آقای رئیس جمهور، خبری هم از «تولید ملی» دارید؟

سخنان محمود احمدی‌نژاد در مجلس ایراد شد و‌‌ همان گونه که گمان می‌رفت، احمدی‌نژاد بدون شنیدن سخنان نمایندگان صحن مجلس را ترک کرد؛ موضوعی که البته چندان اهمیتی ندارد، بلکه مهمترین موضوعات مواردی است که رئیس جمهور در بعد اقتصادی به آن‌ها اشاره کرد و راهکارهایی که ارائه داد و مواردی که از آن‌ها گذشت و اشاره‌ای نکرد.

به گزارش «تابناک»، محمود احمدی‌نژاد در مجلس به چند موضوع اساسی اشاره کرد.

بنا بر این گزارش، محور سخنان رئیس جمهور، معضلاتی بود که از دید وی چهار موضوع عمده اقتصادی کشور در حال حاضر است و رئیس جمهور آن‌ها را چهار نقطه ضعف عمده کشور دانست؛ چهار نقطه ضعفی که وی برشمرد عبارتند از: جریان ثروت و سرمایه، ضعف سیستم بانکی، تحریم‌ها و وابستگی هزینه‌های دولت به نفت.

البته چهار راهکار مورد اشاره رئیس جمهور برای این نقاط ضعف نیز عبارتند بودند از: استفاده از زمین به عنوان یک ثروت ملی، استفاده از ظرفیت معادن، اجرای هدفمندی یارانه‌ها و در پایان اصلاح نظام بانکی.

وی به معضلات حاشیه‌ای دیگری نیز اشاره کرد که عمده‌ترین آن‌ها مشکلات قانون‌گذاری و اجرا بود و از نظر وی بی‌ثباتی در قوانین، مشکلات عدیده‌ای برای کشور پدید آورده که خطاب وی مستقیم به مجلس بود.

اما دو نکته اساسی در سخنان رئیس جمهور وجود داشت:

نخست این که روز اول و آخر دولت با هم فرقی ندارد و هر روز برای کار کردن اهمیت دارد.

دوم: در میان راهکارهای رئیس جمهور، هیچ سخنی از حمایت از تولید نبود.

رئیس‌‌جمهور اشاره کرد که گفته می‌شود، شش ماه بیشتر تا پایان دولت نمانده است و برخی می‌گویند که دولت دیگر کاری نکند. محمود احمدی‌نژاد این سخن را با این استدلال رد کرد که مگر روز اول و آخر دولت چه فرقی دارد؟

اکنون جای شگفتی است که محمود احمدی‌نژاد یک چنین پرسشی را مطرح می‌کند! بی‌گمان، تفاوت روز اول و روز آخر دولت در این است که اکنون بیش از هفت سال است، دولت نهم و دهم آزمایش خود را دست‌کم در حوزه اقتصاد پس داده و نشان داده که در این عرصه چند مرده حلاج است.

شاید آن دسته از افرادی که خطاب به دولت می‌گویند، در این روزهای پایانی دست از اجرای طرح‌های خود بشوید، با این دید این مطلب را مطرح می‌کنند که سابقه دولت در اجرای طرح‌ها چندان درخشان و چشمگیرنیست و ترس از اجرای طرح‌هایی که کار دست دولت بعدی دهد، منجر به بیان چنین مطالبی می‌شود.

در میان سخنان نمایندگان پس از رفتن احمدی‌نژاد نیز به این موضوع اشاره شد. غلامرضا مصباحی مقدم اشاره کرد: پاره‌ای از طرح‌های پیشنهادی رییس‌جمهور که خوب هم بود، مناسب اوایل دولت آینده است، نه اواخر این دولت.

همچنین احمد توکلی نیز اشاره نمود، از هشت سال دوره خدمت آقای احمدی‌نژاد، 2 هزار و 920 روز گذشته و دویست روز مانده است. دولت در این زمان باقی‌ مانده به سراغ آغاز طرح‌های بزرگ نرود، چرا که تا در اجرای این پروژه‌ها به تفاهم برسیم، زمان از دست رفته است. دولت در زمان باقی‌مانده طرح‌های موجود را قانونی انجام دهد تا خیر اجرای آن به ملت برسد.

رئیس جمهور بدون توجه به این که اکنون اعتماد عمومی جامعه از وی و تیم وی سلب شده است، می‌پرسد که چه فرقی میان روز اول و آخر دولت است؟ تفاوت مسلماً در اینجاست که اکنون مشخص است که دولت و اقدامات آن، نمی‌تواند به درستی فضای اقتصادی کشور را مدیریت کند و اقدامات دولت شاید تکرار اشتباهات گذشته است که همچنان دولت با اصرار بیهوده خود، سعی در بازگشت به آن‌ها دارد.

راستی، چه خبر از تولید ملی؟

اما نکته مهم دیگر در سخنان امروز احمدی‌نژاد در مجلس این بود که وی چهار راهکار برای برون رفت از وضعیت کنونی ارائه کرد که شاید کمتر کسی گمان آن را می‌برد: زمین، معدن، نظام بانکی و هدفمندی یارانه‌ها.

اما موردی که رئیس جمهور به هیچ وجه به آن اشاره نکرد، تقویت تولید ملی در کشور است که به ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری وی به شدت گرفتار معضلات عدیده و اساسی شده است.

این امر نشان می‌دهد که گویا محمود احمدی‌نژاد اعتقادی به تقویت تولید ملی و باوری به ظرفیت‌های آن ندارد و همچنین اعتقادی به دردسرهایی که برای این بخش با اشتباهات اقتصادی خود و کابینه‌اش رقم زده نیز ندارد.

نمایندگان نیز در سخنان خود در انتقاد به روش اجرای هدفمندی در دور نخست به موضوع حمایت از تولید ملی به شکل اساسی اشاره کردند. مصباحی مقدم گفت: هر کمکی به تولید، کمک به مردم است و چرا اصلاً بنا را بر این گذاریم که فقط پول در جیب مردم بگذاریم؟ باید به جای ماهی، ماهیگیری یاد مردم داده شود.

فولادگر نیز این مورد یعنی حمایت از تولید را در فاز اول ناچیز خواند و ادعای دولت در حمایت از این بخش زیر سؤال برد.

باهنر با اشاره به وضع نامساعد بنگاه‌های تولیدی تصریح کرد: مسأله بیکاری و فروپاشی برخی از بنگاه‌ها برای ما اظهر من الشمس است. ما می‌خواهیم سیستم بانکی نقدینگی و بقیه موارد را اصلاح کنیم و فکر می‌کنیم روند هفت سال گذشته به ‌رغم بخش‌هایی که قابل دفاع است، برخی شاخص‌های اساسی کشور را متزلزل کرده است.

اما اشاره نکردن احمدی‌نژاد به موضوع تولید ملی قابل توجه است. این امر از سویی نشان از آن دارد که اگر احمدی‌نژاد به دنبال اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه‌هاست، گویا با‌‌ همان فرمول فاز اول، راه را تعیین کرده و باز هم تولید در این مسیر نقش چندان پررنگی ندارد. شاید عدم اشاره محمود احمدی‌نژاد به این مقوله، ناشی از آن است که اساساً احمدی‌نژاد پاسخی برای اشکالات مطرح در این حوزه ندارد!

اشاره وی به ظرفیت معادن نیز در خور توجه است. به راستی چرا در این هفت سال ظرفیت این بخش دیده نشده و آیا منظور وی از ظرفیت بخش معدن، گسستگی از نفت، و توسل به معدن نیست و اساساً آیا قرار است از ظرفیت معادن کشور نیز مانند ظرفیت نفت و خام فروشی آن استفاده شود؟

به هر حال، محمود احمدی‌نژاد آنچه امروز برای مجلس و نمایندگان و در واقع ملت ایران آماده کرده بود، گفت؛ اما بر خلاف سخنان دیگر وی در ماه‌های اخیر، این سخنرانی به نظر یکی از ضعیف‌ترین و قابل انتقاد‌ترین سخنانی بود که ممکن بود رئیس جمهور بیان کند.