ایمن سازی؛ اولویت ساماندهی بافت های فرسوده

عضو کمیسیون عمران مجلس، با تاکید بر ضروت توجه به بحث مدیریت بحران در کلانشهرها، گفت: بی‌توجهی به نوسازی بافت‌های فرسوده در کلانشهر تهران می‌تواند در صورت بروز حوادثی همچون زلزله منجر به فجایع انسانی شود.

عباس فلاحی باباجان، با بیان اینکه مساحت بافت فرسوده شهری در کشور ۷۲ هزار هکتار است، افزود: در زلزله‌های اخیر کشور، افرادی که کشته شدند اکثرا ساکن بافت‌های فرسوده و قدیمی شهر بودند که این خطر در کلانشهر‌هایی نظیر تهران نیز در صورتی که به موقع در مورد نوسازی و بهسازی بافت‌های فرسوده اقدام نشود، احساس می‌شود.

نماینده اهر و هریس در مجلس شورای اسلامی، با تاکید بر اینکه در روزهای گذشته زمین در قریب به پنج نقطه کشور دچار رانش‌های بالای ۲ ریشتر شده، تصریح کرد: اگر چنین اتفاقی در مقیاس بزرگتر در تهران حادث شود، این شهر با بحران انسانی روبرو می‌شود.

فلاحی با تاکید بر ضرورت برنامه‌ریزی جدی برای حل مشکل بافت های فرسوده در کشور به ویژه تهران، گفت: در صورت بروز حوادثی همچون زلزله نه تنها بافت های فرسوده در اولویت تخریب هستند بلکه بعد از زلزله هم امکان خدمات رسانی به آنها به دلیل تراکم زیاد و تنگ بودن معابر با مشکلات جدی روبرو خواهد شد.

وی با مهم خواندن بحث مدیریت بحران در کلانشهر‌هایی همچون تهران، یادآور شد: مدیریت بحران در تهران از جمله نگرانی‌هایی است که باید برای آن راهکاری مناسب اندیشیده شود، به طور مثال وقوع زلزله احتمالی در تهران ضرورت توجه به موضوع مدیریت بحران را بیش از پیش آشکار می‌کند.

این نماینده مردم در مجلس نهم، با تاکید بر اینکه بی‌توجهی به موضوع مدیریت بحران در کلانشهرها به ویژه تهران آثار جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت، تصریح کرد: مدیریت شهری، مدیریت کلانی است که باید در نگاهی جامع‌نگر به آن، همه چیز در نظر گرفته شده و همه جوانب دیده شود.

وی با یادآوری بخشی از مشکلات و معضلات شهری، گفت: بافت شهری، معابر و خیابان‌های ما مشکلات جدی دارند که اگر این مشکلات بویژه در زمینه بافت‌های فرسوده مرتفع نشود، کشور با مخاطرات جدی روبرو خواهد شد.

عضو هیات رئیسه فراکسیون مدیریت شهری و روستایی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به طرح تفضیلی شهر تهران و طرح تشویقی تراکم اضافی برای نوسازی بافت‌های فرسوده، تاکید کرد: این طرح موافقان و مخالفان خود را دارد، ما در شهر‌ها دو نوع توسعه داریم یک  نوع توسعه عمودی و دیگری توسعه افقی است که هر دوی این عوامل به ظرفیت‌های توسعه  زمین باز‌می‌گردد و در این رهگذر اگر امکان توسعه به صورت عمودی فراهم باشد، می‌توان این اقدام را مفید خواند.