بلوف انگليسي يا واقعيت ايتاليايي؟

وقتي يک تابوي شکست ناپذير مقابل چهره يي اسطوره يي قد علم کند، هنگامي که گروهي گرگ گرسنه برابر لشکري شکست خورده بايستند و البته اهالي يک کشتي متلاطم رودرروي رياضيدانان مسلط به علم کسب سه امتياز قرار بگيرند، بايد هم از ضعيف ترين جمع يک گروه چهارنفره به عنوان اصلي ترين کانديداي عبور از گذرگاهي سخت نام برد. حالا به زبان ساده حرف بزنيم.

به نوشته اعتماد، مورينيو فقط يک بار مقابل فرگي شکست خورده است. رم اسپالتي به راحتي مي تواند براي آرسنال نه چندان قدرتمند دردسرساز شود و يووه هم که هميشه يووه است. پس واي به حال چلسي و خوش به حال ليورپول.

«سامي لي» دستيار بنيتس با خود عهد کرده تا پايان آخرين بازي دور برگشت مرحله يک هشتم نهايي به اظهارنظر نپردازد اما خب نمي تواند گزيده تصاوير قرعه کشي جمعه گذشته را ببيند و به شانس بيشتر ليورپول اشاره نکند.

او گفت؛ «ليورپول مي تواند رئال مادريد را حذف کند چون مربي بزرگي به نام رافا بنيتس را روي نيمکت دارد.» لي فراموش کرد از فرناندو تورس اسم ببرد. براي ستاره 19 ساله تيمي در قواره اتلتيکو مادريد، رئال مادريد قابل احترام ترين نام ليگ قهرمانان محسوب مي شد و اکنون عدم تغيير آن ديدگاه به «ال نينو» نيرو داده تا هر چه زودتر بر آسيب ديدگي غلبه کند. حتي نگراني هاي مربوط به بازي در زمين رئال مادريد هم بيهوده به نظر مي رسد زيرا ليورپول در فصل جاري دستاوردهاي غرورآميزي مانند شکستن طلسم شکست ناپذيري چلسي در خانه را رقم زده است.

فراموش نکنيد تورس و ولکات فوريه به اوج آمادگي مي رسند و آن گاه تئوري جنگ انگليس مقابل ساير اروپا رنگ جوان تري به خود مي گيرد. پس از فينال تمام انگليسي فصل گذشته بايد منتظر يک ضيافت ديگر از نوع انگلوساکسون ها باشيم. در اين بين فقط بارسلوناي آماده در مرحله يک چهارم نهايي موي دماغ خواهد بود.

تنها کد پستي باشگاه هاي انگليسي، انگليسي است اما در زمانه يي که ساير باشگاه هاي اروپايي هم «خارجي پسند» شده اند، نمي توان از بومي زدايي آنها ايراد گرفت. به ليست فروش منچستريونايتد در ساليان اخير بنگريد. شياطين سرخ هاينتزه، نيستلروي و بکام را به رئال مادريد فروخته اند. جالب است حتي يک اسپانيايي هم به پرافتخارترين تيم دنيا فروخته نشده اما حالا فرگوسن مي گويد حتي يک ويروس هم به سفيدپوشان نمي فروشد.

در جواب آن دسته از خوش خيال هاي انگليسي بايد بگوييم برخلاف انتظار چلسي، منچستريونايتد، آرسنال و ليورپول مدعيان اصلي فتح ليگ قهرمانان نيستند و مي توان گفت به نوعي از رقيبان مرحله يک هشتم نهايي مي هراسند. ليورپول بيشترين بخت را دارد.

تيم بنيتس مقابل بزرگ ترين رقيبان خيلي راحت از اندوخته خود دفاع مي کند و قواعد زنده ماندن در بازي هاي دومرحله يي را هم مي داند. سه انگليسي ديگر شرايط متفاوتي دارند؛ چلسي تازه از نيمه اکتبر اوج گيري را شروع کرده، آرسنال پنج بار در ليگ برتر سر تعظيم فرود آورده و منچستريونايتد حتي در شکست دادن امثال ساندرلند و هال سيتي هم مشکل دارد. البته ناکامي سنتي آنها مقابل تيم هاي ژوزه مورينيو نيز در جاي خود قابل تعمق است.

البته اگر پازل ها را کنار هم بچينيم، اميدواري هايي خواهيم يافت. ايتاليايي ها ذاتاً در ديکته سلطه خود مشکل دارند و رئال مادريد اخراجي نيمکت تاتنهام را ناجي خود قلمداد مي کند. اما تيمي مانند منچستريونايتد مقابل افتخارآفرينان پرتداومي مانند رئال مادريد و ميلان ادعاي برتري ندارد.

خامه روي کيک. مي گويند بردن ليگ قهرمانان به سادگي بلعيدن خامه روي کيک است. پس با توجه به اينکه انگليسي ها ليگ برتر را دشوارترين جنگ فوتبالي مي دانند، بازي ديروز آرسنال و ليورپول بايد جذاب تر از اتفاقات بازي ورزشگاه المپيکوي رم باشد. شايد هم واقعاً با يک بلوف انگليسي مواجه شده ايم.