باش تا ببينيم چه مي شود

اخراج برند شوستر از سرمربيگري رئال مادريد که روز سه شنبه رخ داد، طبق انتظارات عامه بود. به همان ميزان که همه منتظر وقوع اين اتفاق بودند، انتظار اين را نداشتند که جانشين شوستر خوان د راموس باشد. در واقع در تمام طول هفته هاي گذشته رامون کالدرون رئيس باشگاه رئال مادريد بارها به طور خصوصي به خبرنگاران گفته بود با وجودي که جايگاه شوستر در خطر است، يک چيز را مي تواند با اطمينان به آنها بگويد؛ اينکه سرمربي سابق سويا و تاتنهام براي جانشيني شوستر به «برنابئو» نخواهد آمد.

به گزارش اعتماد و به نقل از تايمز، حرکاتي اينچنيني- انکارهاي شوستر براي کنار رفتن و انکار روساي باشگاه درآوردن راموس- در رئال مادريد جديد نيست؛ باشگاهي که تحت هدايت کالدرون به عنوان رئيس و پردراگ مياتوويچ به عنوان مدير ورزشي از اينکه ماشه را بکشند و خبرنگاران را از محل دور کنند، ابايي ندارد.

ثبات دغدغه يي است که «کاخ سفيد» از زمان آغاز هزاره سوم تا امروز به خود نديده است. راموس هشتمين مربي آنها در پنج سال اخير است.

يکجورهايي مي توان گفت رفتار آنها در قبال راموس نشان مي دهد که آنها هدفي طولاني مدت را به طور خاص در راس کار مدنظر ندارند. شاهد اين مدعا هم قرارداد شش ماهه يي است که به او پيشنهاد شده است؛ قراردادي تا آخر فصل. راموس روز گذشته در گفت وگو با خبرنگاران گفت؛ «دوست دارم به شکل کوتاه مدت کار کنم. مي خواهم کساني که با من کار مي کنند، خوشحال باشند. اگر اوضاع خوب پيش رفت و باشگاه هم از کار با من راضي بود، يک فصل ديگر ادامه مي دهيم.»

اين حرکت راموس حرکتي نو در عرصه جهاني است؛ جايي که مربيان معمولاً خواهان امضاي قراردادهاي درازمدت و کلان هستند. راموس چنين قراردادي را با تاتنهام بست؛ قراردادي چهارساله که همه از ارزش 18 ميليون پوندي اش مي گفتند. آيا راموس تغيير عقيده داده است؟ يا شايد هم ترسش از پرداخت پول به رئال در صورت اخراج بوده است؟

از ديد باشگاه، راموس انتخابي عالي است به خصوص براي آنهايي که مي خواهند برگماني را دور بزنند. در حالي که کار او در تاتنهام با اشک به پايان رسيد، کار کلي او نشان داده که او آدم باثباتي است و توانايي به دست آوردن چيزهايي فراتر از حد انتظار را دارد.

مهم تر از همه اين است که او آنچنان مربي قدرتمندي نيست که شخصيتي زياده خواه از باشگاه داشته باشد؛ درست مثل واندرلي لوکزامبورگو يا فابيوکاپلو. او از اينکه سرش را پايين بيندازد و ساکت کارش را کند تا تيم پيشرفت کند، راضي است. او ترجيح مي دهد کمتر درگير امضاي قراردادهاي جديد شود.

اين همان کاري است که در سويل انجام داد؛ جايي که مسووليت آوردن بازيکنان به مونچي، مدير ورزشي باشگاه، واگذار شد. در تاتنهام هم همين پست را ديمين کامولي پر مي کرد. اين به معناي تعادل قدرت در باشگاه است به خصوص وقتي بحث به خدمت گرفتن بازيکنان جديد باشد. اينجاست که مياتوويچ و کالدرون وارد ميدان مي شوند.

گرچه شوستر رئال را به عنوان قهرمان فصل گذشته لاليگا رساند اما مسوولان باشگاه نگران اين بودند که آيا او از پس مشکلات داخل رختکن برمي آيد يا خير. ديگر نگراني اين فصل شان پنجمي در جدول و 9 امتياز اختلاف با بارسلونا است. مياتوويچ و کالدرون، راموس را يک تکنوکرات مي بينند؛ آدمي مسوول رتق و فتق امور که اولين کاري که انجام مي دهد اين است؛ مجبور کردن بازيکنان به انجام کار موثر کنار يکديگر. اين همان حسي است که آنها مي خواستند و شوستر انجام نمي داد.

حتي او فصل گذشته قهرمان لاليگا شد، اين زمزمه وجود داشت که مرد آلماني با تيم کاپلو قهرمان شده است. با در نظر گرفتن اينکه کالدرون از کار کاپلو راضي نبود حتي با اين اوصاف که او قهرماني را براي رئال به ارمغان آورد، رئيس رئال از دستاورد شوستر هم چندان هيجان زده نشده است.

در واقع نگاه کالدرون و مياتوويچ به دستاوردهاي کاپلو و شوستر اين است که اين دو نفر نمايانگر کارکرد قوي تيمي هستند که اين دو نفر ساخته اند. از آنجايي که تيم تغييري نکرده است، مطمئناً مشکل نه بازيکنان که رهبري تيم است و رهبري تيم هم در مربي خلاصه مي شود. بنابراين از آنجايي که راموس نسبت به شوستر مربي بهتري است، اين مشکلات خيلي سريع حل خواهند شد.

شوستر احتمالاً به عنوان بهانه کارش به بحران مصدوميت ها اشاره مي کند، مساله يي که در برهه هاي زماني مختلف او را از داشتن بازيکناني چون رود فن نيستلروي، وسلي اشنايدر، آرين روبن، پپه، گابريل هاينتزه، فابيو کاناوارو و فرناندو گاگو محروم کرده است. مرد آلماني احتمالاً به اين نکته هم اشاره خواهد کرد که باشگاه نتوانسته بازيکنان مورد نظر او را به خدمت بگيرد. اينها همگي مي توانند دلايل و فاکتورهايي معقول باشند.

در عين حال، خيلي ها هم اعتقاد داشتند که او مي دانست در چه مخمصه يي گرفتار شده و اکثر مواقع هم مثل سرمربي رئال و در قامت او ظاهر نمي شد. راموس روز سه شنبه از قول خودش اين پيام را منتقل کرد؛ «اين باشگاه بايد تنها به يک چيز فکر کند؛ پيروزي. من کارم را بلدم و اميدوارم کسي را نااميد نکنم.» کالدرون و مياتوويچ هم همين انتظار را دارند. گرچه آنها خيلي خوب مي دانند که اگر راموس کم بياورد و اشتباه کند، به لطف قرارداد شش ماهه اش مي توانند به راحتي از دست او خلاص شوند، خيلي سريع و ارزان. اين مساله بخشي از دليل محبوبيت او بين اين دو نفر در وهله اول است.