بزرگنمايي،آفت ورزش و افتخار!؟
هر روز در اقصي نقاط دنيا مسابقات ورزشي با سطوح مختلف برگزار مي شود و ايران در 49 رشته ورزشي داراي فدراسيون، در صدها شاخه گوناگون با ورزشكاران ساير كشورهاي جهان رو به رو مي شود.
به گزارش ايپنا، علي رغم اهميت و تاثير حضور در ميادين بينالمللي به منظور كسب تجربه و همچنين به دست آوردن عناوين و مدالهاي رنگارنگ، سطح و درجه رقابتها در اولويت سرمايه گذاري براي اعزام ورزشكار به مسابقه را دارد.
در حالي كه سازمان عريض و طويل ورزش، كميته ملي المپيك و البته شوراي برون مرزي با بيش از 30 عضو وظيفه بررسي شرايط مسابقه، سطح و كيفيت رقابتها، شرايط اعزام ورزشكار و .. را بر عهده دارند، مكرراً ناهماهنگيهاي زيادي دراين زمينه ديده شده است.
عليرغم تعدد اعزام ورزشكار ايراني به تورنمنتهاي خارج از كشور ولي باز هم مسائلي به وجود مي آيد كه همچون دو لبه تيغ هر دو سر آن مسئولان ورزش كشور را زير سوال ميبرد.
1-فرض كنيد زماني كه يك تيم شامل 10 و 12 ورزشكار با هزينه ميليوني آماده حضور در يك مرحله مسابقه خارج از كشور شود و پس از تائيد سازمان تربيت بدني، كميته ملي المپيك و شوراي برون مرزي راي به اعزام تيم دهند مرحله دوم هزينه ها براي سفر، اسكان و .. ورزشكاران آغاز مي شود.
در حالي كه پرونده اعزام تيم X به مسابقات y پس از پروسه چند هفته اي در دستگاه هاي ورزشي مورد بررسي قرار مي گيرد، بارها شاهد اعزام هاي غير هماهنگ بوديم.
2-درحالي كه مسئولان فدراسيون يا مربيان تيم، حضور در تورنمنتها و مسابقات خارجي را براي آمادگي ملي پوشان خود عاملي مثبت ميانگارند و در برخي موارد همچون فدراسيون دو و ميداني به دليل نداشتن فضا و امكانات لازم براي تمرين دو و ميداني كاران مسابقات خارج را جايگزين اردو كردهاند، مي توانيد تصور كن بعضي از اعزام ها صرفا به دليل كسب تجربه و به دور از انتظار كسب عنوان و مدال است.
اما گاهي اوقات عاقبت اين اعزام ها سنگي در بيابان انداختن است زيرا علي رغم هدف طي چند سال گذشته چنين مواردي در عرصه ورزش كشور بسيار زياد مشاهده شد. به طور مثال كسب عناوين كذايي مسابقات پاروليفتينگ در مسابقات برون مرزي، اعزام تيم با هزينه چند دو ميليوني به مسابقات يك قل دو قل پياده روي، طناب كشي و .. ممناعت از اعزام تيم ملي آمادگي جسماني به مسابقات جهان مسكو و در مقابل اعزام يك ورزشكار از فدراسيون ژيمناستيك با هزينه شخصي به مسابقات و ...
آخرين افتخار كذايي كه توسط مسئولان سازمان تربيت بدني، كميته ملي المپيك و فدراسيون مربوطه بزرگنمايي شد و در قالب گزارش غير واقعي نمايي مسئولان تيم براي شركت در مسابقات داراي سطح يا حتي فاقد هيچگونه درجه و كيفيت جهان كه تنها آمادگي ملي پوشان يك رشته ورزشي است، به دست آوردن يك عنوان اتفاقي در يك مسابقه نامعتبر به عنوان افتخار آفريني براي نظام جمهوري اسلامي ايران مطرح مي شود.
اين درحالي است كه جايگاه ورزش 50 ساله كشورمان كه با نظر و حمايت مقام معظم رهبري و رياست جمهوري در سطح جهان مطرح است، فراتر از افتخار ورزيدن به عنوان چندمي كه يك مسابقه نامعتبر خارجي و بدون حضور ورزشكاران مطرح جهان مي باشد.
و سندي بر اين مدعا حضور اخير تنيس بازاران كشورمان در مسابقات بين المللي كنياست. كساني كه با اين رشته ورزشي آشنايي دارند از درجه بندي سطوح مسابقات از گريد 1 تا 5 آگاهند و مراجعه به سايت فدراسيون بين المللي تنيس به سادگي نشان مي دهد اين مسابقات كه فدراسيون تنيس كشورمان با بزرگ نمايي آن را در سطح مسابقات جهاني نشان داده است داراي گريد 4 است. و شركت كنندگان در آن به جز يك نفر كه داراي رتبه 99 جهاني است رتبه هاي بالاي 1000 و يا 2000 جهان را دارند. يعني از تنيس بازان كشورمان كه داراي رتبه هاي حدود 600 جهاني هستند نيز سطح پايين تري دارند. البته اين موضوع تلاش تنيس بازان جوان كشور را زير سوال نميبرد اما جاي تاسف دارد وقتي بدانيم اعزام تنيس بازان ما نيز كه خبر پيروزي هاي آنها در سايت فدراسيون تنيس با افتخار منتشر مي شود با هزينه شخصي پدر يكي از اين تنيسورها انجام شده است.
اين جريان به خودي خود داراي مشكل نيست و شركت در مسابقاتي كه هر روزه به تعداد زيادي در كشورهاي مختلف جهان برگزار مي شود از جنبه تداركاتي و بالا بردن رنكينگ بازيكنان بسيار مفيد هم هست اما عملكرد فدراسيون تنيس و اينكه اين اعزام و پيروزي را به گونه اي ديگر به نمايش مي گذارد تاسف برانگيز است.
