فوتبال ایران توخالی شده است
حسین فرکی، مربی نامآشنای فوتبال ایران که پس از عملکردی قابل قبول در نفت تهران راهی خوزستان و تیم فولاد شد، این روزها با سرخپوشان اهوازی نتایج خوبی میگیرد. البته او فکر کردن به قهرمانی را در این فصل از رقابتها برای تیمش زود میداند و معتقد است فولاد باید پلهپله از شرایط گذشته فاصله گرفته تا در سالهای آینده بتواند بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر ببرد.
فرکی با حضور در ایسنا - منطقه خوزستان از شرایط تیمش، فصل دوازدهم لیگ برتر و تیمملی سخن گفت که در ادامه آن را میخوانید:
*هدفگذاری باشگاه فولاد در این فصل از رقابتها قرارگرفتن در چه جایگاهی است؟
وقتی وارد باشگاه فولاد شدم صحبتی از جایگاه با مدیرعامل نداشتم اما هر دو میدانیم که در این مجموعه در حال دنبال هدفی هستیم که نتیجه نیز میتواند در آن نقشه داشته باشد و این گونه نیست که تحت فشار قرار بگیریم تا حتما این اتفاق بیفتد زیرا اگر سیاستگذاری باشگاه این گونه بود برای جذب بهترینها هزینه میکرد؛ کاری که بسیاری از تیمها انجام دادند و برایشان نتیجهای هم نداشت. معتقدم این راه چاره برای مطرحشدن فولاد در فوتبال کشور نیست ولی ما تلاش میکنیم که اولین چیزی که به آن دست پیدا میکنیم، سهمیه باشد و فکر میکنم که اگر امسال بتوانیم یک گام به جلو برداریم و اهداف خود را پلهپله طی کنیم، میتوانیم در ادامه امیدوار باشیم که سهمیه کسب کنیم و اگر این مهم همین امسال هم رخ دهد، خیلی خوشحال میشویم.
سال گذشته تیمهایی مانند سپاهان، استقلال و ذوبآهن شانس زیادی برای کسب سهمیه داشتند ولی نفت تهران و صبا تیمهای کم ادعایی بودند اما درنهایت صبا موفق به کسب سهمیه شد و نفت نیز نزدیک به صبا بود و میتوانست سهمیه بگیرد. در واقع در فوتبال ما رسیدن به سهمیه کار سختی نیست. فرهنگ فوتبال ما بر مبنای دوستی، رفاقت و احساس است و فوتبال ما فعلا در این بخش پیش میرود تا در بحث فوتبالی؛ یعنی اگر تیمها رفاقت، دوستی و مدیریت داشته باشند و در کنار آن تلاش کنند به سهمیه میرسند اما اینکه امسال ما چه نتیجهای را دنبال میکنیم، گام اول این است که بتوانیم خودمان را از آنچه در گذشته بودیم، به جلو ببریم و در ادامه از نظر اجرای کارهای فنی و تاکتیکی، نیروی انسانی و کمبودهایی که احساس میشود، تغییر کنیم. اگر نتوانستیم سهیمه بگیریم، امیدوارم در نیمه جدول به بالا و در ردههای ششم تا نهم قرار بگیریم. برای گام اول خوب است ولی برای فصلهای بعد میتوانیم با برطرف کردن کمبودها و شناخت بیشتر، یک تیم قویتر ببندیم تا به بالای جدول برسیم.
فکر میکنید قهرمانی برای فولاد دور از دسترس است؟
من نمیخواهم خودم را گول بزنم؛ من قهرمانی، نایبقهرمانی و سومی را برای تیمم نمیبینم ولی اگر خوشبین باشیم میتوانیم در رده چهارم جدول قرار بگیریم و در غیر این صورت، در حال حاضر با شرایطی که ما داریم، نمیتوانیم یک رقابت پایاپای با سایر تیمها داشته باشیم. هر چند که زیبایی فوتبال نیز همین است و این اتفاقها نیز ممکن است بیفتد، به همین دلیل هیچ وقت نخواستهام از پیش قضاوت کنم و وعده بدهم. به نظر من وعدهدادن کار درستی نیست و مربیان بزرگ دنیا نیز چیزی خلاف واقع نمیگویند. اگر وعده ندهیم ولی به جایگاه خوبی دست پیدا کنیم، خیلی خوب است و ارزش خودش را دارد ولی اگر به وعدهمان عمل نکنیم، اعتمادها سلب میشود.
تاثیر تعطیلیها بر افت کیفی لیگ تا چه اندازه بوده است؟
دلیل عمده افت کیفی لیگ همین تعطیلیها است و تیم ما نیز در دو مرحله از این تعطیلیها ضرر کرد. به طور کلی این فاصلهها باعث میشود بازیکنان خسته، فوتبالزده و یا آسیبدیده شوند. این تعطیلیها برای برخی از تیمها نیز هزینهبر است زیرا مجبور هستند اردو برگزار کنند. برای بازی تیمملی با تاجیکستان لیگ تعطیل شد در حالی که بازیکنانی که در این دیدار به میدان رفتند، بازیکنان اصلی نبودند، پس چه دلیلی داشت که لیگ تعطیل شود؟ ما با سرمربی تیمملی همکاری میکنیم اما درنهایت نتیجه نه به نفع ما و نه به نفع تیمملی بود.
از نظر شما چرا در چند سال اخیر لیگمان پدیدهای نداشته است؟
به دلیل اینکه بازیکنان ما مثل گذشته انگیزههای لازم را برای مطرح شدن ندارند. مطرح شدن یعنی رسیدن به تیمملی که باید برای رسیدن به آن تلاش کنند ولی متاسفانه در چند سال اخیر تزریق پول بیرویه باعث شده بازیکنان ارضا شوند و مانع از رسیدن آنها به ذهنیتی شود که در بازیکنان گذشته وجود داشت. بازیکنان امروزی به راحتی به شهرت میرسند و طی یک یا دو سال به پولی که نیاز دارند میرسند و بعد هم هیچ انگیزهای برای ادامه ندارند. این مساله باعث میشود که ظهور پدیدهها در فوتبال کم شود.
با این اوصاف معتقدید پولی که به بازیکنان داده میشود، بیشتر از عملکرد آنها است؟
برای این فوتبال و فوتبالیستها بله؛ ولی شاید هم در برخی موارد عادی باشد، به هرحال فوتبال سختیهای خودش را دارد. اگر کسی به اندازه پولی که میگیرد تاثیرگذار باشد، شاید حتی این پول برایش کم باشد ولی گاهی افراط و تفریط صورت میگیرد و پولهای بیش از حد به دلیل تصمیمات غلط به بازیکنان پرداخت میشود. متاسفانه این پولها در فوتبال عادلانه تقسیم نمیشوند.
تاکنون قضاوتها را چطور دیدهاید؟
فکر میکنم کار کردن در تمام بخشهای اجرایی فوتبال مشکل است و سختترین آن هم داوری است اما داوران نیز مانند سایر بخشها ممکن است دچار اشکال باشند. اهمیت کار داور قضاوت است و خدا نکند که داور یا داورانی با نیتهای بد و به عمد کاری انجام دهند که البته من اعتقاد دارم ما چنین داورانی نداریم و هر چه هست همان ضعف، کمتجربگی و اشتباهات است. اگر فضای استادیوم کنترل شده نباشد، روی داور تاثیر میگذارد و دچار اشتباه میشود. البته همه اشتباه میکنند اما اشتباهات داور به دلیل اینکه در نتیجه تاثیرگذار است، بیشتر مورد توجه است ولی اینکه ما داور را زیر سوال ببریم و جنجال درست کنیم، رفتار مناسبی نیست. همچنین ما با کمبود داور طراز اول هم مواجه هستیم.
نظرتان درباره کاهش تعداد تیمها در فصل آینده چیست؟ فکر میکنید این کار سطح کیفی لیگ را بالاتر میبرد؟
مشکل ما در لیگ، زمان است. مثل زمانیکه مسابقات مقدماتی جامجهانی برگزار میشود و عملا لیگ با 18 تیم به مشکل میخورد. امسال این مشکلات خیلی بیشتر بود و نتیجه آن تعطیلیهای زیادی بود که به دلیل بازیهای مقدماتی جامجهانی ایجاد شد. بحث 16 و 18 تیمی مربوط به زمان دادکان بود که مدتها روی آن کار شد. به نظرم لیگ با 16 تیم میتواند کیفیت خوبی داشته باشد و در کنار آن جامحذفی هم انجام شود و تیمملی هم با مشکل روبهرو نشود. معتقدم مشکل از جایی شروع شد که لیگ را 18 تیمی کردند. شاید فوتبال ما پتانسیل داشتن 20 تیم را نیز داشته باشد ولی زمان این اجازه را نمیدهد.
پس از مدتها ابهام نسبت به برگزاری جامحذفی سرانجام تصمیم گرفته شد که این جام برگزار شود، نظر شما در این خصوص چیست؟
من یکی از موافقان برگزاری جامحذفی هستم اما در کل معتقدم این نظرخواهیها غلط است. یعنی تصمیمگیریها متزلزل است و اگر قاطعانه اعلام میشد که جامحذفی برگزار میشود، نیمی از تیمها شرکت نمیکردند. اینکه باشگاهها در این زمینه اظهارنظر کنند، یک ضعف است. درمجموع برخی تیمها در این جام با بازیکنان اصلی و برخی ذخیره شرکت میکنند که گروه دوم فقط میخواهند حضور داشته باشند تا شاید سهمیه کسب کنند که به نظرم برگزاری رقابتها به این صورت کیفیتی نخواهد داشت ولی ما در این مسابقات با قدرت شرکت میکنیم زیرا برای ما یک فرصت است.
چرا فوتبال ما حرفهای نیست و برای رسیدن به سطح حرفهای باید چه اقداماتی انجام شود؟
فوتبال ما حرفهای نیست زیرا در لیگهای حرفهای، تیمها هر سه یا چهار روز یک بار، بازی برگزار میکنند و کارشان فوتبال است ولی کار بازیکنان ما فقط فوتبال نیست و تغذیه و تفکر حرفهای نیز ندارند. معتقدم مقدمه رسیدن به فوتبال حرفهای، در باشگاهها است و باید برای رسیدن به آن برنامهریزی کرد. باشگاه فولاد و همچنین سپاهان در گذشته، جزو تنها باشگاههایی هستند که کار زیربنایی انجام دادهاند. اکنون بیشتر باشگاههای ما تنها نام باشگاه را یدک میکشند در حالی که مثل یک باشگاه نیستند؛ با داشتن یک تیم، زمین چمن و یک دفتر که نمیتوان باشگاهداری کرد. کشورهای اطراف ما برای کسب سهمیه آسیا هیچ مشکلی ندارند ولی ما چند سال است که در این زمینه ضعفهای زیادی داریم. زیرساختهای یک فوتبال حرفهای، سختافزارها هستند که باید بیشتر به آن توجه کنیم.
فوتبال ما با زمانیکه به صورت آماتور کار میکردیم، فرقی نکرده است چون اکنون حرفهایگری را تنها در سختافزارها دنبال میکنیم که در این زمینه نیز تاکنون نتوانستهایم موفق باشیم. متاسفانه دولتی بودن تیمهای ما نیز باعث شده نتوانیم به فوتبال حرفهای نزدیک شویم زیرا اگر دولت تیمهای لیگ را حمایت نکند، کار خیلی از تیمها به مشکل برمیخورد مگر اینکه وزارت ورزش از کشورهایی که در گذشته شرایط ما را داشتهاند، الگوبرداری کرده و فوتبال ما را به سمت حرفهای شدن پیش ببرد. به نظرم با شرایطی که اکنون داریم، تا 20 سال دیگر نیز همین راه را میرویم و هیچ تغییری در ساختار فوتبال ما ایجاد نمیشود.
درباره تیمملی هم صحبت کنید. ارزیابی شما از وضعیت فعلی تیمملی و راهی که برای رسیدن به جامجهانی دارد، چیست؟
من نیز مانند خیلی از ورزشیها و مردم نسبت به وضعیت موجود تیمملی نگران هستم. تا سال 2006 تیممان شرایط خوبی داشت و نگرانیها تا این اندازه نبود و کسی تاسف نمیخورد. علت آن نیز برنامهریزیای بود که برای رفتن به جامجهانی صورت گرفته بود. اکنون نسلی از فوتبال ما تغییر کرده است و دیگر بازیکنانی نظیر دایی، هاشمیان، مهدویکیا، گلمحمدی، رضایی و بختیاریزاده را در اختیار نداریم. بعد از سال 2006 این نسل از فوتبال ملی ما جدا شدند و از آن به بعد تیمملی ما روزبهروز از شرایط خوب دور شد. پستهای تحمیلی که در این چند سال به خیلی از مسوولان داده شد، باعث شد اکنون تاسف آن روزها را بخوریم و نگرانیهای ما به حداکثر برسد. پیشبینی میکنم در ادامه نیز شرایط سختی را خواهیم داشت زیرا تیمملی قدرتمند و باکیفیتی نداریم و اگر دو یا سه مهره را از تیم فاکتور بگیریم، به تیمی معمولی تبدیل میشویم که توان مقابله با تیمهای همگروه خود را نخواهیم داشت. البته اگر بخواهیم همان فوتبال ایرانی و احساسی خود را ارایه دهیم، شاید بتوانیم نتیجه بگیریم.
تیم ما برابر ازبکستان اگرچه بهتر از بازی با کرهجنوبی کار کرد ولی نتوانست نتیجه بگیرد و این شکست زنگ خطری برای ما است که اگر از همین امروز به فکر یک فوتبال بابرنامه و حسابشده نباشیم، در ادامه نیز نمیتوانیم تیممان را در مسابقات جامجهانی ببینیم. ژاپن اکنون با 13 امتیاز و با اقتدار به جامجهانی میرود و کره نیز برای صعود به جامجهانی دغدغهای ندارد زیرا آنها در کنار عرق ملی و تعصبی که دارند، از نظر فنی هم قدرتمند هستند ولی متاسفانه اگر از فوتبال ما احساس را جدا کنند، یک تیم معمولی هستیم.
نظرتان درباره دعوت آرش افشین به اردوی تیمملی و سپس خط خوردن وی از لیست اصلی چیست؟
این اتفاقات برای بازیکن و باشگاه خوب نیست زیرا به نظر من ارزیابی یک بازیکن نباید در قالب یک بازی تدارکاتی آن هم با تیمی مانند تاجیکستان باشد. به نظرم یک بازیکن را باید در طول چند بازی لیگ ارزیابی کرد. خط خوردن یک بازیکن ممکن است تاثیرات منفی روی روحیه آن داشته باشد. آرش در شرایط سختی قصد رفتن به فرانسه را داشت و از قبل نیز برنامهریزیها انجام شده بود که یکباره و در همان روز پرواز آرش، اعلام شد که او به تیمملی دعوت شده است. چنین شرایطی تمام برنامههای این بازیکن را نامشخص کرد و این بازیکن برای رفتن به فرانسه و ماندن در اردوی تیمملی، سردرگم شده بود. ما سعی داشتیم همان شب رضایت کادر فنی تیمملی را بگیریم که آرش سفرش را به عقب نیندازد و تا 48 ساعت بعد خودش را به اردوی تیمملی برساند. درنهایت او به فرانسه رفت و بعد از اینکه بخشی از کارهای خود را انجام داد، بازگشت و به اردوی تیمملی اضافه شد ولی بعد از شرکت در تمرینات تیمملی، خط خورد. حالا ما چگونه میتوانیم ذهن این بازیکن را به شرایط قبلی برگردانیم؟
حضور افشین در تیم لیل فرانسه به کجا رسید؟
او کارهای خود را مرحله به مرحله پیش میبرد. در مرحله اول کارش به طور کامل انجام نشد ولی صحبتهایی انجام شده و باشگاه در حال پیگیری است. موافقت من با حضور آرش در این تیم نیز برای خود او و پیشرفتش است و باوجود اینکه میدانم او بازیکن موثری است و ممکن است برای پیدا کردن جایگزین او دچار مشکل شویم ولی نمیتوانم مانع پیشرفت او شوم. افشین تا نیمفصل در اختیار تیم ما است و در ادامه نیز باید ببینیم مذاکرات دو باشگاه به کجا میرسد.
در فولاد به جز افشین، بازیکنان دیگری شایستگی دعوتشدن به تیمملی را دارند؟
بله؛ بختیار رحمانی، عبدالله کرمی و مهرداد جماعتی نیز بازیکنان خوبی هستند که در بازیهای ما عملکرد قابل قبولی داشتهاند. اگرچه تیمملی محدودیتهایی دارد ولی به نظر من این بازیکنان شایستگی آن را دارند که به اردوی تیمملی دعوت شوند و از نزدیک محک بخورند. به نظر من اگر تیمملی به جامجهانی صعود کند، این نسل از فوتبال ما باید در جامجهانی حضور یابد زیرا تا دو سال آینده دیگر بازیکنان قدیمی تیمملی جوابگوی انتظارات کادر فنی نخواهند بود. اکنون که همه باشگاهها کاملا در اختیار تیمملی هستند، امیدواریم کادر فنی تیمملی نگاه بهتری به نسل جدید فوتبال ما داشته باشد زیرا اگر تیمملی نتواند به جامجهانی برود، پایان زندگی نیست ولی ما بیشتر ضرر میکنیم و مسوولان ضرر کمتری میکنند.
علت کمشدن لژیونرهای فوتبال ما چیست؟ به نظر میرسد عدمحضور ایران در جامجهانی در این زمینه تاثیرگذار باشد؟
تیمهایی که در سطح جهان بازیکن جذب میکنند، براساس کارنامهای است که آن بازیکن در تیمملیاش داشته است؛ وقتی ما در سطح ملی موفقیتی نداریم طبیعی است که لژیونرهایمان کم باشند. در گذشته کشورهای حوزهی خلیجفارس خواستار بازیکنان ایرانی بودند ولی اکنون آنها نیز تمایلی به جذب بازیکنان ما ندارند و یا اینکه برای جذب یک بازیکن خیلی تحقیق میکنند. برعکس این نیز است؛ در گذشته در فوتبالمان بازیکنان خارجی زیادی نداشتیم ولی اکنون تعداد آنها زیاد شده است و بعضی از آنها نیز کیفیت خوبی ندارند. افزایش تعداد بازیکنان خارجی در لیگ ما نشان میدهد که فوتبال ما نیز توخالی شده است. در فوتبال سطح جهان، جابهجایی بازیکنان خارجی به دلیل مسایل اقتصادی باشگاهها، جذابیت بازیها و جذب هوادار در ورزشگاهها است در حالی که در کشور ما این اهداف دنبال نمیشوند و ما به دنبال پر کردن ضعف خود هستیم.
فرکی در ایسنا
در پایان از برنامههایتان برای جذب بازیکن در نیمفصل دوم بگویید.
در نیمفصل کار برای جذب بازیکن سخت است زیرا بیشتر تیمها سعی دارند بازیکنان خوب خود را از دست ندهند اما تیم ما به جذب بازیکن نیاز دارد زیرا فشردگی مسابقات در دیماه زیاد است و احتمال آسیبدیدگی بازیکنان و محرومیتها نیز زیاد میشود، به همین دلیل احساس میکنیم که باید تیم خود را تقویت کنیم. ما برای جذب بازیکن داخلی و خارجی محدودیتی نداریم و در بخشهای حمله، هافبک و دفاع به دنبال جذب بازیکن داخلی هستیم ولی اگر نتوانیم بازیکنان مورد نیاز خود را جذب کنیم، باید سختی زیادی تحمل کنیم و برای مقابله با مشکلات، برنامهریزی خوبی انجام دهیم.
