز حادثه گفت مي خواهد همين الان به شهر خودمان برگردد و در آنجا درس بخواند. مي گفت مي تواند در آنجا در رشته کامپيوتر موفق شود. من هم جواب دادم تو بايد صبر کني تا برادر و پدرت بيايند و بعد بروي اما به حرفم گوش نکرد همين که داشت از پله ها پايين مي آمد تا به سمت در برود کلت را برداشتم و به سمتش گرفتم مي خواستم او را بترسانم و قصدم اين نبود که بکشمش اما نمي دانم چه شد که سلاح شليک کرد. اين زن در مورد اينکه چطور کلت را مسلح کرد و کشيد توضيحي نداد و نتوانست جزييات بيشتري از اين قتل ارايه بدهد.
در اين هنگام قاضي عزيز محمدي –رييس دادگاه-از متهم خواست واقعيت را بگويد و گفت: زماني که دخترت کشته شد تو در حياط خانه مشغول رختشويي بودي و اين را همسايه ها هم تاييد کرده اند ضمن اينکه کارشناسان اسلحه گفته اند از سلاحي که تحويل آنها داده اي اصلاگلوله اي شليک نشده و مرمي پيدا شده هم استاندارد نبوده که بتوان آن را کارشناسي کرد و گفت از چه سلاحي شليک شده است. اين منطقي نيست که دختري آن هم تنها و بدون هيچ پشتوانه اي يک شبه تصميم بگيرد براي ادامه تحصيل به شهر ديگري برود ضمن اينکه خواهر مقتول اعلام کرد تا زمان قتل خواهرش در اين باره حرفي نشنيده بود. شوهر و پسرت هم گفته اند آن روز در خانه بودند اما تو مدعي هستي آنها در منزل نبودند. مدعي شدي پايين پله ها ايستاده و به سمت دخترت که بالاي پله ها بود شليک کردي اما کارشناسان گفته اند گلوله از فاصله اي نزديک و به صورت رودررو به مقتول شليک شده است چرا به اين ابهامات جواب نمي دهي و چرا واقعيت را نمي گويي؟ اگر پسرت احمد مرتکب اين کار شده است حقيقت را بگو .
متهم جواب داد: من خودم دست به اين قتل زدم و از ابهاماتي که شما مي گوييد هم خبر ندارم. اصلاهم نمي دانم چطور شد گلوله به سمت دخترم شليک شد و به سرش برخورد کرد. اين زن در مورد اينکه سلاح را از کجا آورده بود گفت: پسر خواهر شوهرم يک سال قبل از اين ماجرا کشته شده و سلاحش مانده بود برادرش کلت را به خانه ما آورد و گفت مادرش با ديدن اين يادگاري حالش بد مي شود و از من خواست آن را نگهداري کنم. من هم قبول کردم. وقتي دخترم رفت وسايلش را برداشت تا از خانه خارج شود من هم سلاح را برداشتم. کسي به جز من نمي دانست سلاح کجا است پسرم قاتل نيست او را متهم نکنيد.در اين هنگام قاضي گفت: احمد گفته از جاي اسلحه باخبر بوده است. متهم جواب داد: او دروغ گفته جوان است و متوجه نشده چه گفته است.
در ادامه وکيل متهم در جايگاه حاضر شد و گفت: اين قتل کار موکل من نبوده و همه مدارک نشان مي دهد او قاتل نيست و به صرف اينکه اعتراف کرده نمي توان او را قاتل قلمداد کرد. موکل من يک زن است و استفاده از سلاح را بلد نيست پس چطور مي توانست آن قدر دقيق آن هم طبق گفته کارشناسان از فاصله پنج متري به مغز دخترش شليک کند؟ چه انگيزه اي براي اين کار داشته است؟ دعواي ساده بين مادر و دختر مگر مي تواند انگيزه اي براي قتل باشد؟ اين زن حتي نمي تواند توضيح دهد سلاح را چطور دستش گرفته و آن را مسلح کرده است. بنابراين درخواست برائت موکلم را دارم.
بنا بر اين گزارش بعد از پايان جلسه دادگاه هيات قضات وارد شور شدند و متهم را به دليل کافي نبودن مدارک از قتل تبرئه کردند.
به گزارش شرق، ماموران پليس 12 مرداد سال 88 باخبر شدند دختر نوجواني به نام لاله به دليل شليک گلوله به سرش در حالت کماست. وقتي ماموران به بيمارستان رفتند متوجه شدند لاله توسط يکي از همسايه هايش به بيمارستان منتقل شده است و هيچ کدام از اعضاي خانواده اش در بيمارستان نيستند. اين مرد به پليس گفت توسط مادر لاله از ماجرا باخبر شده و بعد هم براي کمک به لاله او را به بيمارستان رسانده است. ماموران به خانه پدر لاله رفتند و تحقيقات خود را آغاز کردند اما پدر لاله گفت نمي داند چه اتفاقي افتاده است اما از کسي شکايتي ندارد.
در حالي که اين مرد حاضر به همکاري با پليس نشد ماموران احمد -برادر لاله-را بازجويي کردند. مرد جوان هم مدعي شد از ماجرا بي اطلاع است. بعد از پنج روز وقتي به ماموران خبر دادند لاله در بيمارستان جان باخته است مادر لاله به قتل اعتراف کرد و گفت خودش دخترش را کشته است. ماموران مبارزه با قتل اداره آگاهي تهران وقتي پرونده را به دست گرفتند يک بار ديگر بازجويي هاي خود را آغاز کردند. مطابق گزارش بيمارستان وقتي لاله را به مرکز درماني انتقال دادند اين ادعا مطرح شد که او از پله ها به پايين پرت و دچار شکستگي سر شده است اما زماني که دخترنوجوان مورد معاينه قرار گرفت مشخص شد گلوله اي در مغز اين دختر است.
کارآگاهان با توجه به اين يافته ها، حدس زدند احمد قاتل باشد و مادر لاله به دروغ اين جرم را گردن گرفته است اما احمد منکر قتل خواهرش شد و زن ميانسال با اصرار به پليس گفت خودش قاتل است. با توجه به اعتراف اين زن و بازسازي صحنه جرم پرونده با صدور کيفرخواست به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد. روز گذشته زن ميانسال به اتهام قتل دخترش پاي ميز محاکمه رفت. در ابتداي جلسه سيدرضايي نماينده دادستان تهران در جايگاه حاضر شد و گفت با توجه به اعتراف متهم و بازسازي صحنه قتل و با توجه به اينکه ولي دم اعلام رضايت کرده است مطابق ماده 612 قانون مجازات اسلامي درخواست مجازات متهم را دارد.
در ادامه متهم در جايگاه حاضر شد. او گفت: اتهام قتل را قبول دارم و من دخترم را کشتم. روز حادثه گفت مي خواهد همين الان به شهر خودمان برگردد و در آنجا درس بخواند. مي گفت مي تواند در آنجا در رشته کامپيوتر موفق شود. من هم جواب دادم تو بايد صبر کني تا برادر و پدرت بيايند و بعد بروي اما به حرفم گوش نکرد همين که داشت از پله ها پايين مي آمد تا به سمت در برود کلت را برداشتم و به سمتش گرفتم مي خواستم او را بترسانم و قصدم اين نبود که بکشمش اما نمي دانم چه شد که سلاح شليک کرد. اين زن در مورد اينکه چطور کلت را مسلح کرد و کشيد توضيحي نداد و نتوانست جزييات بيشتري از اين قتل ارايه بدهد.
در اين هنگام قاضي عزيز محمدي –رييس دادگاه-از متهم خواست واقعيت را بگويد و گفت: زماني که دخترت کشته شد تو در حياط خانه مشغول رختشويي بودي و اين را همسايه ها هم تاييد کرده اند ضمن اينکه کارشناسان اسلحه گفته اند از سلاحي که تحويل آنها داده اي اصلاگلوله اي شليک نشده و مرمي پيدا شده هم استاندارد نبوده که بتوان آن را کارشناسي کرد و گفت از چه سلاحي شليک شده است. اين منطقي نيست که دختري آن هم تنها و بدون هيچ پشتوانه اي يک شبه تصميم بگيرد براي ادامه تحصيل به شهر ديگري برود ضمن اينکه خواهر مقتول اعلام کرد تا زمان قتل خواهرش در اين باره حرفي نشنيده بود. شوهر و پسرت هم گفته اند آن روز در خانه بودند اما تو مدعي هستي آنها در منزل نبودند. مدعي شدي پايين پله ها ايستاده و به سمت دخترت که بالاي پله ها بود شليک کردي اما کارشناسان گفته اند گلوله از فاصله اي نزديک و به صورت رودررو به مقتول شليک شده است چرا به اين ابهامات جواب نمي دهي و چرا واقعيت را نمي گويي؟ اگر پسرت احمد مرتکب اين کار شده است حقيقت را بگو .
متهم جواب داد: من خودم دست به اين قتل زدم و از ابهاماتي که شما مي گوييد هم خبر ندارم. اصلاهم نمي دانم چطور شد گلوله به سمت دخترم شليک شد و به سرش برخورد کرد. اين زن در مورد اينکه سلاح را از کجا آورده بود گفت: پسر خواهر شوهرم يک سال قبل از اين ماجرا کشته شده و سلاحش مانده بود برادرش کلت را به خانه ما آورد و گفت مادرش با ديدن اين يادگاري حالش بد مي شود و از من خواست آن را نگهداري کنم. من هم قبول کردم. وقتي دخترم رفت وسايلش را برداشت تا از خانه خارج شود من هم سلاح را برداشتم. کسي به جز من نمي دانست سلاح کجا است پسرم قاتل نيست او را متهم نکنيد.در اين هنگام قاضي گفت: احمد گفته از جاي اسلحه باخبر بوده است. متهم جواب داد: او دروغ گفته جوان است و متوجه نشده چه گفته است.
در ادامه وکيل متهم در جايگاه حاضر شد و گفت: اين قتل کار موکل من نبوده و همه مدارک نشان مي دهد او قاتل نيست و به صرف اينکه اعتراف کرده نمي توان او را قاتل قلمداد کرد. موکل من يک زن است و استفاده از سلاح را بلد نيست پس چطور مي توانست آن قدر دقيق آن هم طبق گفته کارشناسان از فاصله پنج متري به مغز دخترش شليک کند؟ چه انگيزه اي براي اين کار داشته است؟ دعواي ساده بين مادر و دختر مگر مي تواند انگيزه اي براي قتل باشد؟ اين زن حتي نمي تواند توضيح دهد سلاح را چطور دستش گرفته و آن را مسلح کرده است. بنابراين درخواست برائت موکلم را دارم.
بنا بر اين گزارش بعد از پايان جلسه دادگاه هيات قضات وارد شور شدند و متهم را به دليل کافي نبودن مدارک از قتل تبرئه کردند.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۲
انتشار یافته: ۱
شاید یک پیوندی میان کشته شدن پسر خواهر شوهر این خانم با مرگ ان دختر وجود داشته باشد. چرا توضیح بیشتری نداده اید? ایا برادر و پدر ان دختر محاکمه نمشوند? این که روشن است که مادر، دخترش را نکشته چرا همزمان پدر و پسر را محاکمه نکرده اند? نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟