رقابت مویرگی دولت و شهرداری تهران

مشایی و قالیباف، مهمترین چهرههای انتخاباتی روزنامههای امروزند. بلاتکلیفی کلی رسانههای ایرانی درباره تحولات خاورمیانه همچنان ادامه دارد و اخبار اقتصادی مهمی هم هستند که گاهی جنبههای مهم آن در هیاهوی روزمره گم میشود.
مسئولین یاد بگیرند
روزنامه «ملت ما» در صفحه دوم خود مسئولین کشور را به یادگیری دو مسأله توصیه کرده است. محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به شرایط حساس کشور گفته: «مسئولان زندگی با یکدیگر را یاد بگیرند».
از سوی دیگر، محمدصادق کوشکی، استاد دانشگاه تهران به مسئولان درجه یک توصیه کرده که برای حضور در مناظرات تمرین کنند. از نگاه وی گفتوگوهای تلویزیونی نباید فضایی برای تبادل اتهامات باشد.
تغییر وضعیت فلسطین، خوب یا بد؟
در حالی که چنین تغییری میتواند به طور ضمنی به معنای پذیرش راهکار دو دولت از جانب محمود عباس تلقی شود و این با سیاست اعلام شده ایران درباره تعلق فلسطین از بحر تا نهر به مردم فلسطین در تقابل است، روزنامهها به طور کلی از ضربهای که اجماع جهانی به اسرائیل زده، استقبال کردهاند؛ اما سخنان فلسطینیهایی را که تأکید نمودهاند از یک ذره از سرزمین فلسطین نخواهند گذشت، نیز در صفحات خود آوردهاند.
شاید شدیدترین مخالفت با رویداد آخرین ساعات پنجشنبه در روزنامه جمهوری اسلامی آمده است که این اتفاق را «مصوبهای برای انحراف آرمان فلسطین» دانسته و در میانه مطلب خود آورده است: «پذیرش نیم بند فلسطینیها به عنوان «کشور غیر عضو ناظر»، تنها خاصیتی که برای ملت فلسطین دارد، این است که از این پس به آنها این حق داده میشود که علیه تجاوزات و جنایتهای رژیم صهیونیستی، که برای آن توقفی متصور نیست، به دیوان داوری لاهه شکایت ببرند! و در عوض، خفت ادامه مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی و به رسمیت شناختن این رژیم غاصب و چشم پوشیدن بر غصب بخش اعظم خاک فلسطین را به جان بخرند و این همه خفت را «عضویت در سازمان ملل» بنامند که تاکنون برای هیچ یک از اعضای این سازمان، جز اعضای دارنده حق وتو، سودی برنداشته است».
مشایی،
قالیباف و انتخابات ریاست جمهوری
اما در اخباری که به نامزدهای احتمالی انتخابات مربوط میشود، مشایی و قالیباف مهمترینها هستند. روزنامه جمهوری اسلامی مدعی شده که مشایی هفته پیش در سفزی پنهانی به کرمانشاه رفته است. روزنامهها سخنان غفوریفرد را در مورد نامزدی مشایی در مجلس بازتاب دادهاند و گمانهزنی در مورد احتمال نامزدی وی ادامه دارد. این در حالی است که تهران امروز از زبان وی گفته که اگر مشایی نیاید، الهام از جانب دولت نامزد انتخابات خواهد شد.
تهران امروز که به قالیباف نزدیک است، در صفحه نخست خود، ضمن اینکه جمله «عدالت نباشد، پیشرفت وجود نخواهد داشت» را از سخنان وی در بانکوک به همراه تصویری از وی در صفحه نخست خود آورده است. در همین صفحه، خبر دیدار قالیباف با خاتمی، هاشمی و سید حسن خمینی را به نقل از روابط عمومی شهرداری تهران تکذیب کرده است.
رقابت دولت و شهرداری تهران که به روشنی در روزنامههای دو طرف دیده میشود، در صفحه جامعه روزنامه اعتماد و از زاویهای دیگر مورد توجه قرار گرفته است. این روزنامه خبر داده که رقابت دو طرف برای ایجاد شبکههای مویرگی ادامه دارد. در این چهارچوب قرار است نمایندگیهای فرمانداری تهران در مناطق ۲۲گانه شهر تهران، آغاز به کار کنند تا بنا به ادعای فرمانداری تهران، دسترسی مردم به فرمانداری تسهیل شود. از سوی دیگر، مقامات شهرداری از بالا رفتن سطح همکاری مساجد و سرای محلات و تعیین هیأت امنای محلات خبر دادهاند.
آن چه از اقتصاد که پنهان مانده است.
خبر آغاز تحول نظام بانکی کشور در صفحات برخی روزنامهها مورد توجه قرار گرفته، ولی گویا تحول نظام بانکی به عنوان یکی از سرفصلهای مهم تغییرات اقتصادی کشور به میزان کافی مورد توجه روزنامهها قرار نگرفته است.
اما در این میان، دو مطلب جالب در دو روزنامه قانون و دنیای اقتصاد شایان توجه است. روزنامه قانون برای توصیف مناسب آن چیزی که تصمیمات ساعتی دولت خوانده میشود، بخشنامههای متفاوت اقتصادی دولت در هفتههای اخیر را فهرست کرده که به صورت زیر است.

مطلب مهم دیگر، سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد به قلم پویا جبل عاملی است که بخشی از آن به قرار زیر است:
دورهای بود که بیشتر نقدها بر این متمرکز بود که مثلاچرا اقتصاد ایران به جای رشد اقتصادی ۸ درصدی به رشد ۵ درصدی رسیده است. پرسشها این بود که چگونه باید منابع و پتانسیل اقتصاد ایران را به گونهای سامان داد که رشد اقتصادی به سطح مصوب برنامه برسد یا از آن جلو بزند. روزگاری پرسشها این بود که چگونه با وجود رشد اقتصادی بالامی توان تورم ۱۶ یا ۱۷ درصدی را کنترل کرد. پرسش این بود که چگونه میتوان روند منطقی سرمایه گذاری و تجارت با کشورهای پیشرفته را بیشتر از این کرد و از علم و مدیریت و تکنولوژی آنان استفاده کرد.
اما حال سؤالهای دیگری ذهن سیاست گذاران و کارشناسان را به خود جلب کرده است. پرسش این است که چگونه جلوی کمبود فلان کالای استراتژیک را بگیریم؟ چگونه نگذاریم ذخیره دارویی به پایان رسد؟ چگونه جلوی جهش قیمت کالایی را بگیریم که در سفره مردم است؟ چگونه نگذاریم رشد اقتصادی پایینتر از این بیاید؟ چطور جلوی نه خود تورم که جلوی شتاب آن را بگیریم؟ چطور مانعی بسازیم در جلوی افت محسوس صادرات؟ چطور نگذاریم رشد منفی دو رقمی تجارت خارجی، سه رقمی نشود؟ چطور بدون کاهش بیشتر ذخایر ارزی، ثبات بازار ارز را افزون کنیم؟ چطور تحریمهای تازه را دور بزنیم؟ چطور میتوان بدون بخشنامهای تازه جلوی بیثباتی بازارها را گرفت؟ این تغییر در سطح دغدغههای اقتصادی برای بسیاری از ناظران، کارشناسان و حتی سیاستمداران ملموس است. تغییری که خود نمایانگر وضعیت اقتصاد ایران است. اگر آمار نشان میدهد که تورم با سطوح ابتدای دهه ۱۳۷۰ قابل مقایسه است و از سوی دیگر سطح رشد اقتصادی با آمار نیمه جنگ تلاقی یافته است و این هر دو به عنوان معدل عملکرد اقتصاد ایران نشانی از موقعیتی نامناسب دارد، پرسشها و اهداف کوتاه مدت مجریان نیز به طور آشکارتری موقعیت کنونی را به دست میدهد. زمانی اقتصاد ایران میتواند مدعی آن باشد که در جهت ترقی گام بر میدارد که روند نزولی سطح پرسشهای آن متوقف شود. امری که اگرچه به باور بسیاری در کوتاه مدت رخ نخواهد داد، اما حادثهای غیرعملی نیست.


