نهال خودرو يا ثمره گلخانه قهرمان‌سازي؟!

پينگ پنگ در طول حدود يك دهه‌اي كه با يك مديريت ثابت فعاليت مي‌كند، براي نخستين بار در چند روز اخير به يك موفقيت ارزشمند دست يافت كه علاوه بر پوشش دادن برخي ضعف‌هاي اين رشته، مسئولان داخلي اين رشته را بيش از هر زمان مدعي كرد اما آيا توفيق اخير تنيس روي ميز حاصل برنامه‌ريزي مستمر و اجراي دقيق اين برنامه‌ها براي ايجاد يك نسل قهرمان بوده است يا شرايطي غير از اين، چنين توفيقي را رقم زده است.

به گزارش خبرنگار ورزشي تابناك، نوشاد عالميان بدون مربي در مسابقات جهاني جوانان شرکت کرد و توانست با پيروزي بر رقيب ژاپني که قهرمان جهان بود بزرگ ترين شگفتي اين رقابت‌ها را رقم زند تا فدراسيون جهاني از اينکه عالميان بدون حضور مربي با يک کيف دستي حاوي مدارک، راکت و نگاه هايي رو به آسمان توانسته چنين بدرخشد، اظهار تعجب كند.

اين پينگ پنگ باز ۱۷ساله در سال‌هاي اخير در مسابقات فراواني به عنوان نماينده ايران حضور پيدا كرد اما نتواسنت هيچ‌گاه يك حضور چشمگير را در مسابقات بزرگ از خود به نمايش بگذارد و با توجه به اينکه در رنکينگ جهاني در بخش جوانان نفر بيست و ششم بود، شانس چنداني براي حضور در مسابقات نداشت اما به دليل انصراف برخي نفرات، توانست در اين مسابقات شرکت کند و در نهايت نيز توسط حريفي حذف شد كه عنوان قهرماني جهان را به خود اختصاص داد.

در اين ميان آنچه به عنوان يك سوال براي همگان مطرح مي‌شود، اين است كه آيا توفيقات بدست آمده توسط ستاره بابلي پينگ‌پنگ ايران حاصل يك برنامه‌ريزي بلندمدت بوده و گفته‌هاي مسئولان فدراسيون تنيس‌روي ميز مبني بر برنامه‌ريزي بلند مدت براي اين قهرمان با ديگر گفته‌هايشان با اين مضمون كه اين موفقيت عالميان به هيچ عنوان قابل پيش‌بيني نبود، تناقض ندارد؟ آيا هر برنامه‌ريزي نقاط شروع و نقاط هدفي ندارد كه در صورت دقت اين برنامه، در زمان تعيين شده به اين نقاط هدف دست يافت؟ در اين صورت، برنامه‌ريزي به اجرا گذاشته شده براي پينگ‌پنگ با چه كميت و كيفيتي بوده كه اينچنين نتايجش غيرمنتظره جلوه مي‌كند؟

آيا او نيز همچون بسياري از ستاره‌هاي سال‌هاي اخير ورزش ايران، نهالي خودرو نيست كه حتي در غياب مربي و تيم همراه با اتكاء به توانمندي‌هاي خاصش، در ظرف يك پديده ظاهر شده و با توجه به آنكه دو تن از بستگانش از پينگ‌پنگ‌باز بوده‌اند، خودجوش رشد نكرده و يا يك پروسه استعداديابي جامعي او را به اردوهاي تيم ملي راهنمايي كرده است؟

در صورتي كه پذيرفته شود، برنامه‌ريزي كارآمدي وجود داشته و عالميان در يك پروسه زمانبدي شده و نه بر اساس قضا و قدر، شناسايي و به اين سطح رسيده، آيا خداي ناكرده در صورت آسيب‌ديدگي‌اش از ناحيه دست، مي‌توان جايگزيني در حد و اندازه او را راهي رقابت‌هاي قهرماني جهان كرد؟

در واقع چگونه براي پينگ‌پنگ ايران برنامه‌ريزي شده كه پس از اين سال‌ها، تنها يك نفر مي تواند به عنوان پشتوانه تنيس روي ميز كشور، در حد و اندازه كسب عناوين قهرماني ظاهر شود و رساندن تنها يك قهرمان به پاي سكوهاي توزيع مدال، چه مفهومي جز پرورش گلخانه‌اي قهرمانان در برخي رشته‌ها از جمله پينگ‌پنگ را تداعي مي كند؟

نبايد اين نكته را از نظر دور داشت در حال حاضر آنچه با لفظ پشتوانه‌سازي خوانده مي‌شود، ايجاد يك نسل يا حداقل گروهي از قهرمانان در رشته هاي مختلف ورزشي است كه بتوانند، تيم‌هاي ملي رده‌هاي سني مختلف را به طور كامل تغذيه كرده و در صورتي كه تيم‌هاي ملي، نتوانند با داشته‌هاي داخلي در تمام رده‌ها، عناوين مطلوبي بدست آورند، عنوان پشتوانه‌سازي ناقص يا پرورش گلخانه‌‌اي قهرمانان براي آن صدق مي كند.

اگرچه سطح پينگ پنگ ايران در قياس با ديگر كشورهاى آسيايى پايين تر است و توقعاتي همچون كسب موفقيت‌‌هايي متعدد در حد و اندازه مدعيان غرب و جنوب غرب آسيا حداقل در اين مقطع نمي‌توان داشت اما اين واقعيت باعث نمي‌شود كه با كسب يك عنوان پنجمي جهان، تمامي ضعف‌ها را در پس آن پنهان كرد يا ناديده گرفت و اين پرسش اساسي را به فراموشي سپرد كه عالميان به عنوان تنها پديده امروز پينگ‌پنگ ايران، نهال خودرو است يا ثمره گلخانه قهرمان‌سازي؟!