شهیدی که هم‌سلولی رهبر انقلاب بود

ماه‌هاست که همدان در تدارک برگزاری نخستین یادواره شهدای فرهنگی کشور است؛ یادواره‌ای که قرار است ۲۳ آذر به یاد و نام چهار هزار و نهصد معلم شهید به ویژه شهید حاج محمد طالبیان برگزار شود.
در بزرگی و بلندمرتبگی شهید طالبیان، همین بس که مقام معظم رهبری در سال ۹۰ او را شهید نمونه کشوری معرفی و سال ۸۹ نیز در دیدار با برگزارکنندگان کنگره شهدای استان همدان، از شهید طالبیان به نیکی یاد کرده و گفتند که در دوران مبارزات انقلابی و اسارت در زندان‌های ساواک با این شهید بزرگوار آشنا شده‌اند.

به گزارش «تابناک»، رهبر معظم انقلاب در این دیدار خاطرنشان کردند: باید یاد این مرد زحمتکش و مبارز واقعی را که ما می‌شناختیم، گرامی بداریم.

برگزاری این یادواره، بهانه‌ای شد تا نگاهی اجمالی به زندگی بزرگ معلم جاویدالاثر نهاوندی داشته باشیم؛ هرچند واژه‌ها و کلمات از بیان بزرگی ایثار و فداکاری او ناتوان است.

شهید طالبیان هفتم دی ۱۳۱۶ در شهرستان نهاوند دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را تا دوره دبیرستان در زادگاهش گذراند و با شرکت در آزمون سراسری در دانشگاه اصفهان پذیرفته شد.

با قرآن و مفاهیم دینی و معارف الهی انس داشت و با وجود مشکلات و عقب‌ماندگی‌های موجود در دوران پهلوی به تحصیل دانش پرداخت و با موفقیت کامل مدرک کار‌شناسی گرفت. این در حالی بود که در آن دوران، افرادی که در شهرهایی چون نهاوند تحصیلات عالی داشتند، بسیار کم بود و بیشتر مردم به دلیل مشکلات اقتصادی، توان پرداختن به درس را نداشتند.وی در سال ۱۳۴۹ از اصفهان به زادگاهش بازگشت و در دبیرستان کورش (سابق) تدریس فقه را بر عهده گرفت. همزمان با تدریس با راه‌اندازی انجمن ضدبهائیت به مقابله با افکار التقاطی بهائیان ـ که با حمایت‌های حکومت شاه انجام می‌شد ـ پرداخت و همین کار موجب شد تا ساواک، مدت‌های بسیاری او را زیر نظر گیرد، ولی به دلیل زیرکی این شهید بزرگوار، موفقیت چندانی به دست نیاوردند.

محمد طالبیان مدتی بعد با گسترش فعالیت‌های انقلابی خود به گروه انقلابی «ابوذر» که از مبارزان بزرگی تشکیل شده بود، پیوست و کارهای بسیاری ضد حکومت شاه انجام داد.

مدتی بعد، شماری از همرزمان محمد دستگیر شده و شش نفر از نزدیک‌ترین دوستانش را اعدام کردند. او کسی نبود که با این مشکلات، دست از مبارزات خود بردارد. سال ۱۳۵۲ به ‌دست نیروهای امنیتی شاه دستگیر و پس از تحمل شش ماه شکنجه به پانزده سال زندان محکوم شد.

با سرنگونی حکومت شاه و پیروزی انقلاب اسلامی از زندان آزاد شد و مسئولیت‌های متعددی در آموزش و پرورش، وزارت کشور و سازمان‌های دیگر بر عهده گرفت.
پس از آغاز جنگ تحمیلی، بی‌هیچ تردیدی از مسئولیت خود استعفا داده و راهی جبهه شد تا با دشمن مقابله کند. در جبهه‌های جنگ و مناطق عملیات عاشقانه حضور یافت و تا آخرین روزهای جنگ با وجود سن بالا با پذیرش مسئولیت‌، مبارزه‌ای را که از سال‌ها قبل ضد کفر آغاز کرده بود، ادامه داد.

جنگ پایان یافته بود و محمد طالبیان ناراحت از اینکه پس از سال‌ها مبارزه و شکنجه، توفیق شهادت را ندارد.

سال ۱۳۷۰سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تصمیم گرفت به پایگاه منافقان کوردل در منطقه عمومی خانقین حمله کرده و با نابودی این پایگاه، ضدانقلابیون مستقر در آن را به هلاکت رسانده یا متواری سازد تا مردم ساکن در مناطق مرزی از شرارت‌های آن‌ها در امان باشند. محمدطالبیان با پافشاری فراوان توانست با نیروهای انجام‌دهنده این عملیات همراه شود و در حین انجام این عملیات در دوازدهم فروردین ۱۳۷۰ به دست منافقان به شهادت رسید.

در بخشی از وصیت‌نامه این شهید بزرگوار آمده است:

«... و ما در زمان غیبت باید با خودسازى و به کار بردن دستورات دین، زمینه‌ساز قیام آن امام معصوم (ع) باشیم. از ابتداى خلقت انسان، جنگ بین حق و باطل وجود داشته و زمانى دشمن خارجى بوده و زمانى دشمن درونى و خانگى و جنگ عقل با شهوت و شیطان و مظاهر شیطانى و نفس اماره و جنگ خلاصه، همیشه با بشریت همراه است و پیروزى عقل بر نفس اماره،‌‌ همان جهاد اکبر است و پیروزى در این جهاد، احتیاج به ممارست و تمرین در جهاد اصغر و شرکت در جبهه دارد.

جنگ ما جنگ عقیده و مهم‌تر از جنگ براى سرزمین است و چون اکنون جنگ ما جنگ عقیده است؛. استکبار جهانى به طور وسیع براى شکست ما سرمایه گذارى کرده و در این جنگ، شخص آسان از امکانات مالى گذشته و حتى از جان و فرزندانش می‌گذرد و استکبار جهانى ان‌ شاءا... با شکست قطعى روبرو خواهد شد. اکنون جنگ ما با عراق، جنگ دو ملت نیست بلکه جنگ بین اسلام و استکبار جهانى است که با پیروزى در این جنگ نه تنها عراق را از دست کفر صدامى نجات مى‌دهیم بلکه استکبار شرق و غرب به خصوص شیطان بزرگ ان شاءالله شکست خواهد خورد و شر اینان را از سر مستضعفین جهان کوتاه خواهیم کرد».

در پایان یادآور می‌‌شویم که مردم استان همدان در دوران دفاع مقدس، بیش از هشت هزار شهید تقدیم انقلاب کردند که از این بین ۲۰۹ نفر، شهدای فرهنگی هستند.