دولت ميرحسين، ائتلافي بود و نتيجه خوبي داشت

بحث دولت ائتلافي و دولت وحدت ملي را شايد بتوان در ميدان عمل يكي دانست.
محمدحسين مقيمي در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناك» اظهار داشت: شايد بتوان هر دو نظريه را در ميدان عمل يكي دانست. در دولت ائتلافي يعني هر كسي كه برگزيده شد، با احزاب مخالف صحبت كند و از آن احزاب افرادي را براي دولتش برگزيند كه در چهارچوب سياست‌هاي دولت كار كند. دولت وحدت ملي، يعني اين‌كه از پيش يكسري سياست‌هايي را مشخص كند؛ البته براي سياست‌هاي اجرايي نه سياست‌هاي كلي نظام، چراكه سياست‌هاي كلي نظام را رهبري و قانون اساسي مشخص كرده‌اند.

نماينده مردم خمين در مجلس هشتم در ادامه افزود: واقعيت اين است كه اگر بخواهيم مشكل‌هاي ممكلت را حل كنيم، بايد در چهارچوب سياست‌هاي نظام و ديدگاه‌هاي رهبري، همه با هم با همفكري و همكاري كاري كنيم كه همه گروه‌ها در آن حضور داشته باشند و برخورد حذفي با تجارب گذشتگان نداشته باشيم؛ مثلا دولت مهندس ميرحسين موسوي به صورت ائتلافي بود كه از همه گروه‌ها حضور داشتند و نتايج خوبي نيز گرفتند.

ايشان در پاسخ به اين پرسش كه در اوضاع كنوني سياسي، چه راهكاري به گروه‌ها و احزاب پيشنهاد مي‌كنيد، گفت: همه آنهايي كه جمهوري اسلامي، قانون اساسي و اصل ولايت فقيه را قبول دارند، بايد براي اداره كشور، احساس مسئوليت داشته باشند و همه به يكديگر كمك كنند. اگر دولتي گفت، من خودم مي‌توانم اين كار را به تنهايي انجام دهم، چون مردم به من رأي داده‌اند، هيچ ايرادي ندارد، اجازه دهيم كارش را انجام دهد؛ اين دقيقا عين همين كاري است كه هم‌اكنون با دولت كنوني مي‌كنيم. در كشور ما همه سهيم هستند و هم‌اكنون نيز براي پيشرفت و تلاش همه باشند؛ حالا با هر عنوان يا نامي.

همچنين «گئورك وارطان»، نماينده مسيحيان شمال ايران در مجلس شوراي اسلامي در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناك» اظهار داشت: مباحث كنوني ـ دولت وحدت ملي و دولت ائتلافي ـ احتياج به يكسري زيرساخت‌ها دارد كه يكي از آنها شكل‌گيري احزاب است. نكته مهم اين دو بحث اين است كه سخنانشان درباره افراد است و نه احزاب. اين راهكارها شايد به صورت مقطعي كاربرد داشته باشند، ولي مطمئنا كاركرد درازمدت ندارند.

اين نماينده مجلس هشتم در ادامه افزود: در خير بودن نيت كساني كه اين نظرات را مطرح مي‌كنند، هيچ شكي نيست. چون آنهايي كه اين مسائل را مطرح مي‌كنند، جزو سرمايه‌هاي اين نظام هستند و هيچ كس حق ندارد در اين نيت خير شك كند، ولي نكته مهم اينجاست كه اگر كسي هم مخالفت كرد، نيتش خير است، چراكه احساس مي‌كند يا زمان اجراي اين طرح مناسب نيست و يا اجراي آن به صلاح جامعه نبوده و عملي نيست.

وي با بيان اين‌كه بايد واقعيت‌ها را ديد و بعد راهكار مناسب در نظر گرفت، ادامه داد: متأسفانه، ما به درستي به سياست كلي‌نگري رفتار نمي‌كنيم و اغلب سياست‌هاي ما جزيي‌نگر است؛ براي مثال شما در سطح وزارتخانه‌ها، مي‌بينيد كه هر وزارتخانه‌اي، حيطه عملي خودش را ترجيح مي‌دهد. براي همين، فرهنگ كلان‌نگري بايد در كشور ما حاكم بشود و از تجربيات گذشته به خوبي استفاده كنيم، چراكه با استفاده از اين دو ديدگاه، مسلما بسياري از مشكلات ما حل خواهد شد؛ با شعار نمي‌شود مشكلات را حل كرد.